ഇസ്ലാമും രാഷ്ട്രീയവും
പ്രഭാഷണം: ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുൽ ഹമീദ് മദനി
1. ആമുഖവും വിഷയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും (00:00:14)
1.1 വിഷയത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതയും സംശയങ്ങളും (00:00:14)
പ്രിയമുള്ള സഹോദരന്മാരെ, സഹോദരിമാരെ,
'ഇസ്ലാമും രാഷ്ട്രീയവും' എന്നത് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വളരെയധികം സംശയങ്ങളും ആശങ്കകളും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു വിഷയമാണ്. ഈ വിഷയത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങൾ പലപ്പോഴായി വിശദീകരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ എത്രയൊക്കെ വിശദീകരിച്ചാലും ആളുകളിൽ സംശയങ്ങൾ അവശേഷിക്കാറുണ്ട്; വീണ്ടും വീണ്ടും പുതിയ സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിക്കപ്പെടാറുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എത്രമാത്രം വിശദീകരിച്ചാലും സംശയങ്ങളില്ലാത്ത വിധത്തിൽ ഈ വിഷയം സമഗ്രമായി ചർച്ച ചെയ്തു പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
1.2 വിഷയം ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള മുൻവ്യവസ്ഥകൾ (00:01:13)
ഈ വിഷയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത, ഇസ്ലാമിനെയും അതിന്റെ പ്രമാണങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു പൂർവ്വധാരണയുള്ള ഒരാൾക്കു മാത്രമേ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ഒരു ബോധ്യത്തിലെത്താൻ കഴിയൂ എന്നതാണ്. അതിനുപുറമെ സമകാലീന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും, ലോക നാഗരികതകളുടെയും ജനപദങ്ങളുടെയും ഉത്ഥാനപതനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും വളരെ വ്യക്തമായ ധാരണയുള്ള ഒരാൾക്കേ ഈ വിഷയം സംബന്ധിച്ച് കണിശമായ ഒരു നിലപാടിലെത്താൻ സാധിക്കൂ.
1.3 പ്രഭാഷണത്തിന്റെ പരിമിതികൾ (00:01:55)
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഈ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവിധ സംശയങ്ങളും തീർത്തു നിങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി സംതൃപ്തരാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയില്ല. എന്റെ പരിമിതികളും ശ്രോതാക്കളുടെ പരിമിതികളും സമയപരിമിതിയും അതിനു കാരണമായേക്കാം.
2. ഇസ്ലാമിന്റെ മൗലിക കാഴ്ചപ്പാട്: മനസ്സിന്റെ പരമാധികാരം (00:02:20)
2.1 മുസ്ലിമിനെ ആര് ഭരിക്കണം? (00:02:20)
ഒരു മുസ്ലിമിനെ ആര് ഭരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മുസ്ലിം ആരാൽ ഭരിക്കപ്പെടണം? ഒരു മുസ്ലിം ഭരിക്കുകയും ഭരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ ആധാരം എന്തായിരിക്കണം? ഇതാണ് 'ഇസ്ലാമും രാഷ്ട്രീയവും' എന്ന വിഷയത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം.
2.2 ഈമാന്റെ ഭരണം - ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളിലും (00:02:51)
ഇവിടെ ഇസ്ലാമിന് ഒരൊറ്റ കാഴ്ചപ്പാട് മാത്രമേയുള്ളൂ: ഒരു മുസ്ലിമിനെ സത്യവിശ്വാസം (ഈമാൻ) ഭരിക്കണം. അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസമല്ലാത്ത മറ്റൊരു ആശയവും വികാരവും ഒരു സത്യവിശ്വാസിയെ ഭരിച്ചുകൂടാ. ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളെയും ഓരോ വശങ്ങളെയും—അത് സൂക്ഷ്മമാകട്ടെ സ്ഥൂലമാകട്ടെ—അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസവും അല്ലാഹുവോടുള്ള വിധേയത്വവും മാത്രമാണ് ഭരിക്കേണ്ടത്. അതല്ലാത്ത മറ്റേതെങ്കിലും വികാരമോ താത്പര്യമോ അവനെ ഭരിക്കാൻ പാടില്ല. ഇതാണ് ഈ കാര്യത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ അസന്ദിഗ്ദ്ധമായ നിലപാട്. ഇതിൽ സംശയിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഇസ്ലാമിൽ സ്ഥാനവുമില്ല.
2.3 പ്രായോഗിക തലത്തിലെ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ (00:03:32)
എന്നാൽ, ഈ ആശയത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും ഇത് പ്രായോഗിക രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴുമാണ് പലവിധത്തിലുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ആ തെറ്റിദ്ധാരണകളിൽ പലതും യഥാർത്ഥത്തിൽ 'രാഷ്ട്രീയം', 'ഭരണം' എന്നീ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.
3. 'രാഷ്ട്രം', 'രാഷ്ട്രീയം' - സംജ്ഞകളും അർത്ഥവൈവിധ്യങ്ങളും (00:04:30)
3.1 'രാഷ്ട്രം' എന്ന പദത്തിന്റെ നിർവ്വചനങ്ങൾ (00:04:30)
നമ്മൾ സാധാരണയായി ധാരാളം പ്രയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ് 'രാഷ്ട്രീയം'. എന്നാൽ നമ്മൾ ധാരാളമായി ആ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അതിന്റെ കൃത്യമായ അർത്ഥം എന്താണെന്നോ, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ നാം വല്ല മാറ്റവും വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നോ, നമ്മുടെ മനസ്സിലുള്ള നിഗമനം നൂറു ശതമാനം ശരിയാണെന്നോ പറയാൻ കഴിയില്ല.
'രാഷ്ട്രം' എന്ന പദം കൊണ്ട് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? ചിലപ്പോൾ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഒരു അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശമായിരിക്കാം രാഷ്ട്രം എന്ന് പറയുന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ചിലപ്പോൾ വർഗ്ഗപരമായ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു ജനവിഭാഗമായിരിക്കാം രാഷ്ട്രം എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മറ്റു ചിലപ്പോൾ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമോ വർഗ്ഗീയമോ ജാതീയമോ ആയ പ്രത്യേകതകൾക്കതീതമായി, വിശാലമായ ഏതെങ്കിലും ഒരാശയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഭരണസംവിധാനത്തെയോ ഭരണകൂടത്തെയോ ആയിരിക്കാം രാഷ്ട്രം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
3.2 വിവിധ ഭരണവ്യവസ്ഥകളിലെ 'രാഷ്ട്രീയ' സങ്കല്പങ്ങൾ (00:05:26)
ഈ രാഷ്ട്രം എന്ന വാക്ക് ഏത് അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് 'രാഷ്ട്രീയം' എന്ന വാക്കിനും അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നത്. ഒരു രാജാവ് ഭരിക്കുന്ന നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന അർത്ഥമല്ല ഒരു പ്രസിഡന്റോ പ്രധാനമന്ത്രിയോ ഭരിക്കുന്ന നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന വാക്കിനുള്ളത്.
3.3 സമഗ്രാധിപത്യ രാജവാഴ്ചയിലെ രാഷ്ട്രീയം (00:06:07)
അതുപോലെതന്നെ, ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്ന രൂപത്തിൽ മാത്രമേ പെരുമാറാവൂ എന്ന് ശാഠ്യം പിടിക്കുന്ന ഒരു സ്വേച്ഛാധിപതിയായ ഭരണാധികാരി ഭരിക്കുന്ന നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയമല്ല, രാജാവിന് കിട്ടേണ്ട വരുമാനങ്ങൾ കിട്ടണം, അധികാരം ലഭിക്കണം, ജനങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ ജീവിച്ചാലും തരക്കേടില്ല എന്ന് വിചാരിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ വീക്ഷണത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയം.
ചില രാജാക്കന്മാർക്ക് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചും സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചും സമ്പത്തിനെക്കുറിച്ചും സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം കൃത്യമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടുണ്ടാകും. ആ കാഴ്ചപ്പാട് മാത്രമേ ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ സ്വീകരിക്കാവൂ എന്ന് അവർ നിർബന്ധം പിടിച്ചേക്കാം. അത്തരം ഭരണാധികാരികളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ രാഷ്ട്രീയം എന്ന വാക്കിന്റെ വ്യാപ്തി വളരെ വലുതാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതും, കച്ചവടം ചെയ്യുന്നതും, പ്രസംഗിക്കുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമെല്ലാം അവരുടെ വീക്ഷണത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നതായിരിക്കും.
3.4 ആധുനിക പാശ്ചാത്യ ജനാധിപത്യം (അമേരിക്കൻ ഉദാഹരണം) (00:06:50)
നേരെമറിച്ച്, ഇന്നത്തെ അമേരിക്കയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ജനാധിപത്യത്തിൽ, അവിടുത്തെ ഒരു പൗരൻ വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ എന്തുതന്നെ ചെയ്താലും ഭരണകൂടത്തിന് കാര്യമായ വിരോധമൊന്നുമില്ല. വിദേശനയത്തിലും ആഭ്യന്തരനയത്തിലും നികുതിവ്യവസ്ഥയിലും ഭരണകൂടത്തോട് യോജിച്ചുപോയാൽ മാത്രം മതിയാകും.
ഉദാഹരണമായി, ഒരു അമേരിക്കൻ പൗരൻ വിവാഹം ചെയ്ത് കുടുംബജീവിതം നയിച്ചാലോ, വ്യഭിചരിച്ചാലോ, പുരുഷനും പുരുഷനും തമ്മിൽ വിവാഹം ചെയ്താലോ, ഭാര്യമാരെ പരസ്പരം കൈമാറുന്ന ഒരു സമൂഹമുണ്ടാക്കി ജീവിച്ചാലോ, ഒരാൾ ഹരേ കൃഷ്ണ പ്രസ്ഥാനക്കാരനായി ജീവിച്ചാലോ, കത്തോലിക്കനായി ജീവിച്ചാലോ സർക്കാർ ആ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നില്ല. എന്നാൽ അവിടുത്തെ നികുതി സമ്പ്രദായത്തിലോ ആഭ്യന്തര-വിദേശ നയങ്ങളിലോ സർക്കാരിന്റെ നയത്തിനെതിരായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കാൻ പാടില്ലെന്നേ ഭരണകൂടത്തിന് നിർബന്ധമുള്ളൂ. ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ജനങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. അവിടെ രാഷ്ട്രീയം എന്ന് പറയുമ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ വിവാഹമോ വ്യക്തിജീവിതമോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നില്ല.
3.5 സോഷ്യലിസം, ജനാധിപത്യം, രാജവാഴ്ച - അർത്ഥവ്യാപ്തിയിലെ മാറ്റങ്ങൾ (00:08:17)
അപ്പോൾ രാഷ്ട്രീയം എന്ന വാക്ക് തന്നെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിൽ വരുമ്പോൾ അതിന് വലിയ അർത്ഥവ്യാപ്തിയുണ്ടാകും. ജനാധിപത്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ അർത്ഥവ്യാപ്തിയേ ഉള്ളൂ. രാജാവിന്റെ മാനസിക നിലപാടിനനുസരിച്ച് രാജഭരണത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. കാലദേശങ്ങൾക്കും വ്യവസ്ഥിതികൾക്കുമനുസരിച്ച് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അർത്ഥവ്യാപ്തിയുള്ള ഒരു വാക്കാണ് 'രാഷ്ട്രീയം'.
4. വിവിധ ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് കീഴിലെ മുസ്ലിമിന്റെ നിലപാട് (00:08:53)
4.1 ഭരണകൂടത്തിന്റെ സമീപനത്തിനനുസരിച്ചുള്ള നിലപാട് (00:08:53)
ഒരു സത്യവിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് എന്തായിരിക്കണം എന്നത്, ആ ഭരണകൂടം അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തൊക്കെ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
4.2 മതവിശ്വാസത്തിൽ ഇടപെടാത്ത നിഷ്പക്ഷ ഭരണകൂടം (00:09:20)
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു നാട്ടിലെ പൗരന്മാർ എന്ത് വിശ്വസിക്കുന്നതിലോ ഏത് തരത്തിൽ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിലോ സ്വത്ത് സമ്പാദിക്കുന്നതിലോ ഇടപെടാത്ത ഒരു രാജാവിന്റെ നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന മുസ്ലിം പൗരൻ സ്വീകരിക്കേണ്ട നിലപാട് ഒന്നായിരിക്കും.
4.3 ധാർമ്മിക നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്ന അമുസ്ലിം ഭരണാധികാരി (00:09:42)
ഇനി അങ്ങനെയല്ല, രാജാവ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമ്മിക മാനദണ്ഡങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കുന്ന ആളാണെന്ന് കരുതുക. തൗഹീദിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത രാജാവാണെങ്കിലും നാട്ടിൽ വ്യഭിചാരം, മദ്യപാനം, ചൂതാട്ടം തുടങ്ങിയ തിന്മകളെല്ലാം നിരോധിക്കുകയും സദാചാരമൂല്യങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭരണാധികാരിയാണെങ്കിൽ, ആ നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന മുസ്ലിമിന്റെ സമീപനം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
4.4 അടിച്ചമർത്തുന്ന സ്വേച്ഛാധിപത്യ ഭരണകൂടം (00:10:28)
നേരെമറിച്ച്, ആർക്കും എന്തും ചെയ്യാൻ അനുവാദം നൽകുന്ന നാട്ടിലും, ജനങ്ങളെ അങ്ങേയറ്റം അടിച്ചമർത്തുകയും സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു രാജാവിന്റെ കീഴിൽ ജീവിക്കുന്ന മുസ്ലിമിന്റെ സമീപനവും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഇത് ഇസ്ലാമിന്റെ നയത്തിൽ മാറ്റമുള്ളതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ആ നാട്ടിലെ ഭരണാധികാരികളുടെ സമീപനത്തിലും രാഷ്ട്രീയ വീക്ഷണത്തിലുമുള്ള വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്.
4.5 അചഞ്ചലമായ മൗലിക തത്ത്വം: സ്രഷ്ടാവിനെ ധിക്കരിച്ച് സൃഷ്ടിക്ക് അനുസരണമില്ല (00:11:00)
ഇസ്ലാമിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത കാഴ്ചപ്പാട് ഒന്നേയുള്ളൂ: ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ മനസ്സിനെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസമല്ലാത്ത മറ്റൊരു ആശയവും ഭരിക്കാൻ പാടില്ല. അല്ലാഹു അനുശാസിക്കുന്ന ധാർമ്മിക നിയമങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ യാതൊരു വികാരങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും വിശ്വാസിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകരുത്. ഇത് ഏത് ഭരണാധികാരിയുടെ നാട്ടിലായാലും, ഏത് നൂറ്റാണ്ടിലായാലും, നാലായിരം കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപായാലും അങ്ങനെതന്നെയാണ്.
ഒരു സത്യവിശ്വാസി ഏത് സമൂഹത്തിൽ ഏത് ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിൽ ജീവിക്കുകയാണെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനക്ക് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പാടില്ല. ഈ ആശയത്തിൽ യഥാർത്ഥ മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലും തർക്കമുണ്ടായിട്ടില്ല. പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെല്ലാം കാണുന്ന സുപ്രധാന തത്ത്വം അതാണ്:
« لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ »
(സൃഷ്ടാവിനെ ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സൃഷ്ടിക്കും അനുസരണമില്ല)
ഈ നിലപാടിൽ കേരളത്തിലെ മുജാഹിദുകൾക്കോ മറ്റു മുസ്ലിം വിഭാഗങ്ങൾക്കോ യാതൊരു അഭിപ്രായവ്യത്യാസവുമില്ല.
5. വിശ്വാസം ബാഹ്യശക്തിയാൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനാവില്ല (00:13:35)
5.1 തോക്കുകൊണ്ടോ വാളുകൊണ്ടോ ഈമാൻ ഉണ്ടാക്കാനാവില്ല (00:13:35)
ഒരു മഹല്ലിലോ പള്ളിയിലോ വരുന്ന ആളുകളെ മുഴുവൻ നൂറു ശതമാനം യഥാർത്ഥ മുസ്ലിമാക്കാൻ ഒരു നേതാവിനും സാധ്യമല്ല; ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും വ്യവസ്ഥിതിക്കും സാധ്യമല്ല. എന്താണ് കാരണം? മനുഷ്യരെ നന്മയിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുക എന്നത് മനുഷ്യന്റെ കയ്യിൽ പെട്ട കാര്യമല്ല. അത് വാളുകൊണ്ടോ തോക്കുകൊണ്ടോ പട്ടാളം കൊണ്ടോ നിറവേറ്റാവുന്നതല്ല. മറിച്ച്, ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ സത്യവിശ്വാസം എത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ ഭരണം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണിത്. മനസ്സിന്റെ അഗാധതലങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം ഭരണം സ്ഥാപിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ പൂർണ്ണമായും അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുന്നവനാകും.
5.2 മദീനയിലെ മുനാഫിഖുകളുടെ ചരിത്രപാഠം (00:14:39)
നബി(സ)യുടെ കാലത്ത് മദീനയിലെ സമൂഹത്തിൽ പോലും മനസ്സിൽ വിശ്വാസമില്ലാത്ത മുനാഫിഖുകൾ (കപടവിശ്വാസികൾ) ജീവിച്ചിരുന്നു. അവർ യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും മുസ്ലിംകളുമായി വിവാഹബന്ധത്തിലേർപ്പെടുകയും മുസ്ലിം പൗരന്മാരായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആ അവസ്ഥ ഇല്ലാതാക്കാൻ നബി(സ)ക്ക് പോലും സാധിച്ചിരുന്നില്ല.
5.3 അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉബയ്യിന്റെ മയ്യിത്ത് നമസ്കാരം വിലക്കപ്പെട്ട സംഭവം (00:15:19)
കപടവിശ്വാസികളുടെ നേതാവായ അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉബയ്യ് മരിച്ചപ്പോൾ നബി(സ) അവന്റെ മയ്യിത്ത് നമസ്കരിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ സന്ദർഭത്തിൽ അല്ലാഹു വഹ്യിലൂടെ വിലക്കുകയുണ്ടായി:
﴿ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ ﴾
(സൂറത്ത് അത്-തൗബ [9]: 84)
5.4 മനുഷ്യന്റെ ആന്തരികാവസ്ഥ പരിശോധിക്കാൻ ബാധ്യതയില്ല (00:15:48)
നമ്മുടെ പള്ളിയിൽ വരുന്നവരും നമ്മുടെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നവരുമെല്ലാം യഥാർത്ഥ മുസ്ലിംകളാണോ എന്ന് ആന്തരികമായി പരിശോധിക്കാൻ നമ്മോട് കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ബാഹ്യാവസ്ഥ നോക്കി മാത്രമേ നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാനാവൂ.
6. സക്കാത്തും ആത്മസംസ്കരണവും (തസ്കിയത്ത്) (00:16:25)
6.1 സക്കാത്ത് കേവലം സാമ്പത്തിക നികുതിയല്ല (00:16:25)
ഇസ്ലാമിലെ സക്കാത്തിന്റെ കാര്യം തന്നെയെടുക്കുക. സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ക്രമീകരണങ്ങൾക്ക് സക്കാത്ത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. എന്നാൽ സക്കാത്ത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ സ്വീകാര്യമാകണമെങ്കിൽ അത് അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തോടും ആത്മാർത്ഥതയോടും കൂടി നിർവ്വഹിക്കപ്പെടണം. ഒരു കമ്മിറ്റിയുടെ സ്വാധീനം കൊണ്ടോ സാമൂഹിക ഭയം കൊണ്ടോ ഒരാൾ നൽകുന്ന പണം പാവങ്ങൾക്ക് ഭൗതികമായി ഉപകരിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ അതിന് യാതൊരു പ്രതിഫലവുമില്ല.
6.2 സക്കാത്തിന്റെ ഭാഷാർത്ഥവും ആത്മീയ ലക്ഷ്യവും (00:17:28)
സക്കാത്ത് എന്നത് കേവലമൊരു സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയല്ല. 'സക്കാത്ത്' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ വിശുദ്ധി, സംസ്കാരം (തസ്കിയത്ത്) എന്നാണ്.
6.3 ധനത്തിന്റെ മുന്നിലെ പരീക്ഷണം - അറബി കവിതാ ശകലം (00:17:52)
ഈ സംസ്കാരവും വിശുദ്ധിയും എവിടെയാണ് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നത്? ഒരു കവി പറഞ്ഞതുപോലെ:
ഒരു മനുഷ്യന്റെ തലപ്പാവോ, കുപ്പായമോ, നെറ്റിയിലെ നിസ്കാരത്തഴമ്പോ കണ്ട് അവൻ നല്ലവനാണെന്ന് വിധിക്കരുത്. വെള്ളിക്കാശിന്റെ (ധനത്തിന്റെ) മുൻപിൽ എത്തുമ്പോൾ ആ മനുഷ്യന്റെ സംസ്കാരം എന്താണെന്നാണ് നോക്കേണ്ടത്. അവൻ ധനത്തിന്റെ അടിമയാവുകയാണോ, അതോ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ബാധ്യത നിറവേറ്റാൻ അത് വിനിയോഗിക്കുകയാണോ എന്ന് നോക്കിയാണ് അവന്റെ ആത്മവിശുദ്ധി അളക്കേണ്ടത്. അങ്ങനെ മനുഷ്യന്റെ സംസ്കാരത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും യഥാർത്ഥ അളവ് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡമാണ് അവന്റെ ധനം അവൻ എങ്ങനെ ചിലവഴിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നു എന്നത്.
6.4 മനസ്സിന്റെ ലുബ്ധതയിൽ നിന്നുള്ള മോചനം (ഖുർആൻ സൂക്തം) (00:20:30)
അതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പ്രഖ്യാപിച്ചത്:
﴿ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ഹശ്ർ [59]: 9)
സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ ലുബ്ധതയിൽ നിന്നും സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്നും ആര് കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവരാണ് വിജയം പ്രാപിച്ചവർ. ആത്മശുദ്ധി നേടിയിട്ട് കർമ്മങ്ങൾ അതിനനുസരിച്ച് സൽക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ വിജയിയാകുന്നത്.
6.5 ശരീരത്തെ ആര് ഭരിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം മനസ്സിന്റെ ഭരണം (00:21:23)
ഇസ്ലാമിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തെയോ നാടിനെയോ മണ്ണെയോ മരത്തെയോ ആര് ഭരിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ ആര് ഭരിക്കുന്നു എന്നതിനാണ്. അവന്റെ മനസ്സ് അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ ഭരിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ വാക്കുകളും വികാരങ്ങളും സമീപനങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ശുദ്ധമായിരിക്കും. അല്ലാത്തിടത്തോളം കാലം ഒരു വ്യവസ്ഥിതിക്കും ഭരണകൂടത്തിനും മനുഷ്യനെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
7. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇസ്ലാമിക ചിന്തകരുടെ രചനകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ (00:22:30)
7.1 പ്രമുഖ ചിന്തകരുടെ ഗ്രന്ഥപാരായണാനുഭവങ്ങൾ (00:22:30)
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ച് വിവിധ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ എഴുതപ്പെട്ട പല ഭാഷകളിലുള്ള അനേകം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
7.2 സയ്യിദ് ഖുത്ബ് മുതൽ അബുൽ ഹസൻ അലി നദ്വി വരെയുള്ളവർ (00:22:50)
സയ്യിദ് ഖുത്ബ്, അബ്ദുൽ ഖാദിർ ഔദ, മുഹമ്മദ് ഖുത്ബ്, ഹസൻ ഹുദൈബി, റശീദ് രിദാ, അബ്ബാസ് മഹ്മൂദ് അൽ-അഖാദ്, അബുൽ ഹസൻ അലി നദ്വി, ജമാലുദ്ദീൻ അഫ്ഗാനി, മുഹമ്മദ് അബ്ദു തുടങ്ങിയ പ്രമുഖരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളെല്ലാം വായിക്കാൻ അവസരമുണ്ടായി.
7.3 ആന്തരിക വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ (00:23:25)
ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെയും അന്തരംഗത്തെയും ദൈവികവിശ്വാസം ഭരിക്കണം എന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായ മറ്റൊരു കാര്യം ഇസ്ലാമിലില്ല എന്നാണ്.
8. ഇസ്ലാമിന്റെ ശരിയായ നിർവ്വചനം - തത്ത്വങ്ങളും മാനദണ്ഡങ്ങളും (00:24:01)
8.1 തെരുവ് ബോർഡുകളിലെ നിർവ്വചനങ്ങളുടെ അപാകത (00:24:01)
ഇന്നിപ്പോൾ കേരളത്തിലെ പലയിടങ്ങളിലും ബോർഡുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്: "ഇസ്ലാം എന്നാൽ നിഖില മണ്ഡലങ്ങളിലും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന വ്യവസ്ഥയാണ്; ഇസ്ലാം രാഷ്ട്രമാണ്, ദേശമാണ്, ജനതയാണ്, ശക്തിയാണ്, സമാധാനമാണ്..." എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഒരുപാട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഏറ്റവും ഒടുവിൽ പറയുന്നു: "ഇസ്ലാം വിശ്വാസമാണ്, ആരാധനയാണ്, കർമ്മമാണ്" എന്ന്!
8.2 തർക്കശാസ്ത്രത്തിലെ നിർവ്വചന നിയമങ്ങൾ (തഅ്രീഫ്, ജിൻസ്, ഫസ്ൽ) (00:25:26)
നമ്മളൊക്കെ പള്ളിദർസുകളിൽ കിതാബ് ഓതിപ്പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒരു കാര്യത്തിന് നിർവ്വചനം (തഅ്രീഫ്) പറയണമെങ്കിൽ ഒരു നിയമമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വസ്തു എന്താണെന്ന് പറയണമെങ്കിൽ അതിനെ മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു നിർത്തുന്ന കാര്യം പറയണം. ആദ്യം പൊതുവായിട്ടുള്ള കാര്യം (ജിൻസ്) പറയണം, തുടർന്ന് അതിനെ വേർതിരിക്കുന്ന സവിശേഷത (ഫസ്ൽ) പറയണം.
8.3 മനുഷ്യനെയും പഞ്ചസാരയെയും നിർവ്വചിക്കുന്ന ഉദാഹരണങ്ങൾ (00:26:18)
ഉദാഹരണമായി, മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ 'മനുഷ്യൻ ഒരു ബുദ്ധിജീവിയാണ് (ചിന്താശേഷിയുള്ള ജീവിയാണ്)' എന്നാണ് പറയേണ്ടത്. ജീവി എന്നത് പൊതുവിഭാഗമാണ്; അതിൽ നിന്ന് മനുഷ്യനെ വേർതിരിക്കുന്നത് അവന്റെ ബുദ്ധിയാണ്. അതല്ലാതെ 'മനുഷ്യൻ രണ്ടു കാലുള്ളവനാണ്, രണ്ടു കണ്ണുള്ളവനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് നിർവ്വചനമാകില്ല.
അതുപോലെ പഞ്ചസാര എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, കരിമ്പിൻ നീരിൽ നിന്ന് പ്രത്യേക രൂപത്തിൽ സംസ്കരിച്ചെടുക്കുന്ന മധുരമുള്ള തരികളാണ് എന്ന് പറയണം. അത് പറഞ്ഞ ശേഷം വേണമെങ്കിൽ ചായയിലും സർബത്തിലും പലഹാരങ്ങളിലും ചേർക്കാറുണ്ടെന്ന് പറയാം. അല്ലാതെ 'പഞ്ചസാര ചായയാണ്, സർബത്താണ്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് നിർവ്വചനമാകില്ല.
8.4 ഇസ്ലാമിന്റെ തനതായ മൗലിക നിർവ്വചനം (00:27:32)
അപ്പോൾ ഇസ്ലാം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ പറയേണ്ടത്, ദുനിയാവിലുള്ള മറ്റെല്ലാ ആദർശങ്ങളിൽ നിന്നും ഇസ്ലാമിനെ വേർതിരിച്ചു നിർത്തുന്ന മൗലികമായ കാര്യമാണ്:
ഏകദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലും വിധേയത്വത്തിലും മനുഷ്യനെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തി അവനെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ദൈവിക ദർശനമാണ് ഇസ്ലാം.
9. ഇസ്ലാമും കമ്മ്യൂണിസവും ജനാധിപത്യവും - താരതമ്യം (00:28:41)
9.1 കമ്മ്യൂണിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണകൾ (00:28:41)
ഇവിടെ ചിലർ പറയുന്നത് കമ്മ്യൂണിസത്തിന് സാമ്പത്തിക കാഴ്ചപ്പാട് മാത്രമേയുള്ളൂ, ഇസ്ലാമിന് സാമ്പത്തികം മാത്രമല്ല വേറെയും കാഴ്ചപ്പാടുകളുണ്ട് എന്നാണ്. കമ്മ്യൂണിസം നീണ്ടുവന്നാൽ ഇസ്ലാമിലെത്തും എന്നൊരു ധാരണയാണിത്. ഇത് ശരിയല്ല.
9.2 ഭൗതികവാദ ദർശനത്തിന്റെ സമഗ്രത (00:29:50)
കമ്മ്യൂണിസത്തിന് പ്രപഞ്ചോല്പത്തി മുതൽ മനുഷ്യചരിത്രവും സംസ്കാരവും ഭാവിയും വരെയുള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വൈരുദ്ധ്യാത്മക ഭൗതികവാദപരമായ വ്യക്തമായ ഐഡിയോളജിയുണ്ട്. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെക്കുറിച്ചും അവർക്ക് അവരുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുണ്ട്.
9.3 ദൈവബോധത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഇസ്ലാമിന്റെ വ്യതിരിക്തത (00:30:55)
മറിച്ച്, കമ്മ്യൂണിസത്തിനോ ജനാധിപത്യത്തിനോ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിൽ സമ്പൂർണ്ണമായ ദൈവബോധം സൃഷ്ടിക്കാനോ, ഓരോ പ്രവർത്തനവും പരലോകത്ത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ സ്വീകാര്യമാകണം എന്ന ബോധത്തോടെ നയിക്കാനോ സാധ്യമല്ല. ആ ആദർശപരമായ അടിത്തറ ഇസ്ലാമിന് മാത്രമുള്ളതാണ്.
10. പരമാധികാരവും രാജാധികാരവും: ആശങ്കകളും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും (00:32:21)
10.1 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്നതിന് നൽകിയ സങ്കുചിത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ (00:32:21)
ചില ആളുകൾ 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്നതിന് "അല്ലാഹുവല്ലാതെ ഭരണാധികാരിയില്ല, അല്ലാഹുവല്ലാതെ യജമാനനില്ല, അല്ലാഹുവല്ലാതെ രാജാവില്ല" എന്ന് മാത്രമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ ഭരണാധികാരിയായി സ്വീകരിക്കൽ ശിർക്കാണെന്ന് ഇവർ വാദിക്കുന്നു.
10.2 "അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ?" എന്ന ചോദ്യം (00:33:18)
"നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ ഇല്ലേ?" എന്ന് അവർ ചോദിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ പരമാധികാരം അംഗീകരിക്കാത്ത ഒരാളും മുസ്ലിമാവുകയില്ല. എന്നാൽ ഭൗതികമായ രാജാധികാരം (മുൽക്) മനുഷ്യർക്ക് ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല.
10.3 സുലൈമാൻ നബിയുടെ രാജാധികാര പ്രാർത്ഥന (00:33:50)
സുലൈമാൻ നബി(അ)യെ അല്ലാഹു രാജാവാക്കുക മാത്രമല്ല, മറ്റാർക്കും ലഭിക്കാത്ത വലിയ രാജാധികാരം തരണമേ എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തതായി ഖുർആൻ പറയുന്നു:
﴿ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴾
(സൂറത്ത് സ്വാദ് [38]: 35)
10.4 നംറൂദിന് അല്ലാഹു നൽകിയ അധികാരം (00:34:48)
അവിശ്വാസിയായ നംറൂദിന് പോലും അല്ലാഹു രാജാധികാരം നൽകിയതായി ഖുർആൻ പറയുന്നു:
﴿ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 258)
10.5 ബനൂ ഇസ്രായീല്യരും താലൂത്തിന്റെ രാജസ്ഥാനവും (00:35:46)
ബനൂ ഇസ്രായീല്യർ തങ്ങൾക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഒരു രാജാവിനെ നിശ്ചയിച്ചു തരാൻ പ്രവാചകനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അല്ലാഹു താലൂത്തിനെ രാജാവായി നിശ്ചയിച്ചു കൊടുത്തു:
﴿ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 246)
﴿ وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 247)
10.6 'മാലികുൽ മുൽക്' ആയ അല്ലാഹു (00:37:40)
അതേസമയം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സർവ്വാധികാരവും ഉടമസ്ഥതയും അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്:
﴿ قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ ﴾
(സൂറത്ത് ആലു ഇംറാൻ [3]: 26)
അല്ലാഹു 'മാലികുൽ മുൽക്' ആണ്; രാജാക്കന്മാരുടെയെല്ലാം യഥാർത്ഥ ഉടമസ്ഥൻ. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കാലത്തോളം മാത്രമേ നംറൂദിനോ സുലൈമാൻ നബിക്കോ ദാവൂദ് നബിക്കോ ഇന്നത്തെ ഭരണാധികാരികൾക്കോ ഭരിക്കാൻ കഴിയൂ.
10.7 അധികാര കൈമാറ്റങ്ങളും ചരിത്രത്തിലെ നിഷ്കാസനങ്ങളും (00:38:40)
നെപ്പോളിയൻ, ഹിറ്റ്ലർ, ഷാ, ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ എൻ.ടി. രാമറാവു തുടങ്ങിയ എത്രയോ ശക്തരായ ഭരണാധികാരികൾ നിമിഷനേരം കൊണ്ടാണ് അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തായത്. ആർക്ക് അധികാരം കൊടുക്കണമെന്നും എപ്പോൾ അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നും അല്ലാഹുവാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
11. ദൈവാധിപത്യം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? (00:40:10)
11.1 'നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കൽ' എന്ന വാദത്തിന്റെ നിരർത്ഥകത (00:40:10)
ചിലർ പറയാറുണ്ട്: "ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ദൈവാധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു" എന്ന്. അല്ലാഹുവിന്റെ ആധിപത്യം പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഒരണുവിൽ നിന്നും ഒരിടത്തും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നവർ അല്ലാഹുവിനെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാത്തവരാണ്.
11.2 അധികാരം നൽകലും തിരിച്ചെടുക്കലും പരീക്ഷണാർത്ഥം (00:41:00)
അല്ലാഹു ചിലപ്പോൾ നല്ല ആളുകൾക്ക് അധികാരം നൽകും, ചിലപ്പോൾ അവിശ്വാസികൾക്ക് നൽകും. അത് രണ്ടും പരീക്ഷണമാണ്:
﴿ وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-അൻബിയാഅ് [21]: 35)
11.3 ചരിത്രത്തിലെ അക്രമികളെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ദൈവിക നിയമം (00:42:30)
അക്രമികൾ അതിരുവിടുമ്പോൾ അല്ലാഹു അവരെ തടുത്തുനിർത്താൻ ആളുകളെ നിയോഗിക്കുന്നു:
﴿ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 251)
11.4 മനുഷ്യന് നൽകപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യവും 'ഖലീഫ' പദവിയും (00:43:30)
മനുഷ്യന് നന്മയോ തിന്മയോ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അല്ലാഹു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതാണ് മനുഷ്യനെ 'ഖലീഫ'യാക്കിയതിലൂടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. മലക്കുകൾ ചോദിച്ചതും അതുകൊണ്ടാണ്:
﴿ وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّമَاءَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 30)
സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കുന്നു എന്ന് പരീക്ഷിക്കാനാണ് അല്ലാഹു അവനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
11.5 മക്കയിലെ മുശ്രിക്കുകൾ പോലും അല്ലാഹുവിന്റെ സർവ്വാധികാരം അംഗീകരിച്ചിരുന്നു (00:46:30)
ആകാശഭൂമികളുടെ പരമാധികാരം അല്ലാഹുവിനാണെന്ന് അബൂജഹലും മക്കയിലെ മുശ്രിക്കുകളും പോലും അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിനോടൊപ്പം മറ്റു ആരാധ്യന്മാരെ പങ്കുചേർത്തതിനാലാണ് അവർ മുശ്രിക്കുകളായത്.
12. 'നിസാമേ ഇലാഹി', 'ഹുക്കുമത്ത്' - പദപ്രയോഗങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മ പരിശോധന (00:49:38)
12.1 'നിസാമേ ഇലാഹി' ഖുർആനിലും ഹദീസിലും ഇല്ലാത്ത പദപ്രയോഗം (00:49:38)
രാഷ്ട്രീയ ഇസ്ലാമിന്റെ വക്താക്കൾ ഉറുദുവിലും അറബിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന 'നിസാമേ ഇലാഹി' (ദൈവിക വ്യവസ്ഥ) എന്ന പദപ്രയോഗം വിശുദ്ധ ഖുർആനിലോ ഹദീസിലോ കാണാൻ കഴിയില്ല.
12.2 ഖുർആനിലെ 'ഹിദായത്ത്' (മാർഗ്ഗദർശനം) (00:50:15)
ഖുർആൻ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഹിദായത്ത് (മാർഗ്ഗദർശനം) എന്നാണ്:
﴿ ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ബഖറ [2]: 2)
12.3 പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥ അഥവാ 'തഖ്ദീറുൽ അസീസിൽ അലീം' (00:51:15)
പ്രപഞ്ചത്തിലെ സ്വാഭാവിക നിയമങ്ങളെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെ ചലനങ്ങളെയും ഖുർആൻ 'തഖ്ദീറുൽ അസീസിൽ അലീം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്:
﴿ ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴾
(സൂറത്ത് യാസീൻ [36]: 38)
12.4 'ഹുക്കുമത്ത്' എന്ന ആധുനിക അറബി പദം (00:53:01)
'ഹുക്കുമത്ത്' എന്ന പദം ആധുനിക അറബിയിൽ ഭരണകൂടം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ്. പണ്ടത്തെ ഭാഷയിലോ ഖുർആനിലോ ഈ പദം ആ അർത്ഥത്തിൽ വന്നിട്ടില്ല.
12.5 ഖുർആനിലെ 'ഹുക്മ്' - രണ്ട് അർത്ഥതലങ്ങൾ (00:53:58)
ഖുർആനിലെ 'ഹുക്മ്' (حكم) എന്ന പദത്തിന് രണ്ട് പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളാണുള്ളത്:
1. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മേലുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ അപ്രമാദിത്യമായ ഭരണം:
﴿ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-കഹ്ഫ് [18]: 26)
2. ഹലാൽ, ഹറാം, വാജിബ് എന്നിവ നിശ്ചയിക്കാനും പാപപുണ്യങ്ങൾ വിധിക്കാനുമുള്ള പരമാധികാരം.
13. ഹലാൽ-ഹറാം നിശ്ചയിക്കാനുള്ള പരമാധികാരവും ഭരണപരമായ വിലക്കുകളും (00:55:20)
13.1 ഹലാലും ഹറാമും നിശ്ചയിക്കാനുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ അവകാശം (00:55:20)
ഇന്നത് പാപമാണ് (ഹറാം), ഇന്നത് പുണ്യമാണ് (ഹലാൽ) എന്ന് നിശ്ചയിക്കാനുള്ള അധികാരം അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. കൊലപാതകം, വ്യഭിചാരം, പലിശ എന്നിവ ഹറാമാക്കിയത് അല്ലാഹുവാണ്.
13.2 സ്വന്തം നാവുകൊണ്ട് ഹലാൽ-ഹറാം വിധിക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള താക്കീത് (01:02:10)
സ്വന്തം നാവുകൾ കൊണ്ട് ഹലാലും ഹറാമും വിധിക്കുന്നതിനെ ഖുർആൻ ശക്തമായി താക്കീത് ചെയ്യുന്നു:
﴿ وَلَا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَذَا حَلَالٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ﴾
(സൂറത്ത് അന്നഹ്ൽ [16]: 116)
13.3 'മൻഅ്' (വിലക്കപ്പെട്ടത്), 'മസ്മൂഹ്' (അനുവദിക്കപ്പെട്ടത്) - ഉദാഹരണങ്ങൾ (00:58:00)
എന്നാൽ, ഭൗതികവും ഭരണപരവുമായ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒരു പിതാവ് മകനോടോ, അധ്യാപകൻ വിദ്യാർത്ഥിയോടോ, ഭരണകൂടം പൗരന്മാരോടോ ഒരു കാര്യം ചെയ്യരുതെന്ന് വിലക്കുന്നതിന് അറബിയിൽ 'മൻഅ്' (മമ്നൂഅ് - വിലക്കപ്പെട്ടത്) എന്നാണ് പറയുക; അനുവദിക്കുന്നതിന് 'മസ്മൂഹ്' (അനുവദിക്കപ്പെട്ടത്) എന്നും പറയും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ഓഫീസിലോ വാഹനത്തിലോ പുകവലി നിരോധിച്ചാൽ അത് ഭരണപരമായ വിലക്കാണ് (മമ്നൂഅ്); അതിനെ മതപരമായ അർത്ഥത്തിൽ 'ഹറാം' എന്ന് വിളിക്കാനോ, അങ്ങനെ നിയമമുണ്ടാക്കുന്ന ഭരണാധികാരി ദൈവമായി എന്ന് പറയാനോ കഴിയില്ല.
13.4 'മഅ്റൂഫും' 'മുൻകറും' - സാമൂഹിക സദാചാര ബോധം (01:04:20)
സമൂഹത്തിൽ പൊതുസമ്മതമായ നന്മകളെ 'മഅ്റൂഫ്' എന്നും, അനീതികളെ 'മുൻകർ' എന്നും പറയുന്നു. സദാചാരത്തിനും ധാർമ്മികതക്കും നിരക്കുന്ന ന്യായമായ ഭരണനിയമങ്ങൾ പാലിക്കാൻ പൗരന്മാർക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്.
14. പുരോഹിതന്മാരെ റബ്ബുകളാക്കൽ (സൂറത്ത് തൗബ: 31) - വിശകലനം (01:06:01)
14.1 സൂറത്ത് തൗബയിലെ 31-ാം ആയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം (01:06:01)
രാഷ്ട്രീയ ഇസ്ലാമിന്റെ വക്താക്കൾ സാധാരണയായി ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു ആയത്താണിത്:
﴿ اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ ﴾
(സൂറത്ത് അത്-തൗബ [9]: 31)
14.2 അദിയ്യുബ്നു ഹാതിമും നബി(സ)യുമായുള്ള സംഭാഷണം (01:06:50)
അദിയ്യുബ്നു ഹാതിം(റ) നബി(സ)യോട് ചോദിച്ചു: "ഞങ്ങൾ പുരോഹിതന്മാരെ ആരാധിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ?" നബി(സ) വിശദീകരിച്ചു: "അല്ലാഹു ഹലാലാക്കിയതിനെ അവർ ഹറാമാക്കുകയും, അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയതിനെ അവർ ഹലാലാക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ നിങ്ങൾ അവരെ അനുസരിച്ചില്ലേ? അതാണ് അവരെ റബ്ബുകളാക്കൽ."
14.3 റോമൻ ചക്രവർത്തിമാരുടെ ലൗകിക നിയമങ്ങളും ക്രിസ്ത്യാനികളും (01:07:56)
ഇവിടെ ക്രിസ്ത്യാനികളും ജൂതന്മാരും റോമൻ ചക്രവർത്തിമാരായ ജൂലിയസ് സീസർ, അഗസ്റ്റസ്, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തുടങ്ങിയവരുടെ ലൗകിക നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനെയല്ല ഖുർആൻ കുറ്റപ്പെടുത്തിയത്.
14.4 മതപരമായ ഹലാൽ-ഹറാം മാറ്റലും ലൗകിക നിയമങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം (01:09:00)
മറിച്ച്, മതപരമായ ഹലാൽ-ഹറാം മാറ്റാൻ മാർപാപ്പമാർക്ക് അധികാരം നൽകിയതിനെയാണ് ഖുർആൻ വിമർശിച്ചത്. ഭരണാധികാരികളുടെ ലൗകികമായ ക്രമീകരണങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നത് ഒരാളെ കാഫിറോ മുശ്രിക്കോ ആക്കുന്നില്ല.
15. ശിക്ഷാനിയമങ്ങളും (ഹുദൂദ്) ഇസ്ലാമിന്റെ സദാചാര സംരക്ഷണവും (01:14:21)
15.1 ബാഹ്യ ശിക്ഷാഭയവും ആന്തരിക ഭക്തിയും (01:14:21)
ഒരു സത്യവിശ്വാസി മോഷണമോ വ്യഭിചാരമോ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് പടച്ചവനെ ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ടാവണം. കേവലം പോലീസ് ശിക്ഷയെ ഭയന്നുകൊണ്ട് മാത്രം ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അല്ലാഹുവിങ്കൽ പ്രതിഫലമില്ല.
15.2 പ്രവാചകന്മാരുടെ തസ്കിയത്ത് ദൗത്യം (01:15:30)
മനുഷ്യരെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ഇസ്ലാം പ്രാഥമികമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് 'തസ്കിയത്ത്' (ആത്മസംസ്കരണം) ആണ്. കൈവെട്ടിവെച്ച് മോഷണം ഇല്ലാതാക്കാനല്ല ഇസ്ലാം ആദ്യം ശ്രമിക്കുന്നത്; മറിച്ച് ഹൃദയത്തെ സംസ്കരിച്ചുകൊണ്ടാണ്.
15.3 വ്യക്തിപരമായ രഹസ്യ പാപങ്ങളും സമൂഹത്തിനെതിരായ ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങളും (01:16:15)
മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങൾ രണ്ടുതരമുണ്ട്: വ്യക്തിപരമായ രഹസ്യ പാപങ്ങളും, അന്യരെ ദ്രോഹിക്കുന്ന ക്രിമിനൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളും. അന്യരെ ദ്രോഹിക്കുകയും സമൂഹത്തിന്റെ സദാചാരഭദ്രത തകർക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശിക്ഷകൾ വരുന്നത്.
15.4 ചാരപ്പണി (തജസ്സുസ്) ഇസ്ലാമിൽ നിഷിദ്ധം (01:19:15)
ഒരു വ്യക്തി വീട്ടിനുള്ളിൽ രഹസ്യമായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചാരപ്പണി നടത്തി (തജസ്സുസ്) കണ്ടെത്താൻ ഇസ്ലാം ഭരണകൂടത്തെ അനുവദിക്കുന്നില്ല.
15.5 പരസ്യ വ്യഭിചാരവും മോഷണവും തടയാനുള്ള ഭൗതിക ശിക്ഷകൾ (01:19:30)
എന്നാൽ ഒരാൾ പരസ്യമായി വ്യഭിചരിക്കുകയോ, അന്യന്റെ സ്വത്ത് കവർച്ച ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷക്കായി ഇസ്ലാം ഭൗതിക ശിക്ഷകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നു.
16. ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രചാരണം: ഭരണാധികാരമല്ല മാധ്യമം (01:21:51)
16.1 ടി.ഡബ്ല്യു. ആർനോൾഡിന്റെ 'ദി പ്രീച്ചിംഗ് ഓഫ് ഇസ്ലാം' - ചരിത്രപാഠങ്ങൾ (01:21:51)
ടി.ഡബ്ല്യു. ആർനോൾഡിന്റെ 'ദി പ്രീച്ചിംഗ് ഓഫ് ഇസ്ലാം' (ഇസ്ലാമിക പ്രബോധനം) എന്ന ചരിത്രഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ, ഭരണാധികാരത്തിന്റെ പിൻബലത്തിൽ മാത്രം ഇസ്ലാം കടന്നുചെന്ന നാടുകളിൽ ഭരണം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇസ്ലാമും ക്ഷയിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്.
16.2 ഭരണാധികാരത്തോടൊപ്പം വരികയും പോവുകയും ചെയ്ത ഇസ്ലാം (01:22:05)
വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ചില മേഖലകളിലും സ്പെയിനിലും ഭരണാധികാരം പോയപ്പോൾ ഇസ്ലാമും പടിയിറങ്ങിപ്പോയി.
16.3 വ്യാപാരികളിലൂടെയും പ്രബോധകരിലൂടെയും ഇസ്ലാം വേരുറപ്പിച്ച പ്രദേശങ്ങൾ (കേരളം, ഇന്തോനേഷ്യ, ചൈന) (01:22:30)
എന്നാൽ സച്ചരിതരായ മുസ്ലിം വ്യാപാരികളിലൂടെയും അധ്യാപകരിലൂടെയും പ്രബോധകരിലൂടെയും ഇസ്ലാം എത്തിയ കേരളം, ഇന്തോനേഷ്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ നാടുകളിൽ ഭരണാധികാരമില്ലാതിരുന്നിട്ടും ഇസ്ലാം തലമുറകളോളം ശക്തമായി നിലനിന്നു.
16.4 കേരള ചരിത്രം - മുസ്ലിം ഭരണമില്ലാതെ വളർന്ന ഇസ്ലാം (01:23:45)
കേരളത്തിൽ കണ്ണൂരിലെ അറക്കൽ രാജവംശമൊഴികെ മുസ്ലിം ഭരണം ഉണ്ടായിട്ടില്ല; എന്നിട്ടും ഇസ്ലാം ഇവിടെ വളരെ സജീവമായി വളർന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്, ഇസ്ലാമിന്റെ നിലനിൽപ്പ് കേവലം ഭരണാധികാരത്തെ ആശ്രയിച്ചല്ല എന്നാണ്.
17. കഴിവിന്റെ പരിധി (ഇസ്തിത്വാഅത്ത്) & പൗരധർമ്മം (01:26:31)
17.1 ഓരോരുത്തരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തം കഴിവിനനുസരിച്ച് (01:26:31)
ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ ബാധ്യതകൾ അവന്റെ കഴിവിന്റെയും (ഇസ്തിത്വാഅത്ത്) അധികാരത്തിന്റെയും പരിധിയിലാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്:
﴿ الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ﴾
(സൂറത്ത് അൽ-ഹജ്ജ് [22]: 41)
17.2 ഭരണാധികാരിയും സാധാരണ പ്രബോധകനും - അൻവർ സാദാത്തും സയ്യിദ് ഖുത്ബും (01:29:10)
ഭരണാധികാരമുള്ള അൻവർ സാദാത്തിനെപ്പോലുള്ള ഒരാൾക്ക് ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ അവസരമുണ്ടായിട്ടും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ അവൻ അല്ലാഹുവിങ്കൽ കുറ്റക്കാരനാണ്. എന്നാൽ ആ അധികാരമില്ലാത്ത സയ്യിദ് ഖുത്ബിന് ഭരണാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ബാധ്യതയില്ല; മറിച്ച് സത്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടമ.
17.3 ഫിർഔന്റെ അടുത്തേക്ക് മൂസാ നബിയെ നിയോഗിച്ച ശൈലി ('ഖൗലൻ ലയ്യിനൻ') (01:35:46)
ഫിർഔന്റെ അടുത്തേക്ക് മൂസാ നബി(അ)യെയും ഹാറൂൻ നബി(അ)യെയും നിയോഗിച്ചപ്പോൾ, അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനല്ല അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചത്; സൗമ്യമായി അവനെ ഉപദേശിക്കാനാണ്:
﴿ اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى * فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى ﴾
(സൂറത്ത് ത്വാഹാ [20]: 43-44)
17.4 ഡോക്ടർ അലി ശരീഅത്തിയുടെ വർഗ്ഗസമര വ്യാഖ്യാനങ്ങളുടെ നിരർത്ഥകത (01:39:40)
ഡോക്ടർ അലി ശരീഅത്തിയെപ്പോലുള്ള ചിലർ വാദിക്കുന്നത് പോലെ, പ്രവാചകന്മാർ നിലവിലുള്ള ഭരണാധികാരികൾക്കെതിരെയും ഭൂപ്രഭുക്കൾക്കെതിരെയും വർഗ്ഗസമരം നയിക്കാനല്ല വന്നത്.
17.5 നബി(സ) ത്വാഇഫിലേക്ക് പോയതിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം (01:40:40)
നബി(സ) ത്വാഇഫിലേക്ക് പോയത് അവിടുത്തെ ഭൂപ്രഭുക്കൾക്കെതിരെ സമരം പ്രഖ്യാപിക്കാനല്ല, മറിച്ച് മക്കയിലെ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷതേടി തൗഹീദ് പ്രബോധനം ചെയ്യാനാണ്.
18. മുജാഹിദ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നിലപാടും മുൻഗണനാക്രമവും (01:41:51)
18.1 ഇസ്ലാമിന്റെ സമഗ്രമായ ധാർമ്മിക മാർഗ്ഗദർശനം (01:41:51)
മുജാഹിദ് (ഇസ്ലാഹി) പ്രസ്ഥാനം ഇസ്ലാമിന്റെ സമഗ്രതയെ അംഗീകരിക്കുന്നു. വ്യക്തി, കുടുംബ, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, ഭരണ രംഗങ്ങളിലെല്ലാം പാലിക്കേണ്ട ധാർമ്മിക നിയമങ്ങൾ ഇസ്ലാം പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
18.2 യുക്തിവാദികൾക്കും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾക്കുമെതിരെയുള്ള ഇസ്ലാഹീ പോരാട്ടങ്ങൾ (01:43:00)
കേരളത്തിൽ യുക്തിവാദികളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരും ഇസ്ലാമിനെതിരെ വിമർശനങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചപ്പോൾ, ഇസ്ലാമിന്റെ ധാർമ്മിക നിയമങ്ങളുടെ പ്രായോഗികതയും യുക്തിഭദ്രതയും ജനങ്ങൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തത് ഇസ്ലാഹി പ്രസ്ഥാനമാണ്.
18.3 രാഷ്ട്രീയവും പൗരാവകാശങ്ങളും - മുജാഹിദുകളുടെ പ്രായോഗിക സമീപനം (01:46:30)
നാം ഈ നാട്ടിലെ നികുതി നൽകുന്ന പൗരന്മാരാണ്. സർക്കാരിൽ നിന്ന് പൗരന്മാർക്ക് അർഹതപ്പെട്ട ആനുകൂല്യങ്ങളും അവകാശങ്ങളും (പെൻഷനുകൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഗ്രാൻഡുകൾ, വികസന പദ്ധതികൾ) നേടുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. എന്നാൽ അതിനുവേണ്ടി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെ അന്ധമായി പൂജിക്കാനോ, അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കാനോ ഒരു മുസ്ലിമിന് പാടില്ല.
18.4 മുൻഗണനാക്രമം: ഈമാൻ, ഇബാദത്ത്, അഖ്ലാഖ്, രാഷ്ട്രീയം (01:50:45)
ഇസ്ലാമിൽ മുൻഗണനാക്രമം ഇപ്രകാരമാണ്:
വിശ്വാസം (ഈമാൻ / തൗഹീദ്) - ഒന്നാമതായി മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ സത്യവിശ്വാസം ഭരിക്കണം.
ആരാധനകൾ (ഇബാദത്ത്)
സദാചാരവും സൽകർമ്മങ്ങളും (അഖ്ലാഖ് & സൽകർമ്മങ്ങൾ)
രാഷ്ട്രീയവും ഭരണകാര്യങ്ങളും
ആദ്യം തന്നെ 'ഇസ്ലാം രാഷ്ട്രമാണ്, ഭരണമാണ്' എന്ന് തുടങ്ങുകയും അവസാനം മാത്രം വിശ്വാസത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി ശരിയല്ല. വിശ്വാസ രംഗത്തെയും ആരാധനാ രംഗത്തെയും സംസ്കരണമാണ് പ്രവാചകന്മാരുടെ മൗലിക ദൗത്യം. അതോടൊപ്പം ഭൗതിക ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റു വശങ്ങൾക്കും അർഹമായ സ്ഥാനം നൽകണം.
18.5 ഉപസംഹാരം (01:52:45)
ഈ നിലപാടാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രമാണങ്ങളുടെയും ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അല്ലാഹു നമ്മെ ഏവർക്കും സത്യം ഗ്രഹിക്കാനും അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ. ആമീൻ.
No comments:
Post a Comment
"Comment moderation" is off in this blog.If it is not displayed, could have gone to spam.