ഇസ്ലാമിലെ ജിഹാദ്: യാഥാർത്ഥ്യവും തെറ്റിദ്ധാരണകളും
പ്രഭാഷണം: ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുൽ ഹമീദ് മദനി
1. പ്രാരംഭവും ഖുർആനിക മുന്നറിയിപ്പും (00:00:00)
1.1 സദസ്യർക്കുള്ള അഭിവാദ്യം (00:00:00)
السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللهِ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَمَنْ وَالَاهُ.
ബഹുമാന്യരായ നേതാക്കന്മാരെ, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരന്മാരെ;
1.2 ജിഹാദ്: വിശ്വാസിയുടെ സ്വർഗ്ഗപ്രവേശനത്തിനുള്ള അനിവാര്യ ഉപാധി (00:01:05)
വളരെ സങ്കീർണ്ണതകൾ നിറഞ്ഞതും, ഒട്ടനവധി വിവാദങ്ങൾക്കും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾക്കും ഇടയാക്കിയിട്ടുള്ളതുമായ ഒരു സുപ്രധാന കാര്യമാണ് ഇസ്ലാമിലെ ജിഹാദ്. എന്താണ് ജിഹാദിന്റെ സാക്ഷാൽ വിവക്ഷ? അതുകൊണ്ട് ഇസ്ലാം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത് എന്താണ്? ഈ വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും ആദ്യമായി നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വളരെ വ്യക്തമായി ഉന്നയിച്ച ഒരു ചോദ്യത്തിലേക്കാണ്. സൂറത്ത് ആലുഇംറാനിലെ 142-ാം ആയത്തിൽ അല്ലാഹു ചോദിക്കുന്നു:
﴿ أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ﴾
(സൂറത്ത് ആലുഇംറാൻ [3]: 142)
"നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ജിഹാദ് ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ളവർ ആരാണെന്ന് അല്ലാഹു വേർതിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കാതെയും, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്ഷമിക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവർ ആരാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കാതെയും നിങ്ങൾക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നിങ്ങൾ കണക്കുകൂട്ടിയിരിക്കുകയാണോ?"
ഈ ആയത്തിന്റെ ആശയം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ജിഹാദ് എന്നത് ഇസ്ലാമിൽ നിർണ്ണായക പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു കാര്യമാണ്. ജിഹാദിന് തയ്യാറില്ലാത്ത ഒരാൾ സ്വർഗ്ഗപ്രവേശം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തികച്ചും അസ്ഥാനത്തായിരിക്കും എന്നാണ് ഈ ഖുർആൻ വചനം വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. ഇത് നാം അങ്ങേയറ്റം ഗൗരവപൂർവ്വം വീക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു വസ്തുതയാണ്.
എന്നാൽ എന്താണ് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ സ്വർഗ്ഗപ്രവേശനത്തിന്റെ അനിവാര്യ ഉപാധി എന്ന നിലയ്ക്ക് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ജിഹാദ്? അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥമെന്താണ്? അതിന്റെ മഹത്തായ ലക്ഷ്യമെന്താണ്? വിശുദ്ധ ഖുർആനിലും തിരുസുന്നത്തിലും ആ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് എന്നതിലേക്ക് എന്റെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി വെളിച്ചം വീശാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
2. 'ജിഹാദ്' പദോല്പത്തിയും ഭാഷാപരമായ അർത്ഥതലങ്ങളും (00:02:36)
2.1 'ജഹദ', 'ജാഹദ' എന്നീ ക്രിയകളുടെ വ്യാകരണപരമായ വിശകലനം (00:02:36)
ഏറ്റവും ആദ്യമായി ഈ പദത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഭാഷാപരമായി നാം വിചിന്തനം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. 'ജാഹദ' (جَاهَدَ) എന്ന അറബി ക്രിയയുടെ 'ഫാഅല' (فَاعَلَ) എന്ന രൂപത്തിലുള്ള ഫിഅ്ലിന്റെ ക്രിയാനാമമാണ് (മസ്ദർ) 'ജിഹാദ്' (جِهَاد) എന്ന വാക്ക്. അതുപോലെ 'മുജാഹദ' (مُجَاهَدَة) എന്നും ഇതിന് മസ്ദറുണ്ട്. എന്താണ് 'ജാഹദ' എന്ന ക്രിയയുടെ അടിസ്ഥാന അർത്ഥം?
'ജഹദ' (جَهَدَ) എന്ന മൂന്നക്ഷര ക്രിയയിൽ നിന്നുള്ള 'ഫാഅല' രൂപമാണ് 'ജാഹദ' എന്നത്. ഭാഷാ തത്വങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 'ജഹദ' എന്ന ക്രിയക്ക് രണ്ട് പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളാണുള്ളത്: ഒന്നുകിൽ ക്ലേശം സഹിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ കഴിവിന്റെ പരമാവധി പ്രയത്നം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുക. കഴിവിന്റെ പരമാവധി പ്രവർത്തിക്കുകയോ ക്ലേശം സഹിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുകയോ ചെയ്യുക എന്നതാണ് 'ജഹദ' എന്ന ധാതുവിന്റെ അർത്ഥം.
2.2 'ഫാഅല' രൂപത്തിന്റെ പാരസ്പര്യവും പ്രതികൂലതകൾക്കെതിരെയുള്ള ചെറുത്തുനിൽപ്പും (00:03:30)
അതിൽ നിന്ന് നിഷ്പന്നമായ 'ജാഹദ' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? അറബി ഭാഷയിൽ 'ഫാഅല' (فَاعَلَ) എന്ന രൂപത്തിലുള്ള ക്രിയകൾക്ക് മിക്ക സന്ദർഭങ്ങളിലും ഒരു പാരസ്പര്യത്തിന്റെ (Mutual / reciprocal action) അർത്ഥമുണ്ട്. അതായത്, നാം ഒരു ശ്രമം നടത്തുമ്പോൾ അത് നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് മാത്രമുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ ശ്രമമാണെങ്കിൽ അതിന് 'ജാഹദ' എന്ന് പ്രയോഗിക്കാറില്ല; മറിച്ച് 'ജഹദ' എന്ന പദമേ പ്രയോഗിക്കാറുള്ളൂ. നേരെമറിച്ച്, നമ്മുടെ ശ്രമത്തെ തോൽപ്പിക്കാനോ പരാജയപ്പെടുത്താനോ ശ്രമിക്കുന്നവരോ, അതിന് കാരണമാകുന്ന പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോ മറുവശത്തുണ്ടെങ്കിൽ, ആ എതിർപ്പുകളെയും പ്രതികൂലതകളെയും തരണം ചെയ്തുകൊണ്ട് നാം നടത്തുന്ന പ്രയത്നത്തിന് മാത്രമേ 'ജാഹദ' അല്ലെങ്കിൽ 'ജിഹാദ്' എന്ന പദം പ്രയോഗിക്കുകയുള്ളൂ.
അതുപോലെ, നാം ഒരു കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ഏകപക്ഷീയമായി മാത്രം ക്ലേശം സഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതും ഈ ജിഹാദ് എന്ന പദത്തിന്റെ പൂർണ്ണാർത്ഥത്തിൽ വരില്ല. നേരെമറിച്ച്, നാം ഒരു ആദർശം അവതരിപ്പിക്കാനും സ്ഥാപിക്കാനും വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അതിന്റെ പേരിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഒരുപാട് ക്ലേശങ്ങളും പ്രതിബന്ധങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. അപ്പോൾ ആ ക്ലേശഭൂയിഷ്ഠമായ സാഹചര്യങ്ങൾക്കെതിരിൽ നമ്മുടെ ക്ലേശപൂർണ്ണമായ പ്രവർത്തനത്തെ ഒരു മുന്നേറ്റമാക്കി മാറ്റി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴാണ് അതിന് 'ജാഹദ', 'ജിഹാദ്' എന്ന് പ്രയോഗിക്കുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഒരു എതിർപ്പിനെയോ, ക്ലേശകരമായ സാഹചര്യങ്ങളെയോ, എതിരാളികളെയോ നേരിട്ടുകൊണ്ട് ഒരു മഹത്തായ ശ്രമം അല്ലെങ്കിൽ ത്യാഗം നാം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോഴാണ് അത് ഭാഷാപരമായി 'ജിഹാദ്' ആയിത്തീരുന്നത്.
3. ഇസ്ലാമിക സാങ്കേതിക ശബ്ദത്തിൽ ജിഹാദ് (00:05:18)
3.1 'അൽജിഹാദു ഫീ സബീലില്ലാഹ്' എന്ന സംജ്ഞ (00:05:18)
ഭാഷാപരമായ ഈ അർത്ഥം തന്നെയാണ് ഇസ്ലാം അതിന്റെ സാങ്കേതിക ശബ്ദമായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇസ്ലാമിന്റെ ടെർമിനോളജി അറബി ഭാഷയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല. ഭാഷാപരമായി ആ ശബ്ദം എന്തൊക്കെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവോ അതൊക്കെ ഇസ്ലാമിലെ സാങ്കേതിക വിവക്ഷയിലും ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്.
അപ്പോൾ ഇസ്ലാമിലെ ജിഹാദ് എന്നാൽ എന്താണ്? ഖുർആനിലെ വചനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നോക്കുമ്പോൾ കാണാവുന്ന ആശയം ഇതാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള ഏതൊരു പ്രയത്നവും, ഏതൊരു ക്ലേശകരമായ ദൗത്യവും, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെയും എതിർപ്പുകളെയും നേരിട്ടുകൊണ്ട് നാം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതിനാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ ഭാഷയിൽ 'ജിഹാദ്' എന്ന് പറയുന്നത്. 'ജിഹാദ്' എന്ന അറബി പദത്തിന്റെ ഭാഷാപരമായ വിവക്ഷയോടൊപ്പം 'ഫീ സബീലില്ലാഹ്' (فِي سَبِيلِ اللَّهِ - അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ) എന്ന ഉപാധി കൂടി ചേരുമ്പോഴാണ് അത് സാക്ഷാൽ ഇസ്ലാമിക ജിഹാദായി മാറുന്നത്.
4. പ്രവാചക ജീവിതവും ജിഹാദിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളും (00:06:27)
4.1 ജീവിതം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിന്ന ജിഹാദ് (00:06:27)
ഈ അർത്ഥത്തിൽ ജിഹാദ് എന്നത് നബി(സ)യുടെയും സച്ചരിതരായ സ്വഹാബികളുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെയുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും അവർ മാറിനിന്നിട്ടില്ല; ഒരു മുസ്ലിമിന് അതിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കാൻ സാധിക്കുകയുമില്ല. കാരണം, ജിഹാദിൽ ഏർപ്പെടാത്ത ഒരു അവസ്ഥ ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകാവുന്നതല്ല. അതിനാൽ റസൂലോ സ്വഹാബികളോ ജിഹാദ് മാറ്റിവെച്ച ഒരു കാലഘട്ടവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നാൽ, ഓരോ സന്ദർഭത്തിനും സാഹചര്യത്തിനും അനുസരിച്ച് ആവശ്യമുള്ള ജിഹാദായിരുന്നു ആ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉണ്ടായത്.
4.2 എടുത്തുചാട്ടത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സംയമനത്തിന്റെ ജിഹാദ് (00:07:01)
വളരെ ലളിതമായി പറയുകയാണെങ്കിൽ: ശത്രുവിനെതിരെ സായുധ പോരാട്ടം നടത്തേണ്ട സന്ദർഭത്തിൽ അത് നടത്തുന്നതാണ് ജിഹാദ് എങ്കിൽ, രക്തച്ചൊരിച്ചിലിനും എടുത്തുചാട്ടത്തിനും നമ്മുടെ ദേഹേച്ഛ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആ വികാരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷമാപൂർവ്വം സംയമനം പാലിക്കുകയും, ആ എടുത്തുചാട്ടത്തിന്റെ ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തെയും സ്വന്തത്തെയും മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മറ്റൊരു വലിയ ജിഹാദാണ്.
4.3 മക്കാ കാലഘട്ടത്തിലെ ജിഹാദ്: ഉൽബോധനവും സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വവും (00:07:33)
റസൂൽ(സ)യും സ്വഹാബികളും തങ്ങളുടെ ആദ്യകാലത്ത് നിർവ്വഹിച്ച ജിഹാദ് സായുധ ജിഹാദിൽ നിന്ന് ഭിന്നമായ ജിഹാദായിരുന്നു. ഉൽബോധനത്തിന്റെയും, സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും, ക്ഷമയുടെയും മാനങ്ങളായിരുന്നു ആ ജിഹാദിനുണ്ടായിരുന്നത്. വിശുദ്ധ ഖുർആൻ മാനവരാശിയുടെ മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുന്ന ആദർശത്തെ, അതിനെതിരിലുള്ള പ്രചാരണങ്ങളെയും പ്രലോഭനങ്ങളെയും പ്രതികൂലതകളെയും അതിജീവിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പകരുക, സഹോദരങ്ങൾക്ക് പകർന്നു നൽകുക, ആ ആദർശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു ഉത്തമ സമൂഹത്തെ വളർത്തിയെടുക്കുക, കഴിവിന്റെ പരമാവധി വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു മക്കാ ജീവിതകാലത്ത് ഉടനീളം നബി(സ)യും സ്വഹാബികളും നിർവ്വഹിച്ച പ്രധാനപ്പെട്ട ജിഹാദ്.
﴿ فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽഫുർഖാൻ [25]: 52)
"അതിനാൽ താങ്കൾ സത്യനിഷേധികളെ അനുസരിക്കരുത്; ഈ ഖുർആൻ കൊണ്ട് താങ്കൾ അവരോട് വലിയൊരു ജിഹാദ് (മഹത്തായ ആദർശ സമരം) നടത്തുക."
4.4 ജിഹാദുന്നഫ്സ്: സ്വന്തത്തോടുള്ള ജിഹാദ് (00:09:00)
ഈ ജിഹാദിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഘടകം സ്വന്തത്തോടുള്ള ജിഹാദാണ് (ജിഹാദുന്നഫ്സ്). നബി(സ) പലപ്പോഴും ഊന്നിപ്പറഞ്ഞ ഒരു ഹദീസിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിട്ടുണ്ട്:
« الْمُجَاهِدُ مَنْ جَاهَدَ نَفْسَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ »
"അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ സ്വന്തം ശരീരത്തോടും മനസ്സിനോടും (നഫ്സിനോട്) പോരാടിയവനാണ് യഥാർത്ഥ മുജാഹിദ് (ജിഹാദ് നിർവ്വഹിക്കുന്നവൻ)."
സത്യത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനസ്സ്, തിന്മകളിലേക്ക് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന മനസ്സ്, ഭൗതിക താല്പര്യങ്ങളെ മാത്രം കൊതിക്കുന്ന മനസ്സ്—ഇത്തരം പ്രവണതകളോട് നിരന്തരമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പും പ്രയത്നവും നടത്തി സ്വയം സംസ്കരിച്ചെടുക്കുക എന്നത് ജിഹാദിന്റെ ഏറ്റവും മൗലികമായ അടിത്തറയാണ്. ഈ ആത്മീയ ജിഹാദ് നിർവ്വഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇസ്ലാം പിൽക്കാലത്ത് കൈവരിച്ച എല്ലാ വിജയങ്ങളും സാധ്യമായത്.
5. ഇസ്ലാം വാളുകൊണ്ട് പ്രചരിച്ചതോ? 'ആയത്തുസ്സൈഫ്' വാദങ്ങളുടെ നിരൂപണം (00:10:35)
5.1 തെറ്റായ ധാരണകളും തഫ്സീറുകളിലെ മൻസൂഖ് വാദങ്ങളും (00:10:35)
ഇന്ന് മുസ്ലിംകളിൽ നല്ലൊരു വിഭാഗവും അമുസ്ലിംകളിൽ മഹാഭൂരിപക്ഷവും ധരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് ഇസ്ലാം വാളുകൊണ്ട് വിജയിച്ച മതമാണെന്നും, സായുധ പോരാട്ടമാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ വിജയത്തിൽ നിയാമകമായി വർത്തിച്ചത് എന്നുമാണ്. മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാരിൽ പെട്ട ചിലർ പോലും വാളെടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതോടുകൂടി അതിനു മുമ്പുള്ള സമാധാനപരമായ എല്ലാ ജിഹാദുകളും മൻസൂഖ് (ദുർബലപ്പെട്ടത് / റദ്ദാക്കപ്പെട്ടത്) ആയിപ്പോയി എന്ന് എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്!
വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ ക്ഷമിക്കാനും, സംയമനം പാലിക്കാനും, വിവേകത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കാനും, വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാനും, അമുസ്ലിംകളോട് ഉദാരമായി വർത്തിക്കാനും കൽപ്പിക്കുന്ന ഒട്ടനവധി ആയത്തുകൾ 'ആയത്തുസ്സൈഫ്' (വാളിന്റെ വചനം) അവതരിച്ചതോടെ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ചില വ്യാഖ്യാതാക്കൾ വിലയിരുത്തി. അങ്ങനെ വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ വലിയൊരു ഭാഗം ആയത്തുകളെ മതപരമായി പ്രസക്തിയില്ലാത്തവയായി അവർ മാറ്റിനിർത്തി.
5.2 സായുധ പോരാട്ടത്തിന്റെ സന്ദർഭങ്ങൾ (00:11:28)
എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെയല്ല. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള ജിഹാദുകളാണുള്ളത്. ക്ഷമയുടെയും സംയമനത്തിന്റെയും സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും ജിഹാദുകൾ ദൗർബല്യമായി കാണപ്പെടുകയും, മുസ്ലിംകൾ ഉന്മൂലന ഭീഷണി നേരിടുകയും ചെയ്യുന്ന അനിവാര്യ ഘട്ടത്തിൽ മാത്രമാണ് ആയുധമുപയോഗിച്ചുള്ള പ്രതിരോധ ജിഹാദിന് ഇസ്ലാം അനുമതി നൽകിയിട്ടുള്ളത്.
ഇസ്ലാമിൽ യുദ്ധമേ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം. ബദ്ർ, ഉഹ്ദ്, ഹുനൈൻ, ഖൻദഖ് തുടങ്ങിയ യുദ്ധങ്ങൾ ഇസ്ലാമിക സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിലും അതിജീവനത്തിലും എത്ര നിർണ്ണായകമായ പങ്കാണ് വഹിച്ചത് എന്നത് നിഷേധിക്കാനാവാത്ത ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.
5.3 ഹുദൈബിയ്യാ സന്ധിയും 'ഫത്ഹുൻ മുബീനും' (00:12:30)
എന്നാൽ അതേസമയം തന്നെ, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ 'വ്യക്തമായ വിജയം' (ഫത്ഹുൻ മുബീൻ) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് ഏത് സംഭവത്തെയാണെന്ന് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്:
﴿ إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽഫത്ഹ് [48]: 1)
"തീർച്ചയായും നാം താങ്കൾക്ക് പ്രത്യക്ഷമായ ഒരു വിജയം നൽകിയിരിക്കുന്നു."
നബി(സ) കരാറെഴുതുമ്പോൾ 'റസൂലുള്ളാഹി' എന്ന പദം എഴുതുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ പോലും തയ്യാറായി, ബാഹ്യമായി വലിയ വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്ത ഹുദൈബിയ്യാ സന്ധിയെയാണ് അല്ലാഹു 'നിർണ്ണായക വിജയം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്! ഈ വിശേഷണം ബദ്ർ യുദ്ധത്തിനോ ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിനോ ഖുർആൻ നൽകിയിട്ടില്ല.
എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു? കാരണം, പ്രവാചകന്റെ ദൗത്യം മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് തൗഹീദിന്റെയും ധാർമ്മികതയുടെയും ആശയങ്ങൾ സന്നിവേശിപ്പിക്കലാണ്; ആരുടെയും രക്തം ചിന്തലല്ല. നബി(സ) കാണിച്ച ആ ഉദാരതയും സന്മനസ്സും വിട്ടുവീഴ്ചയുമാണ് അറേബ്യയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് മുഹമ്മദ് മുസ്തഫാ(സ)യെ പ്രിയങ്കരനാക്കി മാറ്റിയത്. അതാണ് പിൽക്കാല വിജയങ്ങൾക്ക് വാളിനേക്കാൾ ശക്തമായ അടിത്തറ പാകിയത്.
5.4 ഉമർ(റ) ഖാലിദ് ബിൻ വലീദിനെ(റ) തിരിച്ചുവിളിച്ച സംഭവം (00:14:18)
ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കരുത്തനായ സൈന്യാധിപനായിരുന്നു ഖാലിദ് ബിൻ വലീദ്(റ). എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈനിക സമീപനത്തിൽ ഇസ്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമാധാനത്തിന്റെയും ഉദാരതയുടെയും വിട്ടുവീഴ്ചയുടെയും അംശം അല്പം കുറഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടോ എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, ഖലീഫാ ഉമർ(റ) അദ്ദേഹത്തെ സൈന്യാധിപ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് തിരിച്ചുവിളിക്കുകയുണ്ടായി.
ഏതൊരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഇടയിലും എതിർപക്ഷം സമാധാനത്തിലേക്ക് ചായ്വ് കാണിച്ചാൽ മുസ്ലിംകളും സമാധാനത്തിലേക്ക് ചായണം; മുസ്ലിംകൾ എക്കാലവും രക്തമൊഴുക്കേണ്ടവരല്ല എന്ന വിശുദ്ധ ഖുർആനിക അധ്യാപനമാണ് ഉമർ(റ) ആ നടപടിയിലൂടെ സാക്ഷാത്കരിച്ചത്.
6. സായുധ പോരാട്ടത്തിന്റെ ലക്ഷ്യവും നിബന്ധനകളും (00:15:33)
6.1 ആത്മരക്ഷയ്ക്കുള്ള സന്നദ്ധത (00:15:33)
ഇസ്ലാമിന്റെയും മുസ്ലിംകളുടെയും നിലനിൽപ്പിനും രക്ഷയ്ക്കും വേണ്ടി അനിവാര്യമായി വന്നാൽ ആയുധസമരം നടത്താനുള്ള സന്നദ്ധത മുസ്ലിംകൾ ഒരിക്കലും കൈവിട്ടു കളയാൻ പാടില്ല. അത് അങ്ങേയറ്റം പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമാണ്.
6.2 അനാവശ്യ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ ആഗ്രഹിക്കരുത് (00:16:00)
എന്നാൽ അതേസമയം തന്നെ, ആരോടെങ്കിലും അനാവശ്യമായി കലഹമുണ്ടാക്കാനോ യുദ്ധത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാനോ അല്ലാഹുവോ റസൂലോ(സ) കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. നബി(സ) പഠിപ്പിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്:
« لَا تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ، وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا »
"നിങ്ങൾ ശത്രുവുമായി ഏറ്റുമുട്ടൽ ആഗ്രഹിക്കരുത്. അല്ലാഹുവോട് സമാധാനവും സൗഖ്യവും (ആഫിയത്ത്) ചോദിക്കുക. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ മേൽ യുദ്ധം അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും അവരുമായി ഏറ്റുമുട്ടേണ്ടി വരികയും ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ ഉറച്ചുനിൽക്കുക."
യുദ്ധമില്ലാതെ സമാധാനപരമായി ഇസ്ലാമിക ജീവിതവും പ്രബോധനവും നിർവ്വഹിക്കാൻ പറ്റുന്ന 'ആഫിയത്താ'ണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ യുദ്ധം അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടാൽ അവിടെ ഭീരുക്കളാകാനോ പിന്നോട്ട് മാറാനോ പാടില്ല. അപ്പോൾ സന്ദർഭമല്ലാത്തപ്പോൾ പോരാട്ടത്തിലേക്ക് എടുത്തുചാടുന്നത് കുറ്റകരമാണെന്നതുപോലെ, യുദ്ധം അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടാൽ പിന്നോട്ട് വലിയുന്നതും കുറ്റകരമാണ്. സന്ദർഭമാണ് ജിഹാദിന്റെ രൂപം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.
7. സമകാലിക തെറ്റിദ്ധാരണകളും ഫാസിസ്റ്റ്-തീവ്രവാദ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും (00:17:10)
7.1 ഇന്ത്യൻ പശ്ചാത്തലത്തിലെ തെറ്റായ പ്രചാരണങ്ങൾ (00:17:10)
ഇന്ന് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ള വലിയൊരു വെല്ലുവിളി, ഭാരതത്തിൽ ജിഹാദിനെ വളരെ വികലമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മുസ്ലിംകളുടെ അധികാരം വികസിപ്പിക്കാൻ അന്യായമായി നടത്തുന്ന മതയുദ്ധമാണ് ജിഹാദ് എന്ന് ഇവിടുത്തെ നിഘണ്ടുക്കളിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും എഴുതിവെക്കുന്നു. ഖുർആനിലെ യുദ്ധവാക്യങ്ങൾ അടർത്തിയെടുത്ത് ഫാസിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ വേദികളിലും ക്ലാസുകളിലും ദുഷ്പ്രചാരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
7.2 ആയത്തുകൾ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നതിലെ സമാനതകൾ (00:17:52)
ഇതിന്റെ മറുവശത്ത്, എല്ലാ അമുസ്ലിംകളോടും യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കലാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ എക്കാലത്തെയും നിലപാട് എന്ന് വാദിക്കുന്ന ചില മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാരും സംഘടനകളുമുണ്ട്. ഫാസിസ്റ്റുകൾ നൽകുന്ന അതേ ദുർവ്യാഖ്യാനമാണ് ഇക്കൂട്ടരും നൽകുന്നത്.
"ശിർക്കില്ലാതാകുന്നതുവരെയും ഭൂമുഖത്ത് മുസ്ലിംകളല്ലാത്ത മറ്റാരും ഇല്ലാതാകുന്നതുവരെയും യുദ്ധം ചെയ്യുക" എന്നാണ് 'ഹത്താ ലാ തകൂന ഫിത്ന' എന്ന ആയത്തിന്റെ അർത്ഥം എന്ന് ഇരുകൂട്ടരും ഒരുപോലെ സമർത്ഥിക്കുന്നു. ഇത് മുസ്ലിംകൾക്കും ഇതര ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കുമിടയിൽ വലിയ അകൽച്ചയ്ക്കും സംഘർഷങ്ങൾക്കും കാരണമായിത്തീരുന്നു.
7.3 പ്രതിരോധ യുദ്ധം മാത്രമോ? (00:19:10)
ആധുനിക കാലത്തെ പ്രമുഖരായ ചില പണ്ഡിതന്മാർ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങളിൽ, "ഇങ്ങോട്ട് ആക്രമിച്ചവരോട് മാത്രമേ അങ്ങോട്ട് ആക്രമിക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് പറയുന്നത് ഭീരുത്വമാണ്, ഇസ്ലാമിനെ പാശ്ചാത്യർക്ക് അടിയറവ് വെക്കലാണ്" എന്നൊക്കെ സമർത്ഥിക്കുന്നത് കാണാം. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് ഇങ്ങോട്ട് പോരാടുന്നവരോട് മാത്രം അങ്ങോട്ട് പോരാടുക എന്നാണ്:
﴿ وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴾
(സൂറത്തുൽ ബഖറ [2]: 190)
"നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരോട് അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യുക; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അതിരുകവിയരുത്. തീർച്ചയായും അതിരുകവിയുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ല."
ഇവിടെ 'അതിരുകവിയരുത്' എന്നതിന് സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കൊല്ലരുത് എന്ന് മാത്രം അർത്ഥം നൽകുകയും, പോരാടാത്തവരോടും പോരാടാം എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഖുർആനിന്റെ ആശയത്തിന് നിരക്കുന്നതല്ല. ഇങ്ങോട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാത്ത ആരോടും അങ്ങോട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഒരിടത്തും കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
8. 'ഫിത്ന'യും 'ദീൻ അല്ലാഹുവിനാകലും' - സൂറത്തുൽ ബഖറയിലെ ആയത്തുകളുടെ വിശകലനം (00:21:04)
8.1 സൂറത്തുൽ ബഖറ 190-193 ആയത്തുകളുടെ സന്ദർഭം (00:21:04)
സൂറത്തുൽ ബഖറയിലെ 190 മുതൽ 193 വരെയുള്ള ആയത്തുകളുടെ യഥാർത്ഥ പശ്ചാത്തലം നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്:
﴿ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ ﴾
(സൂറത്തുൽ ബഖറ [2]: 191-193)
"അവരെ കണ്ടുമുട്ടുന്നിടത്ത് വെച്ച് നിങ്ങൾ അവരെ കൊന്നുകളയുക. അവർ നിങ്ങളെ എവിടെനിന്ന് പുറത്താക്കിയോ അവിടെനിന്ന് നിങ്ങൾ അവരെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യുക. മതപീഡനം (ഫിത്ന) കൊലപാതകത്തേക്കാൾ ഗുരുതരമാകുന്നു. മസ്ജിദുൽ ഹറാമിന്റെ അടുത്ത് വെച്ച് അവർ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യരുത്. എന്നാൽ അവർ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങളവരെ വധിച്ചുകൊള്ളുക. സത്യനിഷേധികൾക്കുള്ള പ്രതിഫലം അപ്രകാരമാകുന്നു. എന്നാൽ അവർ വിരമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു. പീഡനം ഇല്ലാതാവുകയും, മതം അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടിയാവുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ നിങ്ങൾ അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുക. ഇനി അവർ വിരമിക്കുകയാണെങ്കിൽ അക്രമികൾക്കെതിരിലല്ലാതെ യാതൊരു ശത്രുതാ നടപടിയും പാടുള്ളതല്ല."
8.2 'ഫിത്ന' എന്നാൽ ശിർക്കല്ല; മതപീഡനമാണ് (00:23:03)
ഈ ആയത്തുകളിൽ പറയുന്ന 'ഫിത്ന' (فِتْنَة) എന്ന പദത്തിന് പലരും 'ശിർക്ക്' എന്നാണ് അർത്ഥം നൽകിയിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ നബി(സ)യോ സ്വഹാബികളോ ലോകത്തുനിന്ന് ശിർക്ക് പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാകുന്നതുവരെ യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടില്ല.
ഖുർആനിലെ ഒരു വചനത്തെ ഖുർആനിലെ മറ്റൊരു വചനം കൊണ്ട് വ്യാഖ്യാനിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും നീതിപൂർവ്വകമായ മാർഗ്ഗം. സൂറത്തുൽ ബുറൂജിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നു:
﴿ إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ ﴾
(സൂറത്ത് അൽബുറൂജ് [85]: 10)
"സത്യവിശ്വാസികളെയും സത്യവിശ്വാസിനികളെയും പീഡിപ്പിക്കുകയും (ഫതനൂ), പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തവരോ, അവർക്ക് നരകശിക്ഷയും കരിച്ചുകളയുന്ന അഗ്നിശിക്ഷയുമുണ്ട്."
അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിച്ചു എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു കുറ്റവും ചെയ്യാത്ത വിശ്വാസികളെ കിടങ്ങുകളിലെ അഗ്നികുണ്ഡങ്ങളിലേക്ക് എറിഞ്ഞു പീഡിപ്പിച്ചതിനെയാണ് ഖുർആൻ 'ഫിത്ന' എന്ന് വിളിച്ചത്. അതുപോലെ സൂറത്തുൽ ഹജ്ജിൽ അല്ലാഹു വ്യക്തമാക്കുന്നു:
﴿ أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഹജ്ജ് [22]: 39-40)
"യുദ്ധത്തിന് ഇരയാകുന്നവർക്ക്, അവർ മർദ്ദിതരായതിനാൽ തിരിച്ചടിക്കാൻ അനുവാദം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 'ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് അല്ലാഹുവാണ്' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അന്യായമായി തങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരാണവർ."
അപ്പോൾ മതത്തിന്റെ പേരിലുള്ള മർദ്ദനവും പീഡനവുമാണ് 'ഫിത്ന'. അതിനാൽ 'ഹത്താ ലാ തകൂന ഫിത്ന' എന്നാൽ "മതപീഡനങ്ങളും മർദ്ദനങ്ങളും ഇല്ലാതാവുകയും, ആരെയും ഭയപ്പെടാതെ വിശ്വാസികൾക്ക് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനും അനുഷ്ഠിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ" എന്നാണ് അർത്ഥം.
8.3 'ദീൻ അല്ലാഹുവിനാകുക' എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ പൊരുൾ (00:25:49)
'വ യകൂനദ്ദീനു ലില്ലാഹ്' (وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ) എന്നാൽ എല്ലാവരും മുസ്ലിമാകുന്നതുവരെ യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്നല്ല. മറിച്ച്, അബൂജഹ്ലിനെയോ ഫിർഔനെയോ മറ്റ് മർദ്ദകരെയോ ഭയപ്പെട്ടിട്ടല്ലാതെ, അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി മാത്രം സ്വതന്ത്രമായി മതം സ്വീകരിക്കാനും ആചരിക്കാനുമുള്ള മതസ്വാതന്ത്ര്യം സമൂഹത്തിൽ നിലവിൽ വരിക എന്നതാണ്.
തുടർന്ന് ഖുർആൻ പറയുന്നു: 'ഫഇനിൻ തഹൗ' (فَإِنِ انتَهَوْا - അവർ വിരമിച്ചാൽ). അവർ ശിർക്കിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചാൽ എന്നല്ല; മറിച്ച് മതപീഡനത്തിൽ നിന്നും മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും അവർ വിരമിച്ചാൽ എന്നാണ്. അവർ പീഡനവും യുദ്ധവും നിർത്തിയാൽ പിന്നെ അക്രമം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരിലല്ലാതെ യാതൊരു ശത്രുതാ നടപടിയും നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല.
8.4 തഫ്സീറുൽ മനാറിലെ സയ്യിദ് റശീദ് രിദായുടെ നിരീക്ഷണം (00:27:36)
ഈ ആയത്തുകളെ വളരെ കണിശതയോടും അവധാനതയോടും കൂടി വിലയിരുത്തിയ മഹാപണ്ഡിതനാണ് സയ്യിദ് റശീദ് രിദാ. അദ്ദേഹം തന്റെ 'തഫ്സീറുൽ മനാറിൽ' ഈ ആശയം വളരെ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:
ഭാഷാപരമായി 'ഫത്ന' എന്നാൽ സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലുമുള്ള മാലിന്യങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യാൻ തീയിലിട്ട് ഉരുക്കി ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമാണ്. സ്വർണ്ണത്തിന്റെ മാറ്റുരച്ചു നോക്കുന്ന കല്ലിനും ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിൽ നിന്നാണ് കഠിനമായ എല്ലാ പരീക്ഷണങ്ങൾക്കും പീഡനങ്ങൾക്കും 'ഫിത്ന' എന്ന് പ്രയോഗിച്ചത്. ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചുപോയ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അയാളെ ദ്രോഹിക്കുകയും പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ അസഹ്യമായ ഒരു പരീക്ഷണം മനുഷ്യനില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് 'മതപീഡനം കൊലപാതകത്തേക്കാൾ ഗുരുതരമാണ്' എന്ന് ഖുർആൻ പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും മറ്റാരെയും ഭയപ്പെടാതെ, ആരെയും പ്രീതിപ്പെടുത്താനോ ഒളിച്ചുനടക്കാനോ നിർബന്ധിതനാകാതെ, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ഭയന്ന് നിഷ്കളങ്കമായി ജീവിക്കാനുള്ള മതസ്വാതന്ത്ര്യം ലഭ്യമാകുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാനാണ് ജിഹാദ് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് സയ്യിദ് റശീദ് രിദാ സമർത്ഥിക്കുന്നു.
9. ശക്തി സമാഹരണവും സമാധാനത്തിനുള്ള ചായ്വും - സൂറത്തുൽ അൻഫാൽ (00:32:00)
9.1 പ്രതിരോധ ശക്തി സമാഹരണം (00:32:00)
സൂറത്തുൽ അൻഫാലിലെ 60-ാം ആയത്തിൽ അല്ലാഹു കൽപ്പിക്കുന്നു:
﴿ وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّൻ قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅൻഫാൽ [8]: 60)
"അവരെ നേരിടാനായി നിങ്ങളുടെ കഴിവിൽ പെട്ട സകലവിധ ശക്തിയും, തയ്യാറാക്കി നിർത്തിയ കുതിരപ്പടയും നിങ്ങൾ ഒരുക്കിവെക്കുക. അല്ലാഹുവിന്റെയും നിങ്ങളുടെയും ശത്രുക്കളെയും, അവരെക്കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാത്തവരും അല്ലാഹു അറിയുന്നവരുമായ മറ്റ് ശത്രുക്കളെയും ഭയപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടിയാണത്. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്തൊന്ന് ചെലവഴിച്ചാലും അതിനുള്ള പ്രതിഫലം നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായി നൽകപ്പെടും; നിങ്ങളോട് ഒട്ടും അനീതി കാണിക്കപ്പെടുകയില്ല."
9.2 ശത്രു സമാധാനത്തിന് ഒരുങ്ങിയാൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട നിലപാട് (00:34:02)
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ ആയുധസന്നാഹങ്ങളും സമാഹരിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന അതേ ആയത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്ത വചനത്തിൽ അല്ലാഹു കൽപ്പിക്കുന്നത് കാണുക:
﴿ وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ وَإِن يُرِيدُوا أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅൻഫാൽ [8]: 61-62)
"ഇനി അവർ സമാധാനത്തിലേക്ക് ചായ്വ് കാണിക്കുകയാണെങ്കിൽ താങ്കളും സമാധാനത്തിലേക്ക് ചായുക; അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക. തീർച്ചയായും അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനുമാകുന്നു. ഇനി അവർ താങ്കളെ വഞ്ചിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും താങ്കൾക്ക് അല്ലാഹു മതി! അവൻ തന്റെ സഹായം കൊണ്ടും സത്യവിശ്വാസികളെക്കൊണ്ടും താങ്കളെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു."
സമാധാനം നടിക്കുന്നത് നമ്മെ വഞ്ചിക്കാനാണെങ്കിലോ എന്ന് ഭയന്ന് സമാധാനത്തിന്റെ വാതിലുകൾ കൊട്ടിയടക്കാൻ പാടില്ല. അപ്പുറത്തുനിന്ന് സമാധാനത്തിന് തയ്യാറായാൽ നാമും സമാധാനത്തിന് സന്നദ്ധരാവണം. അവർ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും വിശ്വാസികളെ സഹായിക്കാൻ അല്ലാഹു മതിയായവനാണ്.
9.3 ആധുനിക ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ നയവും ബാഹ്യമായ ജാഗ്രതയും (00:35:20)
ആളുകളുടെ മനസ്സിലുള്ളത് എന്താണെന്ന് തുരന്നുനോക്കാൻ അല്ലാഹു നമ്മോട് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. ബാഹ്യമായി ഒരാൾ സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വം പ്രകടിപ്പിച്ചാൽ നമ്മളും സമാധാനം കാണിക്കണം. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം ആവശ്യമായ ജാഗ്രത (ഹിദ്ർ) പുലർത്തുകയും വേണം. സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തോട് പൂർണ്ണമായി പ്രതികരിക്കുകയും അതോടൊപ്പം അല്ലാഹുവിൽ തവക്കുൽ ആക്കിക്കൊണ്ട് ജാഗ്രത പുലർത്തുകയുമാണ് വിശ്വാസികളുടെ നിലപാട്.
9.4 താർത്താരികളുടെ ചരിത്രം നൽകുന്ന ഗുണപാഠം (00:36:53)
ഇസ്ലാമിക ലോകം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ ഉന്മൂലന ഭീഷണിയായിരുന്നു താർത്താരികളുടെ (മംഗോളിയരുടെ) സംഹാരതാണ്ഡവം. എന്നാൽ അല്ലാഹു മുസ്ലിം സമൂഹത്തെ വിജയിപ്പിച്ചത് വെറും സൈനിക സന്നാഹങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല; മറിച്ച് അതിനപ്പുറമുള്ള ആദർശ ജിഹാദിലൂടെയാണ്. മുസ്ലിംകൾ തങ്ങളുടെ ഈമാനും ഇഖ്ലാസും തഖ്വയും വീണ്ടെടുക്കുകയും, ശത്രുക്കളായ താർത്താരികളെപ്പോലും ഇസ്ലാമിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ പോന്ന ആദർശ വിശുദ്ധി പുലർത്തുകയും ചെയ്തു.
ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ അടക്കമുള്ള മഹാന്മാരായ പ്രബോധകരുടെ ആദർശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഫലമായി, ഇസ്ലാമിനെ തുടച്ചുനീക്കാൻ വന്ന ഹുലാകു ഖാന്റെ അനന്തര തലമുറകൾ തന്നെ ഇസ്ലാമിന്റെ സംരക്ഷകരും പതാകാവാഹകരുമായി മാറി! അതും ഒരു മഹത്തായ ജിഹാദായിരുന്നു.
10. യുദ്ധഭീതിയും വിശ്വാസികളുടെ ബലഹീനതയും - ഇളവുകളുടെ ഖുർആനിക തത്വം (00:39:03)
10.1 യുദ്ധഭീതി സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാനസിക തളർച്ച (00:39:03)
സമൂഹത്തിൽ അനാവശ്യമായ യുദ്ധഭീതിയും പെസിമിസവും (നിരാശാബോധവും) വളർത്തിയെടുക്കുന്നത് ഒരു യുദ്ധത്തേക്കാൾ അപകടകരമാണ്. ആധുനിക മുസ്ലിം സമൂഹത്തിൽ വലിയ തോതിലുള്ള ബലഹീനത (ളഅ്ഫ് - ضَعْف) നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
10.2 സൂറത്തുൽ അൻഫാൽ 66 ലെ ഇളവ് (00:40:24)
വിശ്വാസികളിൽ ബലഹീനതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരുടെ ബാധ്യതകളിൽ വലിയ ലഘൂകരണം നൽകിയത് സൂറത്തുൽ അൻഫാലിൽ കാണാം:
﴿ الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅൻഫാൽ [8]: 66)
"ഇപ്പോൾ അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ ബാധ്യത ലഘൂകരിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളിൽ ബലഹീനതയുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങളിൽ ക്ഷമാശീലരായ നൂറുപേരുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് ഇരുനൂറുപേരെ തോൽപ്പിക്കാം. നിങ്ങളിൽ ആയിരം പേരുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിപ്രകാരം രണ്ടായിരം പേരെ അവർക്ക് തോൽപ്പിക്കാം. അല്ലാഹു ക്ഷമാശീലരുടെ കൂടെയാകുന്നു."
10.3 ബലഹീന സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട തന്ത്രങ്ങൾ (00:41:45)
ക്ഷമാശീലരായ വിശ്വാസികൾ പോലും തങ്ങളുടെ ഇരട്ടിയിലധികം അംഗബലവും സന്നാഹവുമുള്ള ശത്രുക്കളോട് സായുധ പോരാട്ടത്തിന് മുതിരേണ്ടതില്ല എന്നാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ സായുധ പോരാട്ടത്തിന് പകരം നിരന്തരമായ പ്രബോധനം, ബോധവൽക്കരണം, തന്ത്രപരമായ നയങ്ങൾ (സ്ട്രാറ്റജി) എന്നിവയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
വൈവിധ്യമാർന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ അതിനനുസരിച്ചുള്ള ജിഹാദിന്റെ നയങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ് പക്വമതികളായ പണ്ഡിതന്മാരും സമൂഹവും ചെയ്യേണ്ടത്.
11. ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യവും 'അഹ്ലുൽ അഹ്ദ്' എന്ന പദവിയും (00:43:38)
11.1 ഇന്ത്യ 'ദാറുൽ ഹർബ്' ആണോ? (00:43:38)
ഇന്ത്യയെ പലരും 'ദാറുൽ ഹർബ്' (യുദ്ധഭൂമി) എന്ന് തെറ്റായി വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടമോ, ഭരണഘടനയോ, പാർലമെന്റോ നിയമസഭകളോ മുസ്ലിംകളോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. ഒറ്റപ്പെട്ട ചില വർഗ്ഗീയ ശക്തികൾ ശത്രുത പുലർത്തുന്നുണ്ടാകാം; എന്നാൽ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണഘടന മുസ്ലിംകളോട് യുദ്ധത്തിലല്ല.
11.2 സമാധാനകാംക്ഷികളായ അമുസ്ലിംകളോടുള്ള പെരുമാറ്റം (00:45:12)
മതത്തിന്റെ പേരിൽ മുസ്ലിംകളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാത്ത അമുസ്ലിംകളോട് എങ്ങനെ വർത്തിക്കണമെന്ന് സൂറത്തുൽ മുംതഹനയിൽ അല്ലാഹു കൽപ്പിക്കുന്നു:
﴿ لَّا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽമുംതഹന [60]: 8)
"ദീനിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും, നിങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ പുറത്താക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തവരോട് നന്മ ചെയ്യുന്നതും നീതി പുലർത്തുന്നതും അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് വിലക്കുന്നില്ല. തീർച്ചയായും നീതി പുലർത്തുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു."
11.3 'അഹ്ലുൽ അഹ്ദ്' (സമാധാന ഉടമ്പടിയിലുള്ളവർ) (00:46:21)
ഇന്ത്യയിലെ മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ ഭരണഘടനയും ഭൂരിപക്ഷം അമുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളും മുസ്ലിംകളോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചവരല്ല. അവരെ 'മുഹാരിബുകൾ' (യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർ) എന്നോ 'ഹർബികൾ' എന്നോ വിളിക്കാൻ പാടില്ല. മറിച്ച് അവർ 'അഹ്ലുൽ അഹ്ദ്' (أَهْلُ الْعَهْدِ - സമാധാന ഉടമ്പടിയിലുള്ളവർ) ആണ്.
﴿ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴾
(സൂറത്ത് അത്തൗബ [9]: 4)
"എന്നാൽ ബഹുദൈവവിശ്വാസികളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ കരാറിലേർപ്പെടുകയും, പിന്നീട് നിങ്ങളോട് യാതൊരു വീഴ്ചയും വരുത്താതിരിക്കുകയും, നിങ്ങൾക്കെതിരിൽ ആരെയും സഹായിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തവർ ഇതിൽ നിന്നൊഴിവാണ്. അവരുമായുള്ള കരാർ അതിന്റെ കാലാവധി വരെ നിങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിക്കൊടുക്കുക. തീർച്ചയായും സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു."
അതിനാൽ രാജ്യത്തെ അമുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളുമായുള്ള സമാധാന ഉടമ്പടികൾ പൂർണ്ണമായി മാനിക്കാനും അവർക്ക് നന്മ ചെയ്യാനും മുസ്ലിംകൾ ബാധ്യസ്ഥരാണ്.
12. 'ഇത്മാമുൽ ഹുജ്ജഃ' (ന്യായസ്ഥാപനം) വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള തീവ്രത (00:47:35)
12.1 പ്രബോധനമില്ലാതെ പോരാട്ടമില്ല (00:47:35)
സമാധാനപരമായ ആയത്തുകളെല്ലാം മൻസൂഖായി എന്ന് പറയുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ പോലും അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്: 'ഇത്മാമുൽ ഹുജ്ജഃ' (إِتْمَامُ الْحُجَّةِ - സത്യസന്ദേശം യുക്തിഭദ്രമായി ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കൽ) നിർവ്വഹിക്കാതെ ഒരു ജനതയ്ക്കെതിരെയും എതിർപ്പുണ്ടാക്കാൻ പാടില്ല.
തൗഹീദിന്റെയും ഇസ്ലാമിക ജീവിതരീതിയുടെയും നന്മയും പ്രായോഗികതയും നാട്ടിലെ ജനകോടികൾക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കാൻ യാതൊരു ശ്രമവും നടത്താതെ, യുദ്ധവാക്യങ്ങൾ മാത്രം ഓതി മുസ്ലിംകളെ പോരാട്ടത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് അങ്ങേയറ്റം അപകടകരമാണ്.
12.2 'അസ്സലാമു അലൈക്കും': ശാന്തിയുടെ പ്രഖ്യാപനം (00:48:33)
ജനങ്ങളോട് 'അസ്സലാമു അലൈക്കും' (പടച്ചതമ്പുരാങ്കൽ നിന്നുള്ള സമാധാനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ) എന്ന് ആശംസിക്കുന്നതിന് പകരം, ഇസ്ലാമിന്റെ പേരിൽ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് പ്രവാചക മാർഗ്ഗമല്ല.
﴿ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَىٰ دَارِ السَّلَامِ ﴾
(സൂറത്ത് യൂനുസ് [10]: 25)
"അല്ലാഹു ശാന്തിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് (ദാറുസ്സലാം) ക്ഷണിക്കുന്നു."
അല്ലാഹു നൽകുന്ന ഈ സമാധാന സന്ദേശം അതിന്റെ മുഴുവൻ പരിശുദ്ധിയോടും ശോഭയോടും കൂടി ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കലാണ് വിശ്വാസികളുടെ പ്രഥമ ബാധ്യത.
13. ഉപസംഹാരം: ജിഹാദിലെ മധ്യമ നിലപാട് (00:50:09)
13.1 അതിരുകടക്കലുകൾക്കുമപ്പുറമുള്ള സന്തുലിത സമീപനം (00:50:09)
ജിഹാദ് എന്നത് സ്വന്തം മനസ്സിനെ എടുത്തുചാട്ടത്തിൽ നിന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആത്മനിയന്ത്രണം മുതൽ, ജീവൻമരണ പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടിവരുന്ന പ്രതിരോധ യുദ്ധം വരെ വൈവിധ്യമാർന്ന മാനങ്ങളുള്ള ഒന്നാണ്. ഓരോ സന്ദർഭത്തിലും അനുയോജ്യമായ രൂപമാണ് നാം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
ഒരുവശത്ത് ഭീരുത്വവും കീഴടങ്ങലും, മറുവശത്ത് തീവ്രവാദവും വിവേകശൂന്യമായ എടുത്തുചാട്ടവും. ഈ രണ്ട് അതിരുകടക്കലുകൾക്കുമിടയിൽ സന്തുലിതമായ ഒരു 'മധ്യമ നിലപാട്' (വസത്വിയ്യഃ) ഇസ്ലാമിനുണ്ട്. ആ മധ്യമ സമീപനം നാം പഠിച്ചെടുക്കുകയും സമൂഹത്തെ ബോധവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
13.2 പ്രാർത്ഥനയും സമാപനവും (00:51:24)
അല്ലാഹു നമുക്ക് സത്യം സത്യമായി കണ്ടെത്താനും അത് അനുധാവനം ചെയ്യാനും, അസത്യം അസത്യമായി കണ്ട് അതിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കാനും തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ.
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ.
No comments:
Post a Comment
"Comment moderation" is off in this blog.If it is not displayed, could have gone to spam.