ഇസ്ലാം: വീക്ഷണ വ്യത്യാസങ്ങൾ - പ്രവാചക നിയോഗത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം
പ്രഭാഷണം: ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുൽ ഹമീദ് മദനി
https://www.youtube.com/watch?v=gHy_a00Chn0
1. ആമുഖവും പ്രഭാഷണ പശ്ചാത്തലവും (00:00:03)
1.1 ആമുഖ വചനങ്ങളും (00:00:03)
1.2 പ്രഭാഷണത്തിന്റെ പരിധി: രണ്ട് പ്രധാന സംഘടനകളുടെ താരതമ്യം (00:00:55)
ഇന്ന് ആധുനിക ലോകത്ത് ഇസ്ലാമിനെ സംബന്ധിച്ച് ഏറെക്കുറെ വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ട് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ലൈനിലുള്ള സംഘടനകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യത്യാസങ്ങളും സമീപനങ്ങളുമാണ് ഞാൻ കാര്യമായി ഇവിടെ ഊന്നൽ നൽകി അവതരിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതിന്റെ കൂടെ മറ്റു വിഷയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ചില പാർശ്വ ചർച്ചകൾ മാത്രമേ ഇവിടെ നടത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ.
2. മുസ്ലിം സംഘടനകളെ ബാധിച്ച 'തഫ്രൂത്വ്' (ഏകപക്ഷീയത) (00:02:00)
2.1 ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ആത്മപരിശോധന (00:02:42)
ഇതിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി ഗൗരവമേറിയ ഒരു കാര്യം നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്. ഇവിടെ നിലവിലുള്ള എല്ലാ മുസ്ലിം സംഘടനകൾക്കും ഒരു പൊതുവായ ദോഷം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ ദോഷം അല്പം സ്വല്പമൊക്കെ ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തിനും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. ആ ദോഷത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ സംഘടനകളും മോചനം നേടേണ്ടതുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യം ഊന്നിപ്പറയാൻ വേണ്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വിഷയത്തിലുള്ള തെറ്റ് തിരുത്താൻ വേണ്ടിയോ നാം ആവശ്യത്തിലധികം ഊന്നൽ നൽകുകയും, നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം അങ്ങേയറ്റം കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മറുഭാഗത്തുള്ള തെറ്റുകളെ സംബന്ധിച്ച് നാം വിസ്മരിച്ചുപോകുന്ന ഒരു അപകടകരമായ അവസ്ഥയാണിത്.
ഏറ്റവും ആദ്യമായി ഞാൻ ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ച് തന്നെ ഇത് തുറന്നുപറയുകയാണ്. കാരണം, നമ്മളാണല്ലോ ആത്മപരിശോധനയും തിരുത്തലുമൊക്കെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നാണല്ലോ ആദ്യം തുടങ്ങേണ്ടത്. കേരളത്തിൽ മുജാഹിദുകൾ മാത്രമുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ 99 ശതമാനത്തോളം മുജാഹിദുകൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ചില മഹല്ലുകളുണ്ട്. ഒറ്റപ്പെട്ട ഒന്നോ രണ്ടോ വ്യക്തികൾ ഒഴികെ ബാക്കി മുഴുവൻ ആളുകളും ഇസ്ലാഹി ആദർശം സ്വീകരിച്ച മഹല്ലുകൾ.
2.2 മുജാഹിദ് മഹല്ലുകളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും പോരായ്മകളും (00:03:05)
അത്തരം മഹല്ലുകളിൽ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന (ശിർക്ക് ചെയ്യുന്ന) ആരുമില്ല എന്നുള്ളത് ശരിയാണ്. അതുപോലെ ദീനിൽ ഇല്ലാത്തതും പിൽക്കാലത്ത് കടന്നുകൂടിയതുമായ അനാചാരങ്ങളും ബിദ്അത്തുകളും അവിടെ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതും വസ്തുതയാണ്. പക്ഷേ, അങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും അത്തരം പല മഹല്ലുകളിലും വ്യവസ്ഥാപിതമായി സകാത്ത് ശേഖരിച്ചു വിതരണം ചെയ്യുന്ന സാമൂഹിക സമ്പ്രദായം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ചില സ്ഥലങ്ങളിലുണ്ടെങ്കിലും സർവ്വത്രികമായി എല്ലായിടത്തും ഇല്ല.
അതുപോലെതന്നെ വലിയ സാമ്പത്തിക അസമത്വങ്ങൾ, തറവാടുകൾ തമ്മിലുള്ള ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ, ചണ്ടകൾ, കുടുംബകലഹങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെ അവിടെയും നിലനിൽക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, വിവരമില്ലാത്ത മറ്റു മുസ്ലിം മഹല്ലുകളിലുള്ളതുപോലെ തന്നെ ചീട്ടുകളി, മദ്യപാനം, വ്യഭിചാരം തുടങ്ങിയ അധാർമ്മിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെറിയ തോതിലാണെങ്കിൽ പോലും അത്തരം മഹല്ലുകളിലും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
2.3 സമ്പൂർണ്ണ ഇസ്ലാമിക ജീവിതത്തിന്റെ അനിവാര്യത (00:04:42)
ഇത് എന്തുകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ, നമ്മൾ ബഹുദൈവാരാധനപരമായ (ശിർക്കൻ) പ്രവണതകളെയും മതത്തിൽ പുതിയ ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബിദ്അത്തുകളെയും തടയുക എന്നതിൽ മാത്രം അങ്ങേയറ്റം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും, അതിനപ്പുറമുള്ള ഇസ്ലാമിന്റെ മറ്റ് സുപ്രധാന നിർദ്ദേശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്ര പരിഗണന നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പല തെറ്റുകളും സമൂഹത്തിൽ കടന്നുവരുന്നത് നാം ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്നത്. അതൊരു വലിയ തെറ്റാണ്.
ഒരു യഥാർത്ഥ മുസ്ലിം സമൂഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ നിരോധിച്ച ഒരു കാര്യവും അവിടെ കടന്നുവരാൻ പാടില്ല; നബി(സ) വിലക്കിയ ഒരു കാര്യവും അവിടെ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. അതുപോലെ നബി(സ) പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച ഒരു സൽകർമ്മവും അവിടെ നടപ്പിലാക്കാതെ പോകാനും പാടില്ല. അതാണല്ലോ ഖുർആന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ അനുയായികൾ എന്ന് പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ബാധ്യത.
3. രാഷ്ട്രീയത്തോടുള്ള സമീപനവും അതിലെ വ്യതിയാനങ്ങളും (00:05:25)
3.1 മതവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നുഴഞ്ഞുകയറ്റം (00:05:25)
ചില മുജാഹിദ് മഹല്ലുകളിലെങ്കിലും മതവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകൾ നുഴഞ്ഞുകയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവണത നാം കാണുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറയുമ്പോൾ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയത്തെയും എല്ലാ രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും ഒരേപോലെ 'ത്വാഗൂത്തിന്റെ ആളുകൾ' എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്ന ഒരു തീവ്ര സമീപനമുണ്ട്. അതിന്റെ ശരിതെറ്റുകൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പായി ഞാൻ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാം: രാഷ്ട്രീയത്തിൽ എന്തും ആകാം എന്ന ഒരു നിലപാട് മുജാഹിദുകളിൽ ആരെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ, അതാണ് നമ്മുടെ നിലപാട് എന്ന് ധരിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ അത് തീർത്തും തെറ്റാണ്.
ദൈവനിഷേധം പ്രഖ്യാപിത നയമാക്കിയ, ദൈവത്തെയും മതത്തെയും പാടേ മാറ്റിനിർത്തിക്കൊണ്ട് മാത്രം പ്രപഞ്ചത്തെയും മനുഷ്യജീവിതത്തെയും ചരിത്രത്തെയും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ഭൗതിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി നാം ഒരു കാരണവശാലും രാജിയാകാൻ പാടില്ല.
3.2 രാഷ്ട്രീയത്തെ വിലയിരുത്തേണ്ട ഇസ്ലാമിക മാനദണ്ഡം (00:06:24)
ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയെ നാം എതിർക്കേണ്ടതാണോ, അതല്ല അതിനോട് നിഷ്പക്ഷത പാലിക്കേണ്ടതാണോ, അതോ അതിന്റെ കൂടെ സഹകരിക്കേണ്ടതാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നിടത്ത് നമുക്ക് മാനദണ്ഡമാകേണ്ടത് ആ സംഘടന ഇസ്ലാം വിരുദ്ധമാണോ, മുസ്ലിം വിരുദ്ധമാണോ, അതല്ല ഇസ്ലാമിനോടും മുസ്ലിംകളോടും ആഭിമുഖ്യവും സഹിഷ്ണുതയും പുലർത്തുന്നതാണോ എന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. അല്ലാതെ "എനിക്ക് പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറാകാൻ ആ സംഘടന അവസരം നൽകുമോ? എന്നെ ഏതെങ്കിലും സർവ്വീസ് സഹകരണ ബാങ്ക് ഡയറക്ടർ ബോർഡിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സഹായിക്കുമോ? എനിക്കും എന്റെ കുടുംബത്തിനും ഭൗതികമായ അംഗീകാരം നേടിത്തരുമോ?" എന്നൊക്കെയുള്ള സ്വാർത്ഥ പരിഗണനകളല്ല വേണ്ടത്. അത്തരം ചിന്താഗതികൾ ജാഹിലിയ്യത്ത് സമീപനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
അല്ലാഹുവും റസൂലും നിശ്ചയിച്ച മുൻഗണനകളല്ലാത്ത കാരണങ്ങളാൽ നാം ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയെ അനുകൂലിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ഇസ്ലാമികമല്ല. നിഷ്പക്ഷമായ ഒരു സംഘടനയോട് പോലും നമുക്കുണ്ടാകേണ്ട ബന്ധം ആ സംഘടന ഭരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇസ്ലാമിക പ്രബോധനത്തിനും മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും അവരുടെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും ഗുണകരമായിരിക്കും എന്ന ബോധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം. അല്ലാതെ വ്യക്തിപരമായ അധികാരക്കൊതിയോ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളോ ആകരുത്.
3.3 നിരീശ്വര-ഫാഷിസ്റ്റ് സംഘടനകളോടുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാട് (00:08:16)
ഇതിന്റെയൊക്കെ അപ്പുറത്ത് പോയിട്ട്, മതത്തെ നശിപ്പിക്കുക എന്നത് പ്രഖ്യാപിത നയമായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള കമ്മ്യൂണിസത്തോടും, ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ പരിഷത്ത് പോലുള്ള നിരീശ്വര പ്രസ്ഥാനങ്ങളോടും, ഇന്ത്യയിലെ ഇസ്ലാമിക സംസ്കാരത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അംശം പോലും തുടച്ചുനീക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരായ ഫാഷിസ്റ്റ് സംഘടനകളോടും ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന സമീപനം ഏതെങ്കിലും ഒരു മുജാഹിദ് മഹല്ലിൽ ആരെങ്കിലും സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നാം വളരെ ഗൗരവപൂർവ്വം കാണേണ്ടതും തിരുത്തേണ്ടതുമായ കാര്യമാണ്.
അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയെയും ബിദ്അത്തുകളെയും എതിർക്കാൻ നാം ഊന്നൽ നൽകേണ്ടതില്ല എന്നല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്. മറിച്ച്, ആ ഊന്നൽ മറ്റു സുപ്രധാന കാര്യങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് വഴിമാറിയാൽ സംഘടനാപരമായ നിലപാടിൽ പാളിച്ചയുണ്ട് എന്നാണ്. ഇതിനാണ് അറബിയിൽ 'തഫ്രൂത്വ്' (ഏകപക്ഷീയമായ അതിരുകടക്കൽ) എന്ന് പറയുന്നത്.
4. ഇതര മുസ്ലിം സംഘടനകളിലെ മുൻഗണനാ വൈകല്യങ്ങൾ (00:09:20)
4.1 സുന്നി (സമസ്ത) സംഘടനകളിലെ തഫ്രൂത്വ് (00:09:20)
ഇതേ പാളിച്ച ഇവിടുത്തെ മറ്റു സംഘടനകൾക്കും പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പാരമ്പര്യവും ഭൂരിപക്ഷ പിന്തുണയും നബിസ്നേഹവും അവകാശപ്പെടുന്ന സുന്നി സംഘടനകളെ എടുത്തുനോക്കൂ. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വാശിയോടെ നബിദിനം ആഘോഷിക്കുക, ജാറങ്ങളോടും മഖാമുകളോടുമുള്ള ജനങ്ങളുടെ ബന്ധം നിലനിർത്തുക എന്നതല്ലാതെ, തങ്ങളുടെ അധീനതയിലുള്ള മഹല്ലുകളിൽ നിന്ന് അനാചാരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യാനോ, ഇസ്ലാമിക സമത്വം സ്ഥാപിക്കാനോ, ഖുർആനിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും ജനങ്ങളെ നയിക്കാനോ യാതൊരു പ്രതിബദ്ധതയുമില്ല. പൗരോഹിത്യ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും ചില ശാഠ്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്നതിലുമാണ് അവരുടെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും. ഇസ്ലാം ഊന്നൽ നൽകാത്ത കാര്യങ്ങൾക്ക് അമിത പ്രാധാന്യം നൽകി, യഥാർത്ഥ ദീനിനെ അവർ വിസ്മരിച്ചു.
4.2 ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയോടുള്ള ഇസ്ലാഹി സമീപനം (00:10:35)
ഇനി ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ കാര്യം പരിശോധിക്കാം. ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ എല്ലാ നിലപാടുകളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും അന്ധമായി എതിർക്കുകയാണ് മുജാഹിദുകളുടെ ശൈലി എന്ന് ആരെങ്കിലും വിചാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആ ധാരണ തിരുത്തേണ്ടതാണ്. ഏത് സംഘടനയോടും യോജിക്കുന്ന വശങ്ങളും വിയോജിക്കുന്ന വശങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഖുർആനിലും സുന്നത്തിലുമുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ ആര് എവിടെ നടപ്പിലാക്കിയാലും അതിനോട് യോജിക്കുക; പ്രമാണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നതിനോട് എവിടെയാണെങ്കിലും വിയോജിക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ നയം. അല്ലാതെ കക്ഷിമാത്സര്യത്തിന്റെയോ വാശിയുടെയോ പ്രശ്നം ഇതിലില്ല.
4.3 പാശ്ചാത്യ അധിനിവേശവും ഇസ്ലാമിക പുനരുത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങളും (00:11:25)
ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി ഒരു കാര്യത്തിന് ഊന്നൽ നൽകണം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ആ വിഷയം ഊന്നൽ നൽകേണ്ടതല്ല എന്ന് എനിക്ക് അഭിപ്രായമില്ല. എന്തായിരുന്നു ആ വിഷയം? 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലും മുസ്ലിം രാഷ്ട്രങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിനും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും വിധേയപ്പെടുകയും, അടിമത്ത മനോഭാവത്തോടെ ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങൾ ഭരണരംഗത്തുനിന്ന് മാറ്റിവെക്കുകയും ചെയ്തു. മോഷണം, വ്യഭിചാരം, അപവാദ പ്രചരണം, മദ്യപാനം തുടങ്ങിയ ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങൾക്ക് ഖുർആനും സുന്നത്തും നിർദ്ദേശിച്ച ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾ മിക്ക മുസ്ലിം നാടുകളിലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു. സിവിൽ നിയമങ്ങളിലും വിദ്യാഭ്യാസ സാംസ്കാരിക രംഗങ്ങളിലും ഇസ്ലാം വിരുദ്ധ ചിന്തകൾക്ക് സ്വാധീനം ലഭിച്ചു.
ഈ അവസ്ഥയ്ക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാനും, ഭരണാധികാരികളും ജനങ്ങളും ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നടപ്പിലാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനും വേണ്ടിയാണ് ഇഖ്വാനുൽ മുസ്ലിമൂൻ, തുനീഷ്യയിലെ അന്നഹ്ദ പ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങിയവ രംഗത്തുവന്നത്. ആ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രതികരണം സ്വാഭാവികവും ആവശ്യവുമായിരുന്നു.
4.4 ഭരണകേന്ദ്രീകൃത സമീപനവും ശിക്ഷാ നിയമങ്ങളിലെ തീവ്രതയും (00:14:08)
എന്നാൽ, ഇതിൽ പോകാവുന്ന പരിധിക്കപ്പുറത്തേക്ക് അവർ പോയി എന്നതാണ് വലിയ വീഴ്ച. പോകാവുന്നതിന്റെ അപ്പുറം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ: ഒരു മുസ്ലിം രാജ്യത്തെ ന്യായാധിപൻ (ജഡ്ജി) ഒരു കള്ളന് ഖുർആനിക ശിക്ഷയ്ക്ക് പകരം ജയിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താൽ ആ ജഡ്ജി കാഫിറാണെന്ന് വിധിയെഴുതുന്ന തീവ്രമായ നിലപാടിലേക്ക് അവർ മാറി. ഇത് വലിയ ദോഷം ചെയ്തു.
ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കുക എന്നതിൽ മാത്രം ഇസ്ലാമിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഇസ്ലാം എന്നാൽ കേവലം ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനുള്ള ഒരു പ്രാകൃത പ്രസ്ഥാനമാണെന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തെറ്റിദ്ധാരണ പരത്താൻ അത് ഇടയാക്കി. ഒരു ഭരണകൂടം ജനങ്ങളിൽ ബോധവൽക്കരണം നടത്തുകയും, ആരും മോഷണം നടത്താൻ നിർബന്ധിതരാകാത്ത വിധം സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ചെയ്ത ശേഷമാണ് മോഷണക്കുറ്റത്തിന് കൈവെട്ട് ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കേണ്ടത്. അല്ലാതെ സാമൂഹിക തിന്മകൾ ഇല്ലാതാക്കാതെ ശിക്ഷകൾ മാത്രം നടപ്പിലാക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ, ഇസ്ലാം എന്നാൽ കൈവെട്ടലും എറിഞ്ഞുകൊല്ലലും ചാട്ടവാറടിയും മാത്രമാണെന്ന് ശത്രുക്കൾ പ്രചരിപ്പിക്കും. പാകിസ്ഥാനിൽ മുക്കവലകളിൽ കെട്ടിത്തൂക്കി അടിച്ചപ്പോൾ ലോകമാധ്യമങ്ങൾ ഇസ്ലാമിനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തിയത് ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. ഈ തീവ്രവാദപരമായ സമീപനമാണ് ആളുകളെ ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ കാരണമായത്.
4.5 "രാഷ്ട്രീയം പിശാചിന് തീറെഴുതി" എന്ന പ്രചാരണത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരം (00:16:44)
ഇപ്പോഴും ചുമരുകളിൽ നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടാകും: "ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മേഖലയായ രാഷ്ട്രീയം പിശാചിന് തീറെഴുതിക്കൊടുക്കുകയും, മതത്തെ പള്ളിയുടെ മൂലയിൽ ഒതുക്കുകയും ചെയ്തവരാണ് മറ്റുള്ളവരെല്ലാം" എന്ന് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിൽ സർവ്വ പ്രാധാന്യവും ഭരണകൂടം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനാണ് എന്ന ഏകപക്ഷീയ നിലപാടിൽ നിന്നാണ് ഇത്തരം അതിവാദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ബുദ്ധിജീവികൾക്കിടയിലും ഈ ചിന്താഗതി കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്: "നിസ്കാരവും നോമ്പുമൊക്കെ ആളുകൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ, രാഷ്ട്രീയം നന്നാക്കാനല്ലേ സംഘടനകൾ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്?" എന്നാണവരുടെ ചോദ്യം. എന്നാൽ, ആ ധാരണ തികച്ചും തെറ്റാണ്.
5. പ്രവാചക നിയോഗത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ ലക്ഷ്യം: തദ്കീറും തസ്കിയത്തും (00:18:20)
5.1 അധികാരം അടിച്ചേൽപ്പിക്കലല്ല പ്രവാചക ദൗത്യം (00:18:20)
ഇസ്ലാമിന്റെ വിവിധ വശങ്ങളിൽ താരതമ്യേന പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞ ഒന്നാണ് ഭരണകൂടം മുഖേനയുള്ള നിയമനടത്തിപ്പ്. ലോകത്തുള്ള ഇതര ഭൗതിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ജനങ്ങളുടെ മേൽ ആദർശം അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, പ്രവാചകന്മാർ അങ്ങനെയല്ല ചെയ്തത്. പ്രവാചകന്മാർ വന്നത് 'തദ്കീർ' (ആലോചിപ്പിക്കൽ / ഉൽബോധനം) എന്ന ദൗത്യത്തിനാണ്. 'ദക്കറ' (ذَكَّرَ) എന്ന അറബി പദത്തിന്റെ അർത്ഥം ചിന്തിപ്പിക്കുക, ആലോചിപ്പിക്കുക എന്നാണ്. ജനങ്ങളുടെ ചിന്തയെ ഉണർത്തി സത്യത്തിലേക്ക് അവരെ നയിക്കുകയാണ് പ്രവാചകന്മാർ ചെയ്തത്.
﴿ فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ ﴾
(സൂറത്തുൽ ഗാശിയ [88]: 21-22)
അതായത്: "ആകയാൽ താങ്കൾ ഉൽബോധിപ്പിക്കുക; താങ്കൾ ഒരു ഉൽബോധകൻ മാത്രമാണ്. താങ്കൾ അവരുടെ മേൽ അധികാരം പ്രയോഗിച്ച് അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നവനല്ല." അടിച്ചേൽപ്പിക്കലല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക ബോധത്തെ തൊട്ടുണർത്തലാണ് പ്രവാചകന്മാരുടെ രീതി.
5.2 സകാത്തിന്റെ അന്തസ്സത്ത: നിർബന്ധിത പിരിവും ആത്മീയ സംശുദ്ധിയും (00:20:58)
ഇത് വ്യക്തമാക്കാൻ സകാത്തിന്റെ ഉദാഹരണം പരിശോധിക്കാം. 'സകാത്ത്' (زَكَاة) എന്ന പദത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ അർത്ഥം നിർബന്ധ ദാനം എന്നതിലുപരി വിശുദ്ധി, സംസ്കരണം, വളർച്ച എന്നൊക്കെയാണ്. 'സക്കാ' (زَكَّى) എന്നാൽ സംശുദ്ധമാക്കി, സംസ്കരിച്ചു എന്നാണർത്ഥം. ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, തന്റെ സമ്പത്ത് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം എന്ന ആത്മാർത്ഥമായ ബോധത്തോടെ പണം നൽകുമ്പോഴാണ് സകാത്ത് സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്.
അതേസമയം, ഒരാൾ സകാത്ത് നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുമ്പോൾ ഇസ്ലാമിക ഭരണാധികാരി ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയോ യുദ്ധം ചെയ്തോ അത് പിടിച്ചെടുക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുക. അവിടെ സകാത്ത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക നേട്ടം സമൂഹത്തിന് ലഭിക്കുമെങ്കിലും, ആ വ്യക്തിക്ക് സകാത്തിന്റെ ആത്മീയ പ്രതിഫലമോ സംസ്കരണമോ ('തസ്കിയത്ത്') ലഭിക്കുന്നില്ല. കാരണം അവൻ ഭരണാധികാരിയെ ഭയന്നാണ് അത് നൽകിയത്. പ്രവാചക നിയോഗത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ ലക്ഷ്യം ഭരണകൂടത്തെ ഭയന്ന് ആളുകളെക്കൊണ്ട് നികുതി കൊടുപ്പിക്കലല്ല; മറിച്ച് വിശ്വാസത്തിലൂടെ സ്വയം സംസ്കരിച്ച് സകാത്ത് നൽകുന്ന സംശുദ്ധ മനസ്സുകളെ വാർത്തെടുക്കുക എന്നതാണ്. ഇതിനാണ് 'തസ്കിയത്ത്' എന്ന് പറയുന്നത്.
5.3 പ്രവാചകന്മാരുടെ അദ്വിതീയ ദൗത്യം: 'തസ്കിയത്ത്' (00:24:45)
മുഹമ്മദ് നബി(സ)യെ മാത്രമല്ല, മുഴുവൻ പ്രവാചകന്മാരെയും നിയോഗിച്ചതിന്റെ സാക്ഷാൽ ദൗത്യമായി വിശുദ്ധ ഖുർആൻ എടുത്തുപറഞ്ഞത് 'തസ്കിയത്താ'ണ്.
﴿ هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴾
(സൂറത്തുൽ ജുമുഅ [62]: 2)
അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഓതിക്കേൾപ്പിക്കുക, ജനങ്ങളെ ആന്തരികമായി സംസ്കരിക്കുക (തസ്കിയത്ത് ചെയ്യുക), വേദഗ്രന്ഥവും വിജ്ഞാനവും പഠിപ്പിക്കുക എന്നിവയാണ് പ്രവാചക ദൗത്യം. ഈ ഭൂമിയിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകന്മാരല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭരണാധികാരിയോ തത്ത്വചിന്തകനോ ഈ ദൗത്യം നിർവ്വഹിച്ചിട്ടില്ല.
5.4 തത്ത്വചിന്തകരും പ്രവാചകന്മാരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം (00:25:29)
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ സോക്രട്ടീസ്, പ്ലേറ്റോ, അരിസ്റ്റോട്ടിൽ, ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ, ബർണാഡ് ഷാ, റൂസ്സോ, ഹെഗൽ, കാൾ മാർക്സ് തുടങ്ങിയ ചിന്തകന്മാരെയോ, അലക്സാണ്ടർ, നെപ്പോളിയൻ, ഹിറ്റ്ലർ തുടങ്ങിയ ഭരണാധികാരികളെയോ നാം കാണുന്നു. ഇവരാരും മനുഷ്യന്റെ അന്തരംഗത്തെ സംസ്കരിക്കുന്ന 'തസ്കിയത്ത്' ലക്ഷ്യമാക്കിയിട്ടില്ല.
യൂറോപ്യൻ ചിന്താഗതിയെ മാറ്റിമറിച്ച ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ പിന്നിലെ ചാലകശക്തി റൂസ്സോ ആയിരുന്നു. ലോകജനസംഖ്യയുടെ വലിയൊരു വിഭാഗത്തെ സ്വാധീനിച്ച പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ് മാർക്സിസം. എന്നാൽ മനുഷ്യനെ മൃഗതുല്യനാക്കുന്ന വ്യഭിചാരം, മദ്യപാനം, അക്രമവാസന, അനാഥരെയും അഗതികളെയും ചൂഷണം ചെയ്യൽ, ഏഷണി, പരദൂഷണം തുടങ്ങിയ അധാർമ്മികതകളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരെ സംസ്കരിച്ചെടുക്കാൻ റൂസ്സോയോ മാർക്സോ അവരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ല! ഇന്ത്യയിൽ ജനങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിച്ച മഹാത്മാഗാന്ധി പോലും ജനജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളെയും ധാർമ്മികമായി സംസ്കരിക്കുന്ന ഈ തസ്കിയത്ത് നിർവ്വഹിച്ചിട്ടില്ല. അത് പ്രവാചകന്മാരുടെ മാത്രം സവിശേഷതയാണ്.
5.5 പ്രവാചക വിപ്ലവത്തിന്റെ തനിമ (00:30:20)
പ്രവാചകന്മാരെ കേവലം വ്യവസ്ഥിതി മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഭൗതിക വിപ്ലവകാരികളായി മാത്രം ചിത്രീകരിക്കുമ്പോഴാണ് തീവ്രവാദം കടന്നുവരുന്നത്. ലെനിനോ മാവോയോ ഹോചിമിനോ ഉണ്ടാക്കിയ മാറ്റങ്ങൾ ബാഹ്യമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാർ ഉണ്ടാക്കിയ മാറ്റത്തിന്റെ മർമ്മം ആത്മീയ സംസ്കരണമായിരുന്നു (തസ്കിയത്ത്). ആ വിപ്ലവത്തിന് രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ മാനങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ അടിത്തറ ഹൃദയ സംസ്കരണമായിരുന്നു. അത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദണ്ഡ് കൊണ്ടല്ല, നിരന്തരമായ ഉൽബോധനത്തിലൂടെയാണ് സാധ്യമായത്.
6. ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദർശ നിലപാടും സലഫി തനിമയും (00:31:35)
6.1 വ്യക്തികളിലേക്കല്ല, പ്രമാണങ്ങളിലേക്കാണ് ക്ഷണം (00:31:35)
കേരളത്തിലെ ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനം നിലകൊള്ളുന്നത് കോൺഗ്രസിനോ മുസ്ലിം ലീഗിനോ വോട്ട് പിടിക്കാനോ, രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ പിന്നണി സംഘമാകാനോ വേണ്ടിയാണെന്ന് ചിലർ പ്രചരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. മറ്റു ചിലർ പറയുന്നത് നബി(സ)യെ സാധാരണ മനുഷ്യനാക്കി തരംതാഴ്ത്തലാണ് മുജാഹിദുകളുടെ പണി എന്നാണ്. ഇതൊക്കെ അടിസ്ഥാനരഹിതമായ പ്രചാരണങ്ങളാണ്.
കെ.എം. മൗലവി എഴുതിയതിലേക്കോ, വക്കം മൗലവി പറഞ്ഞതിലേക്കോ, ഉമർ മൗലവിയുടെയോ കെ.പി. മുഹമ്മദ് മൗലവിയുടെയോ എന്റെയോ പ്രസംഗങ്ങളിലേക്കോ ജനങ്ങളെ ക്ഷണിക്കലല്ല ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. മുഹമ്മദ് നബി(സ)ക്ക് ശേഷം ഈ ഭൂമിയിൽ വന്ന ഏതൊരു പണ്ഡിതന്റെയും ഗ്രന്ഥകാരന്റെയും വാക്ക് സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് പ്രമാണമല്ലെന്നും, ആ വാക്കുകൾ വിശുദ്ധ ഖുർആനിനോടും സ്വഹീഹായ ഹദീസിനോടും യോജിക്കുന്നുവെങ്കിൽ മാത്രം സ്വീകരിക്കുകയും അല്ലെങ്കിൽ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുക എന്ന സലഫിയ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും തുറന്ന സമീപനമാണ് ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത്രയും വിശാലമായ ആദർശ നിലപാട് ലോകത്തുള്ള സലഫി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കുമില്ല.
6.2 തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം (00:34:02)
മൗദൂദി സാഹിബിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ തെറ്റുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പ്രകോപിതരാകുന്ന ആളുകളുണ്ട്. എന്നാൽ കെ.എം. മൗലവിക്കോ ഉമർ മൗലവിക്കോ കെ.പി. മൗലവിക്കോ സംസാരിക്കുന്ന എനിക്കോ തെറ്റുപറ്റാമെന്ന് ഞങ്ങൾ തുറന്നുസമ്മതിക്കുന്നു. കാരണം പ്രവാചകനല്ലാത്ത എല്ലാവർക്കും വീഴ്ചകൾ സംഭവിക്കാം. അല്ലാഹുവിന്റെ കിതാബിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും കലവറയില്ലാതെ ക്ഷണിക്കുന്ന പ്രബോധകർ എന്ന നിലയിൽ മാത്രമാണ് പണ്ഡിതന്മാരെ കാണേണ്ടത്.
6.3 വ്യക്തിപരമായ വീഴ്ചകളും പ്രസ്ഥാന നിലപാടും (00:35:05)
പണ്ട് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ചിലർ ഇസ്ലാമിക് ബാങ്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനം പലിശ ഹലാലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് ചിലർ ആരോപിക്കാറുണ്ട്. അന്ന് നവോത്ഥാന രംഗത്ത് പ്രവർത്തിച്ച വ്യക്തികൾ പറഞ്ഞതിലോ ചെയ്തതിലോ തെറ്റുകൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആ തെറ്റിനെ ന്യായീകരിക്കേണ്ട ബാധ്യത പ്രസ്ഥാനത്തിനില്ല. വ്യക്തികളുടെ തെറ്റുകൾ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദർശമല്ല. ശിർക്ക്, കുഫ്ര്, ബിദ്അത്ത് എന്നിവ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ ഒളിച്ചുവെക്കലോ കാപട്യമോ ഇല്ലാത്ത നേർക്കുനേരെയുള്ള സമീപനമാണ് സലഫികൾക്കുള്ളത്.
7. സമകാലിക രാഷ്ട്രീയവും മുസ്ലിം നിലപാടും (00:36:50)
7.1 ഖുലഫാഉർ റാശിദുകളുടെയും സ്വഹാബികളുടെയും മാതൃക (00:36:50)
അബൂബക്കർ സിദ്ദീഖ്(റ), ഉമർ(റ), ഉസ്മാൻ(റ) തുടങ്ങിയവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ചിലർ ചോദിക്കാറുണ്ട്. അവർക്ക് സ്വയംനിർണ്ണയാവകാശമുള്ള, ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ഇസ്ലാമിക പരമാധികാരം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഏത് കാര്യത്തിലും ഇസ്ലാമിനും മുസ്ലിംകൾക്കും ഗുണകരമായത് പരമാവധി ചെയ്യുക, ദോഷകരമായത് തടയുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ നിലപാട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഖുർആൻ ഒരൊറ്റ മുസ്ഹഫായി ക്രോഡീകരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ നബി(സ)യുടെ കാലത്ത് ചെയ്യാത്ത ഒന്നാണല്ലോ എന്ന് തുടക്കത്തിൽ ചർച്ച വന്നെങ്കിലും, സമുദായത്തിന് അത് ഏറ്റവും അനിവാര്യവും ഗുണകരവുമാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് സ്വഹാബികൾ ആ തീരുമാനമെടുത്തത്.
7.2 ഇന്നത്തെ വ്യവസ്ഥിതിയിലെ രാഷ്ട്രീയ വിവേകം (00:37:34)
ഇന്നത്തെ ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ള ഒരു ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രമല്ല ഇവിടെയുള്ളത്. നാം തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നാലും ഇവിടെ പ്രധാനമന്ത്രിയും മുഖ്യമന്ത്രിയും പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റുമാരും ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ മതവിരുദ്ധരും ഫാഷിസ്റ്റുകളുമായ കക്ഷികൾ അധികാരത്തിൽ വന്ന് ഇസ്ലാമിക പ്രബോധന സ്വാതന്ത്ര്യം തകർക്കുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാനും, മുസ്ലിം സമുദായത്തിന് നേരെ അടിച്ചമർത്തലുകൾ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാനും നാം വിവേകത്തോടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയയിൽ ഇടപെടേണ്ടതുണ്ട്. ഇസ്ലാമിനും മുസ്ലിംകൾക്കും ലഭ്യമായ അവസരങ്ങൾ പരമാവധി ഗുണകരമാക്കുക, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെ ലഘൂകരിക്കുക എന്നതാണ് സ്വഹാബികളുടെ മാതൃകയിൽ നിന്ന് നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട സമീപനം.
7.3 പൊതുരംഗത്തെ മുസ്ലിം വ്യക്തിത്വങ്ങളോടുള്ള സമീപനം (00:41:58)
ഒരു നിരീശ്വരവാദി മുജാഹിദ് പള്ളിയിൽ ജുമുഅക്ക് കയറിവന്നാൽ "നീ പുറത്തുപോകൂ" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആട്ടിയോടിക്കുകയല്ല നാം ചെയ്യുന്നത്. മുസ്ലിം കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച പല നിരീശ്വരവാദികളും മലയാളത്തിലുള്ള ഖുതുബ കേട്ട് ഇസ്ലാമിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്ന അനേകം അനുഭവങ്ങൾ എനിക്കറിയാം. അതുപോലെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളോ മന്ത്രിമാരോ എം.എൽ.എമാരോ നമ്മുടെ പരിപാടികളിൽ സഹകരിക്കുമ്പോൾ അവരെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നത് ദഅ്വത്തിന് ഗുണം ചെയ്യില്ല. വ്യക്തികളുടെ തെറ്റുകൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കാതെ, പ്രബോധനപരമായ ഗുണം ലക്ഷ്യമാക്കി ഇടപെടുകയാണ് വേണ്ടത്.
8. 'തൗഹീദുൽ ഹാകിമിയ്യത്ത്', 'ഇലാഹ്', 'ഇബാദത്ത്': ജമാഅത്ത് വാദങ്ങളുടെ നിരൂപണം (00:43:35)
8.1 അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരം (മുൽക്): മുശ്രിക്കുകൾ പോലും അംഗീകരിച്ച യാഥാർത്ഥ്യം (00:43:35)
മുഴുവൻ പ്രവാചകന്മാരും വന്നത് 'തൗഹീദുൽ ഹാകിമിയ്യത്ത്' (ഭരണാധികാരത്തിലുള്ള ഏകത്വം) സ്ഥാപിക്കാനാണെന്നും, ഇലാഹ് എന്നാൽ പരമാധികാരിയാണെന്നും ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രധാന ദൗത്യം അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരം (മുൽക്) ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തലായിരുന്നില്ല. കാരണം ലോകത്തിലെ 98% ജനങ്ങളും, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അഭിസംബോധന ചെയ്ത അറേബ്യൻ മുശ്രിക്കുകൾ പോലും അല്ലാഹുവാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും പരമാധികാരിയും ഉടമസ്ഥനും എന്ന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നു.
﴿ وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ﴾
(സൂറത്തുൽ അൻകബൂത്ത് [29]: 61)
സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും ആകാശഭൂമികളെ സൃഷ്ടിച്ചതും അല്ലാഹുവാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ജാഹിലിയ്യാ അറബികൾക്കിടയിൽ തർക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രവാചകന്മാർ ആ വിഷയത്തിലല്ല തങ്ങളുടെ പ്രബോധന ഊന്നൽ നൽകിയത്.
8.2 'ഇലാഹ്' എന്ന പദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം (00:49:23)
അറബി ഭാഷയിൽ 'ഇലാഹ്' (إِلَٰه) എന്ന പദത്തിന് രാഷ്ട്രത്തലവൻ എന്നോ രാഷ്ട്രീയ പരമാധികാരി എന്നോ അർത്ഥമില്ല. 'ഇലാഹ്' എന്നാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ (ദിവ്യത്വമുള്ള ആരാധ്യൻ - മഅ്ബൂദ്) എന്ന് തന്നെയാണ് അർത്ഥം. അല്ലാഹുവിനെ സൃഷ്ടികർത്താവായി അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അല്ലാഹുവല്ലാത്ത മഹാന്മാർക്ക് അദൃശ്യമായ വഴിയിലൂടെ ഉപകാരോപദ്രവങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിവുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും, അവരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും നേർച്ചകൾ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് മുശ്രിക്കുകളുടെ പ്രധാന ശിർക്ക്. ആ ശിർക്ക് തിരുത്തി ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാക്കാനാണ് പ്രവാചകന്മാർ വന്നത്.
8.3 'ഇബാദത്ത്' എന്നാൽ നിരുപാധിക അനുസരണമോ? (00:50:28)
ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി ഇബാദത്തിന് 'നിരുപാധിക അനുസരണവും നിരുപാധിക അടിമത്തവും' എന്ന പുതിയ നിർവചനം നൽകി ആരാധന എന്ന അർത്ഥത്തെ തമസ്കരിച്ചു. യഥാർത്ഥത്തിൽ കേരളത്തിലെ ഒരു മുസ്ലിമും, എന്തിന് ദൈവവിശ്വാസികളായ ഹിന്ദുക്കളോ ക്രിസ്ത്യാനികളോ പോലും ഒരു ഭൗതിക ഭരണാധികാരിയെയോ യജമാനനെയോ നിരുപാധികമായി (ദൈവകൽപ്പനയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായാലും ശരി) അനുസരിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊരു അനുസരണം ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, ഇല്ലാത്ത ഒരു ഇബാദത്ത് സ്വയം സങ്കൽപ്പിച്ച് അതിനെ തകർക്കാനാണ് പ്രവാചകന്മാർ വന്നത് എന്ന് പറയുന്നത് നിരർത്ഥകമാണ്.
8.4 നബി(സ)യോടുള്ള അനുസരണവും ജമാഅത്ത് വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും (00:52:35)
ഇവിടെ ഗുരുതരമായ ഒരു താത്ത്വിക പ്രശ്നമുദിക്കുന്നു: അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്കുള്ള നിരുപാധിക അനുസരണം ശിർക്കാണെങ്കിൽ, മുഹമ്മദ് നബി(സ)യെ ഒരു മുസ്ലിം നിരുപാധികമായി അനുസരിക്കാൻ പാടുണ്ടോ? നബി(സ)യെ നിരുപാധികമായി അനുസരിച്ചാൽ അത് ശിർക്കാകുമോ? എറണാകുളം പുല്ലേപ്പടിയിൽ വെച്ച് ജമാഅത്തിന്റെ ഒരു പണ്ഡിതൻ നബി(സ)യെ നിരുപാധികമായി അനുസരിക്കുന്നത് ശിർക്കാണെന്ന് എഴുതി ഒപ്പിട്ടുകൊടുക്കുകയുണ്ടായി! പിന്നീട് ജമാഅത്ത് ശൂറാ മെമ്പർ ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരക്കുന്ന് പ്രബോധനത്തിൽ എഴുതി: "നബി(സ)യെ നിരുപാധികമായി അനുസരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞാലും ശരിയാണ്, അനുസരിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും ശരിയാണ്. ആത്യന്തികമായ അർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രമേ നിരുപാധികമായി അനുസരിക്കാവൂ; അതിന്റെ താഴെയുള്ള അർത്ഥത്തിൽ നബിയെ അനുസരിക്കാം!" ഇങ്ങനെയുള്ള അവ്യക്തമായ ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ് അവർ പടച്ചുവിടുന്നത്.
നബി(സ)യൊഴികെ മറ്റൊരു വ്യക്തിയെയും നാം നിരുപാധികമായി അനുസരിക്കാൻ പാടില്ലെന്നതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കുന്നത് ദീനിന് നിരക്കാത്തതാണ്.
8.5 ഇബാദത്തിൽ നിന്ന് 'പ്രാർത്ഥന'യെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന അപകടം (00:54:25)
അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയെ 'കാലഹരണപ്പെട്ട ശിർക്ക്' എന്ന് ജമാഅത്ത് പ്രാസംഗികർ ലഘൂകരിച്ചു. മദ്രസകളിൽ 'ഇയ്യാക നഅ്ബുദു' എന്നതിന് "നിന്നെ മാത്രം ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു" എന്നതിന് പകരം "നിന്നെ മാത്രം ഞങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു" എന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുജാഹിദുകളെ "ആരാധനയുടെ ആരാധകർ" എന്ന് പരിഹസിച്ചു. എന്നാൽ സകല സമുദായങ്ങളിലും ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന കൊടിയ പാപം അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയും നേർച്ചകളുമാണ്. ആ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ മൂടിവെക്കാൻ ഇവർ ശ്രമിക്കുന്നു.
9. കെ.സി. അബ്ദുല്ല മൗലവിയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ (00:59:45)
9.1 'ഇബാദത്ത് ഒരു സമഗ്ര പഠനം' - പേജ് 13-ലെ പ്രസ്താവന (00:59:45)
ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ മുൻ അമീർ കെ.സി. അബ്ദുല്ല മൗലവി എഴുതിയ 'ഇബാദത്ത്: ഒരു സമഗ്രപഠനം' എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖവുരയിൽ (പേജ് 13) രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് കാണുക: അല്ലാഹു ഏകനാണെന്നും മുഹമ്മദ് നബി അവന്റെ ദൂതനാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകൾ മുഹ്യിദ്ദീൻ ശൈഖിനോടോ മറ്റു പുണ്യാത്മാക്കളോടോ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുവെന്ന കാരണത്താൽ അവരെ മുവഹ്ഹിദുകളല്ല (ഏകദൈവവിശ്വാസികളല്ല) എന്ന് പറയാൻ പാടില്ലെന്നും, അങ്ങനെ പറയുന്നത് തെറ്റും മൗഢ്യവുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം സമർത്ഥിക്കുന്നു!
9.2 'പരലോകം ഖുർആനിൽ' - പരലോക വിചാരണയിലെ മലക്കംമറിച്ചിൽ (01:01:38)
എന്നാൽ ഇതേ കെ.സി. അബ്ദുല്ല മൗലവി തന്നെ എഴുതിയ 'പരലോകം ഖുർആനിൽ' എന്ന മറ്റൊരു പുസ്തകത്തിൽ പരലോക വിചാരണയെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുമ്പോൾ എഴുതുന്നു: പരലോകത്ത് വെച്ച് അല്ലാഹു ബദ്രീങ്ങളോടും മുഹ്യിദ്ദീൻ ശൈഖിനോടും രിഫാഈ ശൈഖിനോടും പ്രാർത്ഥിച്ച മുശ്രിക്കുകളോട് "എന്റെ പങ്കാളികളെന്ന് നിങ്ങൾ വാദിച്ചവരെ വിളിക്കൂ" എന്ന് വെല്ലുവിളിച്ച് വിചാരണ ചെയ്യുമെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു!
9.3 ദുനിയാവിലെ പോളിസിയും പരലോകത്തെ യാഥാർത്ഥ്യവും (01:02:45)
ഇവിടെ നാം ചിന്തിക്കണം: ഇഹലോകത്ത് വെച്ച് ശൈഖന്മാരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരെ മുശ്രിക്കുകളെന്ന് വിളിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് പോളിസി പറയുകയും, പരലോകത്ത് എത്തുമ്പോൾ അവർ മുശ്രിക്കുകളാണെന്ന് ഖുർആൻ ഉദ്ധരിച്ച് എഴുതുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ഇരട്ടത്താപ്പിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ദുനിയാവിൽ രാഷ്ട്രീയ സഖ്യങ്ങൾക്കും നയങ്ങൾക്കും വേണ്ടി തൗഹീദിൽ വെള്ളം ചേർക്കുകയും, പരലോകത്ത് സത്യം തുറന്നുപറയുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി എത്ര വലിയ വഞ്ചനയാണ്! പരലോകത്ത് ജനങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടണമെങ്കിൽ ഇഹലോകത്ത് വെച്ച് തന്നെ ശിർക്കിന്റെ ഗൗരവം അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതല്ലേ?
9.4 ഐക്യശ്രമങ്ങളും പ്രബോധനം വാരികയിലെ ആരോപണങ്ങളും (01:04:08)
1921-ന് മുമ്പ് കേരളത്തിൽ യാതൊരു ഭിന്നിപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും, മുജാഹിദുകൾ വന്ന് പ്രാർത്ഥന ശിർക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് സമുദായം ഭിന്നിച്ചതെന്നും പ്രബോധനം വാരികയിൽ അവർ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചു. ശിർക്കിനെ തുറന്നെതിർക്കുന്ന മുജാഹിദുകളെ ഐക്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കളായി ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് അവർ ചെയ്തത്.
10. സൂറത്തുത്തൗബ 31-ാം ആയത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും ദുർവ്യാഖ്യാനവും (01:14:05)
10.1 സൂറത്തുത്തൗബ 31-ാം സൂക്തത്തിന്റെ അവതരണം (01:14:05)
ഭരണാധികാരിയുടെ നിയമം അനുസരിക്കുന്നത് ശിർക്കാണെന്ന് വാദിക്കാൻ ജമാഅത്തുകാർ നിരന്തരം ഉദ്ധരിക്കുന്ന ആയത്താണ് സൂറത്തുത്തൗബയിലെ 31-ാം ആയത്ത്:
﴿ اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴾
(സൂറത്തുത്തൗബ [9]: 31)
അതായത്: "അവർ തങ്ങളുടെ പണ്ഡിതന്മാരെയും പുരോഹിതന്മാരെയും, മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹിനെയും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ റബ്ബുകളാക്കിത്തീർത്തു. ഏക ആരാധ്യനെ ആരാധിക്കാൻ മാത്രമാണ് അവർ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവനല്ലാതെ യാതൊരു ആരാധ്യനുമില്ല. അവർ പങ്കുചേർക്കുന്നതിൽ നിന്നെല്ലാം അവൻ എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ!"
10.2 ആയത്തിലെ 'വൽമസീഹബ്ന മർയം' വെട്ടിമാറ്റുന്ന രീതി (01:16:05)
ജമാഅത്ത് സാഹിത്യങ്ങളിലും പ്രസംഗങ്ങളിലും ഈ ആയത്ത് ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും 'വൽമസീഹബ്ന മർയം' (മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹിനെയും) എന്നത് മനഃപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കാറാണ് പതിവ്. പുരോഹിതന്മാരുടെ കൽപ്പന അനുസരിച്ചതാണ് റബ്ബാക്കൽ എന്ന് വാദിക്കാനാണ് അവർ ശ്രമിക്കുന്നത്.
10.3 ഒരേ ആയത്തിൽ രണ്ട് വിരുദ്ധ അർത്ഥങ്ങൾ കൽപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം (01:20:30)
എന്നാൽ ആയത്തിൽ ഈസാ നബി(സ)യെയും അവർ റബ്ബാക്കി എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈസാ നബിയെ റബ്ബാക്കിയത് ഈസാ നബിയുടെ കൽപ്പന അനുസരിച്ചുകൊണ്ടാണോ? ഒരിക്കലുമല്ല! ഈസാ നബി പഠിപ്പിച്ചത് "എന്നെയും എന്റെ മാതാവിനെയും നിങ്ങൾ ദൈവങ്ങളാക്കരുത്" എന്നാണ്. ക്രിസ്ത്യാനികൾ ചെയ്തത് ഈസാ നബിയുടെ കൽപ്പന അനുസരിക്കാതിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോൾ ജമാഅത്തിന്റെ വാദപ്രകാരം റബ്ബാക്കുക എന്നാൽ ആയത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ 'അനുസരിക്കൽ' എന്നും, ആയത്തിന്റെ ഒടുക്കത്തിൽ 'അനുസരിക്കാതിരിക്കൽ' എന്നും ഒരേ ആയത്തിൽ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ട് അർത്ഥങ്ങൾ കൽപ്പിക്കേണ്ടി വരും!
10.4 ക്രിസ്ത്യൻ ത്രിയേക വിശ്വാസവും വിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സങ്കൽപ്പവും (01:23:05)
ഈ ആയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പശ്ചാത്തലം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ത്രിയേക ദൈവ സങ്കൽപ്പമാണ് (പിതാവ്, പുത്രൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവ്). മാർപാപ്പമാരിലും കർദിനാൾമാരിലും പരിശുദ്ധാത്മാവ് കുടികൊള്ളുന്നുവെന്നും അതിനാൽ അവരുടെ മതവിധികൾ അപ്രമാദിത്യമുള്ളതാണെന്നും ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിശ്വസിച്ചു. ഈസാ നബിയെ ദൈവപുത്രനാക്കി ദിവ്യത്വം നൽകി. ഇങ്ങനെ അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള രണ്ട് ഘടകങ്ങൾക്ക് (പുരോഹിതന്മാർക്കും ഈസാ നബിക്കും) ദിവ്യത്വം കൽപ്പിച്ചതിനെയാണ് ഖുർആൻ ശക്തമായി നിഷേധിച്ചത്. അല്ലാതെ കേവല നിയമ നിർമ്മാണ അനുസരണമല്ല ഇവിടെ വിഷയം.
11. 'ഹുക്മ്' എന്ന പദത്തിന്റെ ശരിയായ അർത്ഥവും വ്യാപ്തിയും (01:27:00)
11.1 പ്രപഞ്ച ഭരണവും ശർഇയ്യായ നിയമങ്ങളും (01:27:00)
'ഹുക്മ്' (حُكْم) എന്നാൽ കേവലം രാഷ്ട്രീയ ഭരണം മാത്രമല്ല. അതിന് പ്രധാനമായും രണ്ട് വശങ്ങളുണ്ട്:
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പരമാധികാരം (തക്വീനിയ്യായ ഹുക്മ്): ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ എന്ത് നടക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ അപ്രമാദിത്യം. ആ ഭരണത്തിൽ അല്ലാഹു ആരെയും പങ്കുചേർക്കുന്നില്ല.
മതപരമായ വിധിവിലക്കുകൾ (ശർഇയ്യായ ഹുക്മ്): അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയത് ഹറാമായും, ഹലാലാക്കിയത് ഹലാലായും അംഗീകരിക്കൽ. ഇതിനെ നിഷേധിക്കുന്നത് കുഫ്റാണ്.
11.2 പൗര-നാഗരിക നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ സാധുത (01:30:42)
അതേസമയം, അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾക്ക് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത നാഗരികവും ഭരണപരവുമായ നിയമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ അല്ലാഹു മനുഷ്യർക്ക് അധികാരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ട്രാഫിക് നിയമങ്ങൾ, വിദ്യാലയങ്ങളുടെയും ഓഫീസുകളുടെയും സമയക്രമങ്ങൾ, ആശുപത്രി ചട്ടങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. ഇത്തരം ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതോ അനുസരിക്കുന്നതോ അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരത്തിൽ പങ്കുചേർക്കലല്ല.
11.3 യൂസുഫുൽ ഖറദാവിയുടെ വീക്ഷണം (01:31:16)
പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായ ഡോ. യൂസുഫുൽ ഖറദാവി വ്യക്തമാക്കിയതുപോലെ, മനുഷ്യർക്ക് നിയമനിർമ്മാണത്തിന് അവകാശമില്ലാത്ത മേഖലകളും (മതപരമായ മൗലിക നിയമങ്ങൾ), മനുഷ്യർക്ക് പൊതുനന്മയ്ക്കായി വിവേചനാധികാരം നൽകപ്പെട്ട വിശാലമായ മേഖലകളും ഇസ്ലാമിലുണ്ട്. അല്ലാഹു നിർബന്ധമാക്കിയത് നിഷിദ്ധമാക്കാനോ, ഹറാമാക്കിയത് ഹലാലാക്കാനോ മനുഷ്യർക്ക് അവകാശമില്ല; എന്നാൽ മതം നിഷ്കർഷിക്കാത്ത ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ വ്യവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇസ്ലാം പൂർണ്ണ അനുമതി നൽകുന്നുണ്ട്.
12. ഉപസംഹാരം (01:31:48)
ഇസ്ലാം എന്നത് കേവലം രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവത്തിനോ ഭരണകൂടം പിടിച്ചെടുക്കാനോ മാത്രമുള്ള ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രമല്ല. പ്രവാചക നിയോഗത്തിന്റെ കാതലായ ലക്ഷ്യം മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെയും ജീവിതത്തെയും സർവ്വ തിന്മകളിൽ നിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന 'തസ്കിയത്തും' അല്ലാഹുവിലേക്ക് മാത്രം ചിന്തകളെ നയിക്കുന്ന 'തദ്കീറു'മാണ്. തൗഹീദിന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും വിശുദ്ധി നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, സമഗ്രമായ ഇസ്ലാമിക മൂല്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനും മുൻഗണനാ ക്രമങ്ങൾ തെറ്റാതെ ദീനിനെ മനസ്സിലാക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
No comments:
Post a Comment
"Comment moderation" is off in this blog.If it is not displayed, could have gone to spam.