ഖുർആൻ: നിത്യനൂതന ഗ്രന്ഥം
പ്രഭാഷണം: ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുൽ ഹമീദ് മദനി
ആമുഖവും പ്രാരംഭ പ്രാർത്ഥനയും (00:00:00)
ആമുഖം: മനുഷ്യർ രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളും വിശുദ്ധ ഖുർആനും (00:00:52)
ബഹുമാന്യരായ സഹോദരന്മാരെ,
മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കോടിക്കണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളും, നൂറുകണക്കിനോ ആയിരക്കണക്കിനോ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ഡിസ്കുകളും സംഭരണ സംവിധാനങ്ങളുമെല്ലാം ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. മനുഷ്യന്മാർ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം വിശുദ്ധ ഖുർആനെ വേർതിരിച്ചു നിർത്തുന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സംക്ഷിപ്ത വിശകലനമാണ് ഞാൻ ഇവിടെ നടത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
1. വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അവതരണ സവിശേഷതയും ജീവിക്കുന്ന സമൂഹവും (00:01:56)
1.1 രചനാരീതിയിലെ വ്യത്യാസം: ഗ്രന്ഥരൂപത്തിലല്ല, ഘട്ടംഘട്ടമായ അവതരണം (00:01:56)
നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള മറ്റെല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഒന്നുകിൽ എഴുതി പൂർത്തിയാക്കിയ കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളായോ, അല്ലെങ്കിൽ അച്ചടിച്ച പുസ്തകങ്ങളായോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റു വിധത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കൃതികളായോ ആണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് അവ ആദ്യമായി മനുഷ്യരുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതും.
എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ എന്ന ഗ്രന്ഥം ആദ്യമായി മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന് മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് പൂർണ്ണമായി എഴുതപ്പെട്ട ഒരു കയ്യെഴുത്തുപ്രതി എന്ന നിലയിലോ, അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രന്ഥം എന്ന നിലയിലോ, മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പൂർണ്ണമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു രചന എന്ന നിലയിലോ ആയിരുന്നില്ല.
വിവിധ സന്ദർഭങ്ങളിലായി ഏതാനും വചനങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതാനും അധ്യായങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ക്രമപ്രവൃദ്ധമായി അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്ന് മുഹമ്മദ് നബി(സ)ക്ക് കേൾപ്പിക്കപ്പെടുകയും, അദ്ദേഹം അത് ജനങ്ങളെ കേൾപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ജനങ്ങളിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും അത് മനഃപാഠമാക്കുകയും, ചിലർ അന്ന് എഴുതാൻ ലഭ്യമായിരുന്ന തുകൽ, എല്ല്, ഈത്തപ്പനയുടെ മട്ടലുകൾ, ചില പ്രത്യേക സസ്യങ്ങളുടെ തണ്ടുകൾ പരത്തിയുണ്ടാക്കിയ താളുകൾ തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കളിൽ രേഖപ്പെടുത്തി വെക്കുകയും ചെയ്തു.
നബി(സ) ഈ ലോകത്തോട് വിടവാങ്ങി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ഒരൊറ്റ ഗ്രന്ഥമായി വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടത്. അതുകൊണ്ട് നബി(സ) ഈ ലോകത്തോട് വിടപറയുമ്പോൾ രണ്ട് ചട്ടകൾക്കുള്ളിൽ ഉള്ള ഒരൊറ്റ ഗ്രന്ഥം എന്ന രൂപത്തിലായിരുന്നില്ല ഖുർആൻ നിലനിന്നിരുന്നത്. പലയിടങ്ങളിലായി എഴുതിവെക്കപ്പെട്ടതും ധാരാളം ആളുകൾ മനഃപാഠമാക്കിയതുമായ വചനങ്ങളുടെയും അധ്യായങ്ങളുടെയും സമാഹാരമായിരുന്നു അത്.
1.2 ജീവിക്കുന്ന പകർപ്പുകളായ ഒരു സമൂഹം (00:04:15)
എന്നാൽ മുഹമ്മദ് നബി(സ) ഖുർആൻ ഓതിക്കേൾപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയ കാലം മുതൽക്കുതന്നെ ഖുർആനിന്റെ ആഹ്വാനങ്ങളും അധ്യാപനങ്ങളും ജീവിതത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പകർത്തിയ ഒരു സമൂഹം അവിടെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. സമൂഹം എന്ന് പറയുമ്പോൾ വലിയൊരു ആൾക്കൂട്ടം എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ല; ലക്ഷണമൊത്ത വ്യക്തികൾ അടങ്ങുന്ന, തുടക്കത്തിൽ എണ്ണത്തിൽ കുറവോ പിന്നീട് കൂടുതലോ ആയ ഒരു വിഭാഗം. എന്തായിരുന്നാലും വിശുദ്ധ ഖുർആൻ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കുകയും, അതിന്റെ ജീവിക്കുന്ന പകർപ്പുകളായി വർത്തിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു സമൂഹം ഖുർആൻ ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ഗ്രന്ഥമായി മാനവരാശിയുടെ മുന്നിൽ വരുന്നതിന് എത്രയോ മുമ്പുതന്നെ നിലവിൽ വന്നിരുന്നു.
അബൂബക്കർ സിദ്ദീഖ്(റ) മക്കാ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെ ജീവിക്കുന്ന പകർപ്പായിരുന്നു. അന്ന് ഖുർആനിൽ നിന്ന് എത്ര വചനങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവോ, ആ വചനങ്ങളെല്ലാം വിചാരങ്ങളിലും കർമ്മങ്ങളിലും ജീവിതത്തിലും പൂർണ്ണമായി പകർത്തിയ വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അനുയായി ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം. അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഖദീജ(റ), അലി ഇബ്നു അബീത്വാലിബ്(റ) തുടങ്ങിയ ആദ്യകാലത്ത് ഇസ്ലാം ആശ്ലേഷിച്ച മഹത്തുക്കളായ സ്വഹാബിവര്യന്മാരെല്ലാം.
1.3 ചരിത്രത്തിലെ ഇതര ഗ്രന്ഥങ്ങളുമായുള്ള താരതമ്യം (00:05:56)
ഈ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു അവസ്ഥ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു നോക്കാവുന്നതാണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ അനേകം ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളും, സാങ്കേതിക വിജ്ഞാനങ്ങളും, ദാർശനിക വിഷയങ്ങളും, മാനവിക വിജ്ഞാനങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുസ്തകങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിന്റെ ഏതാനും വചനങ്ങൾ എഴുതപ്പെടുമ്പോഴോ കേൾപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴോ തന്നെ, "ഇത് എന്റെ ജീവിതത്തെ നേർവഴിയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമാണ്" എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അത് അപ്പടി ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയ ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?
ചരിത്രത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഏതൊരു ഗ്രന്ഥവും ഈ വിധത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പരിശോധിക്കാവുന്നതാണ്. അത് ബൈബിളാകാം, ഭഗവദ്ഗീതയാകാം, മഹാഭാരതമാകാം. അതുപോലെ സോക്രട്ടീസിന്റെയും പ്ലേറ്റോയുടെയും അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെയുമൊക്കെ ദാർശനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളാകാം. ബെർട്രാൻഡ് റസ്സലിന്റെയോ, എ.വി. കോവൂരിന്റെയോ, ഇടമറുകിന്റെയോ യുക്തിവാദ ഗ്രന്ഥങ്ങളാകാം. കാൾ മാർക്സിന്റെയും ഏംഗൽസിന്റെയും ലെനിന്റെയും ഇ.എം.എസ്സിന്റെയുമൊക്കെ മാർക്സിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളാകാം.
ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് എഴുതിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെയോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിലെ ഏതാനും വാക്യങ്ങൾ കേൾപ്പിക്കുമ്പോൾ തന്നെയോ, മാതൃകാ ജീവിതം നയിക്കുന്ന വ്യക്തികൾ ആ ഗ്രന്ഥം അപ്പടി ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയ അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചാൽ അങ്ങനെയൊന്ന് സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് വ്യക്തമാകും. ഇത്തരം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചവരോ ക്രോഡീകരിച്ചവരോ ആയ ആരും തന്നെ ആ ഗ്രന്ഥം എഴുതിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായി അതിനൊപ്പിച്ചു കൊണ്ടുപോവുക എന്ന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല.
1.4 ഏട്ടിലെ അക്ഷരങ്ങളല്ല, ജീവിതത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പകർത്തിയ ദർശനം (00:07:52)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഒരിക്കലും കേവലം ഏട്ടിലെ അക്ഷരങ്ങളായി നിലകൊണ്ടിട്ടില്ല. ഏട്ടിലെ അക്ഷരങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കടലാസിൽ ആശയമുണ്ടാകും, പക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ അത് പകർത്തപ്പെടുകയില്ല. ഈ തരത്തിലുള്ള ഒരവസ്ഥ വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഖുർആൻ എന്ന് മാനവരാശിക്ക് കേൾപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയോ, അന്ന് മുതൽക്കേ അത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുന്ന ഒരു വിഭാഗം ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ വചനം അവതരിക്കുമ്പോഴേക്കും, ഖുർആൻ പൂർണ്ണമായി ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയ ഒരു മഹാസമൂഹം നിലവിൽ വന്നിരുന്നു. അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചതൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയാൽ സകല നന്മയും വിജയവും ലഭിക്കുമെന്നും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ലംഘിച്ചാൽ സകല തിന്മയും പരാജയവും സംഭവിക്കുമെന്നും ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായിരുന്നു അത്.
ഏതൊരു വലിയ സൈദ്ധാന്തികന്റെയോ ദാർശനികന്റെയോ ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെയോ ഗ്രന്ഥം പൂർത്തിയാകുമ്പോഴും, ആ ഗ്രന്ഥത്തിനൊപ്പം ജീവിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം രൂപപ്പെടുക എന്നത് ചരിത്രത്തിൽ എവിടെയും നടന്നിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഖുർആൻ തുടക്കം മുതൽക്കേ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തപ്പെടുകയും, അത് പൂർണ്ണമാകുമ്പോഴേക്കും പൂർണ്ണമായി ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയ ഒരു സമൂഹം ഉണ്ടായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ഇത് മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ മാത്രമാണ് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.
2. അറേബ്യയുടെ പിന്നാക്കാവസ്ഥയും ഖുർആൻ സൃഷ്ടിച്ച അതുല്യ വിപ്ലവവും (00:09:40)
2.1 വൈജ്ഞാനികമായും നാഗരികമായും പൂജ്യം ഡിഗ്രിയിൽ നിന്ന ഒരു സമൂഹം (00:09:40)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ചരിത്രത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച അതിമഹത്തായ, അതുല്യമായ, അനിതരസാധാരണമായ വിപ്ലവം ഏതു രൂപത്തിലാണ് സാധ്യമായത് എന്ന് പരിശോധിക്കുമ്പോഴും സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് നാം കാണുന്നത്.
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടത് ആർക്കായിരുന്നു? ശാസ്ത്രമോ സാങ്കേതികവിദ്യയോ ദർശനങ്ങളോ സിദ്ധാന്തങ്ങളോ എന്താണെന്ന് അറിയാത്ത, ഭൂരിപക്ഷവും നിരക്ഷരരും അജ്ഞരുമായ, നാഗരിക വികാസം പ്രാപിക്കാത്ത, വൈജ്ഞാനികമായും നാഗരികമായും പൂജ്യം ഡിഗ്രിയിൽ നിന്നിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിനായിരുന്നു വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
മുഹമ്മദ് നബി(സ)ക്ക് ഹിറാ ഗുഹയിൽ വെച്ച് ആദ്യമായി ദിവ്യസന്ദേശം ലഭിക്കുകയും, അദ്ദേഹം ആ വചനങ്ങൾ സമൂഹത്തിന് ഓതിക്കേൾപ്പിച്ചു വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്ത കാലഘട്ടത്തിൽ അറേബ്യ ഏറ്റവും പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു:
﴿ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴾
(സൂറത്തുൽ അലഖ് [96]: 1-5)
2.2 അന്നത്തെ അറേബ്യൻ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ (00:11:13)
അന്നത്തെ അറേബ്യയിൽ വളരെ അപൂർവ്വമായ പട്ടണങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ — മക്ക, യസ്രിബ് (മദീന), ത്വാഇഫ് തുടങ്ങിയ ചുരുക്കം ചില കേന്ദ്രങ്ങൾ. അതുപോലെ അപൂർവ്വമായി മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന മരുപ്പച്ചകൾ. മിക്ക മരുപ്പച്ചകളിലും വർഷത്തിൽ 365 ദിവസവും സ്ഥിരതാമസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാലാവസ്ഥ അനുകൂലമാകുമ്പോൾ ഒരിടത്ത് തമ്പടിക്കും; കാലാവസ്ഥ പ്രതികൂലമാകുമ്പോൾ, അതായത് കുടിവെള്ളവും ഭക്ഷണവും ഒട്ടകങ്ങൾക്ക് മേയാൻ പുല്ലും കിട്ടാതാകുമ്പോൾ, തമ്പിന്റെ കുറ്റിയും പറിച്ച് അടുത്ത മരുപ്പച്ചയിലേക്ക് നീങ്ങും. അങ്ങനെ കാലാവസ്ഥയുടെ ആനുകൂല്യം തേടി നാടോടികളായി ജീവിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു അറേബ്യയിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും.
സ്ഥിരതാമസക്കാരായ ആളുകൾക്ക് പോലും അവിടെ ആവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വർഷത്തിലെ ഒരു സീസണിൽ സിറിയയിലേക്കും മറ്റൊരു സീസണിൽ യമനിലേക്കും നൂറുകണക്കിന് ഒട്ടകങ്ങളുള്ള യാത്രാസംഘങ്ങളുമായി (സാർത്ഥവാഹക സംഘങ്ങൾ) കച്ചവട യാത്രകൾ നടത്തുകയായിരുന്നു അവരുടെ രീതി.
അവിടെ റോഡുകളോ റെയിൽവേയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജലവിതരണ സംവിധാനങ്ങളോ സുരക്ഷിതമായ ഭവനങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പോലീസോ പട്ടാളമോ സ്കൂളുകളോ ഇല്ലായിരുന്നു. ചിട്ടയായ സൈനിക പരിശീലനം നേടിയവരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രാകൃതമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ ശീലിച്ച കുറച്ചുപേരൊഴിച്ചാൽ ബാക്കിയുള്ളവർ കാര്യമായ വിദ്യകളോ ജ്ഞാനമോ നേടിയിരുന്നില്ല.
2.3 ചുറ്റുമുള്ള വൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ സ്ഥിതി (00:13:40)
എന്നാൽ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അറേബ്യയുടെ ചുറ്റുഭാഗത്തുമുള്ള നാടുകളുടെ അവസ്ഥ പരിശോധിച്ചാൽ, സാമൂഹികമായും രാഷ്ട്രീയമായും സാമ്പത്തികമായും സൈനികമായും ഏറെ പുരോഗതി പ്രാപിച്ച രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു അവ. അക്കാലത്തെ രണ്ട് വൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു പേർഷ്യയും റോമും. അവർ തമ്മിൽ നിരന്തരം യുദ്ധങ്ങൾ നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു; ജയപരാജയങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞെങ്കിലും അവരുടെ ശക്തിയും നാഗരികതയും ലോകം അംഗീകരിച്ചിരുന്നു.
കൂടാതെ ചെങ്കടലിനക്കരെ എത്യോപ്യയും ഈജിപ്തും, മെഡിറ്ററേനിയന് അപ്പുറത്ത് ഗ്രീസും, അറബിക്കടലിനപ്പുറത്ത് ഇന്ത്യയുമെല്ലാം അക്കാലത്ത് വളരെയധികം വികാസം പ്രാപിച്ച നാടുകളായിരുന്നു.
2.4 ഭൗതിക നിർമ്മിതികളേക്കാൾ ഉപരി മനസ്സുകളുടെയും ജീവിതത്തിന്റെയും ശുദ്ധീകരണം (00:14:51)
എന്നാൽ മുഹമ്മദ് നബി(സ) വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്തു കേൾപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്തത് ഏറ്റവും നല്ല റോഡുകളോ നഗരങ്ങളോ നിർമ്മിക്കാനുള്ള വിദ്യയായിരുന്നില്ല. ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, കൃഷിരീതികൾ, വ്യാപാര-വ്യവസായങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാനോ, ഭരണകൂടത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ പോലീസിനെയും പട്ടാളത്തെയും വിന്യസിക്കാനോ ഒന്നുമല്ല അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്.
മറിച്ച്, അദ്ദേഹം ഒന്നാമതായി പഠിപ്പിച്ചത് മനസ്സുകളെയും, രണ്ടാമതായി ജീവിതത്തെയും ശരീരത്തെയും എങ്ങനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം എന്നതായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ ജനതയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും അദ്ദേഹം മാറ്റിമറിച്ചു. പരിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു ആ പരിവർത്തനം. വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഒരു കാര്യം കൽപ്പിച്ചാൽ, അതിനപ്പുറത്ത് മറ്റൊരു ചിന്തയോ ചോയ്സോ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്ത വിധത്തിൽ നബി(സ) അവരെ വളർത്തിയെടുത്തു. അങ്ങനെ ഖുർആന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു പുതിയ സമൂഹം അവിടെ ഉയർന്നുവന്നു.
2.5 ലോക നാഗരികതകളിലേക്കുള്ള കുതികുതിച്ചുള്ള പ്രയാണവും എച്ച്.ജി. വെൽസിന്റെ സാക്ഷ്യവും (00:16:23)
നബി(സ)യുടെ കാലത്തുതന്നെ ആ സമൂഹം അറേബ്യയുടെ അതിരുകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് ഒരു പുതിയ നാഗരികതയുമായി, പുതിയ ജീവിതദർശനവുമായി, അതുല്യമായ പ്രകാശവുമായി കടന്നുചെന്നു. യമനിലേക്കും സിറിയയിലേക്കും റോമിലേക്കുമെല്ലാം ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശവാഹകർ പോവുകയും ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. നബി(സ)യുടെ കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം അന്നത്തെ അറിയപ്പെട്ട നാഗരിക നാടുകളിലേക്കെല്ലാം മുസ്ലിംകൾ കടന്നുചെല്ലുകയും, അവിടുത്തെ ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും പൂർണ്ണമനസ്സോടെ ഇസ്ലാം തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സാരസർവ്വസ്വമായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇത് ചരിത്രത്തിൽ തുല്യതയില്ലാത്ത ഒരു സംഭവമായിരുന്നു എന്ന് നിഷ്പക്ഷരായ ചരിത്രകാരന്മാർ പോലും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ലോകപ്രശസ്ത ചരിത്രകാരനായ എച്ച്.ജി. വെൽസ് (H.G. Wells) എഴുതിയ 'ലോകചരിത്ര സംഗ്രഹം' (A Short History of the World) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ — കേരളത്തിന്റെ മുൻ മുഖ്യമന്ത്രി ശ്രീ സി. അച്യുതമേനോൻ മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത് — നബി(സ) പഠിപ്പിച്ച ആശയങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കി കരുത്തുനേടിയ പ്രവാചക ശിഷ്യന്മാർ അന്നത്തെ അറിയപ്പെട്ട നാടുകളിലേക്കെല്ലാം ഒരു പുതിയ വെളിച്ചവുമായി കുതിച്ചുചെന്നതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ തുല്യതയില്ലാത്ത ഒരു കുതികുതിച്ച പാച്ചിൽ" (unprecedented onward rush) എന്നാണ്. ഇതിനുമുമ്പോ പിമ്പോ അത്തരമൊരു മുന്നേറ്റം മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇസ്ലാമിനോട് പ്രത്യേക അനുഭാവമില്ലാത്ത നിഷ്പക്ഷ ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് പോലും ഇത് അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
2.6 പിന്നാക്ക സമൂഹങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റവും ദൈവികമായ അത്ഭുതവും (00:19:08)
വിദ്യാഭ്യാസപരമായും നാഗരികമായും പൂജ്യം അവസ്ഥയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ജനതയ്ക്ക് മറ്റു സാമ്രാജ്യങ്ങളെയും സംസ്കാരങ്ങളെയും കവച്ചുവെച്ച് മുന്നേറുക എന്നത് സാധാരണ ഗതിയിൽ അസാധ്യമാണ്. ഇന്നും അത് സാധ്യമല്ല.
ഉദാഹരണത്തിന്, കേരളത്തിലെയോ തമിഴ്നാട്ടിലെയോ ഏറ്റവും പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ആദിവാസി സമൂഹത്തിന് എത്ര വലിയ നേതാവുണ്ടായാലും, അവരെ ഒറ്റയടിക്ക് അമേരിക്കൻ സമൂഹത്തിനൊപ്പമോ യൂറോപ്യൻ-ജാപ്പനീസ് സമൂഹങ്ങൾക്കൊപ്പമോ എത്തിക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം പിന്നാക്ക സമൂഹങ്ങൾ വളരുന്നതിനേക്കാൾ അനേകം ഇരട്ടി വേഗത്തിൽ മുന്നോക്ക സമൂഹങ്ങൾ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
എന്നാൽ നാഗരികതയുടെ കാര്യത്തിൽ പൂജ്യത്തിൽ നിന്നിരുന്ന അറബികൾക്ക് റോമൻ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളെ മറികടക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള അത്ഭുതമായ മാർഗ്ഗദർശനം ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്. വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അവരെ അടിമുടി മാറ്റിയെടുത്തു എന്നത് മാത്രമാണ് അതിനുള്ള ഒരേയൊരു വിശദീകരണം.
3. മാനവ മോചനത്തിന്റെ രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങൾ: 'തസ്കിയത്' ഉം 'തഹ്രീർ' ഉം (00:21:40)
3.1 തസ്കിയത്: ആന്തരിക ശുദ്ധീകരണവും വളർച്ചയും (00:21:40)
മനുഷ്യരെയും സമൂഹങ്ങളെയും അധഃപതിച്ച അവസ്ഥയിൽ നിന്നോ അരക്ഷിതാവസ്ഥയിൽ നിന്നോ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാൻ അടിസ്ഥാനപരമായി രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങളാണുള്ളത്:
തസ്കിയത് (تزكية)
തഹ്രീർ (تحرير)
ഇതല്ലാതെ മൂന്നാമതൊരു മാർഗ്ഗമില്ല. 'തസ്കിയത്' എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ വിചാരങ്ങളെയും വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും പരിപൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നതാണ്. അറബിയിലെ 'സകാ' (زكا) എന്ന പദത്തിന് 'ശുദ്ധി നേടി' എന്നും 'വളർന്നു' എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്. ജീവിതത്തിന് ആന്തരിക ശുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിലേ യഥാർത്ഥ വളർച്ചയുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. 'തസ്കിയത്' എന്നാൽ വിശുദ്ധിയും വളർച്ചയും ഉണ്ടാക്കിത്തീർക്കലാണ്.
മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ നിയോഗ ദൗത്യം തന്നെ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വിശദീകരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:
﴿ هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴾
(സൂറത്തുൽ ജുമുഅ [62]: 2)
ജനങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിച്ചു വളർത്തുക എന്നതായിരുന്നു നബി(സ)യുടെ പ്രഥമ ദൗത്യം. വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ എല്ലാ വചനങ്ങളുടെയും ഒന്നാമത്തെ ലക്ഷ്യം മനുഷ്യരെ ആത്മീയമായും ധാർമ്മികമായും ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നതാണ്.
3.2 തഹ്രീർ: ബാഹ്യ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്നും അടിമത്വത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വിമോചനം (00:23:48)
സമൂഹങ്ങളെ മാറ്റിയെടുക്കാനുള്ള രണ്ടാമത്തെ മാർഗ്ഗമാണ് 'തഹ്രീർ'. ഖുർആനിൽ പലയിടത്തും പ്രയോഗിച്ച പദമാണിത്. 'തഹ്രീർ' എന്നാൽ മോചിപ്പിക്കുക, സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിക്കൊടുക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം. അസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ നിന്നും പീഡനങ്ങളിൽ നിന്നും ചൂഷണത്തിൽ നിന്നും അരക്ഷിതാവസ്ഥയിൽ നിന്നും മനുഷ്യരെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് തഹ്രീർ എന്ന് പറയുന്നത്. ഈ ആശയത്തിനും വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വലിയ ഊന്നൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
3.3 ദുർഘടമായ മലമ്പാത (അഖബ) താണ്ടിക്കടക്കൽ (00:24:40)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സൂറത്തുൽ ബലദിൽ ഈ വിമോചനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് കാണുക:
﴿ فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ فَكُّ رَقَبَةٍ أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴾
(സൂറത്തുൽ ബലദ് [90]: 11-16)
മലമ്പാതയിലൂടെയുള്ള ദുർഘടമായ കയറ്റത്തിനാണ് 'അഖബ' (ചുരം) എന്ന് പറയുന്നത്. മനുഷ്യൻ ആ ചുരം താണ്ടിക്കടന്നില്ല. ആ ചുരം എന്താണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ? അത് അടിമത്വത്തിന്റെ നുകം അഴിച്ചുമാറ്റലാണ് ('ഫക്കു റഖബഃ'). മനുഷ്യന്റെ പിരടിയിൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച അടിമത്വത്തിന്റെയും ചൂഷണത്തിന്റെയും പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും ഭാരം അഴിച്ചുമാറ്റുക. പട്ടിണിയുടെ നാളിൽ കുടുംബബന്ധമുള്ള അനാഥകൾക്കോ മണ്ണിൽ കിടന്നുഴലുന്ന അഗതികൾക്കോ ആഹാരം നൽകി സംരക്ഷിക്കുക.
മാനവരാശി എക്കാലത്തും നേരിടുന്ന മൗലിക പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായാണ് ചുരം കയറിക്കടക്കുക എന്ന പ്രയോഗം ഖുർആൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരെ അടിമത്വത്തിൽ നിന്നും ക്ഷാമത്തിൽ നിന്നും ചൂഷണത്തിൽ നിന്നും വിമോചിപ്പിക്കുക എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രധാന വശമാണ്.
3.4 ചരിത്രത്തിലെ സന്യാസ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ഭൗതിക ഇസങ്ങളും വരുത്തിയ അപൂർണ്ണത (00:27:00)
ചരിത്രത്തിലുടനീളം മനുഷ്യരിൽ ഭൂരിഭാഗം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ഈ രണ്ട് വിമോചനങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നു മാത്രമേ സാധ്യമായിട്ടുള്ളൂ:
ഒരുഭാഗത്ത് സന്യാസിമാരും പുരോഹിതന്മാരും ആത്മീയ നേതാക്കളും ബ്രഹ്മచర్യം, വൈരാഗ്യം, ത്യാഗം, ധ്യാനം, തപസ്സ് തുടങ്ങിയ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ആത്മീയശുദ്ധി ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അവർക്ക് മനുഷ്യരെ പട്ടിണിയിൽ നിന്നോ അടിമത്വത്തിൽ നിന്നോ ചൂഷണത്തിൽ നിന്നോ മോചിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ആത്മീയമായ എന്തോ ഒരനുഭൂതി കൈവന്നു എന്നതിനപ്പുറം സാമൂഹിക വിമോചനം അവർക്ക് അസാധ്യമായിരുന്നു.
മറുഭാഗത്ത് സോഷ്യലിസം, കമ്മ്യൂണിസം, ലിബറലിസം തുടങ്ങിയ ഭൗതിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മനുഷ്യരെ ബാഹ്യമായ അടിമത്വത്തിൽ നിന്നും പാരതന്ത്ര്യത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ചില രാജ്യങ്ങളിൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കാനും മിനിമം വേതനം ഉറപ്പാക്കാനും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ മനുഷ്യനെ ആത്മീയമായോ മാനസികമായോ സംസ്കരിക്കാൻ അവർക്കൊന്നും സാധിച്ചില്ല. ആരും കാണാത്തപ്പോഴും സത്യസന്ധത പുലർത്തുന്ന, നീതിപൂർവ്വം ചിന്തിക്കുന്ന, അഴിമതിയില്ലാത്ത മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഭൗതിക വ്യവസ്ഥകൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ചരിത്രത്തിലെ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കൊന്നും ഒരേസമയം ആത്മീയ ശുദ്ധീകരണവും ഭൗതിക വിമോചനവും ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ സാധിച്ചില്ല. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഇവ രണ്ടിനും തുല്യമായ ഊന്നൽ നൽകി മനുഷ്യജീവിതത്തെ സമഗ്രമായി നയിക്കുന്നു.
4. ഭൗതിക പുരോഗതിയും ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ധാർമ്മിക പ്രതിസന്ധിയും (00:30:14)
4.1 ആധുനിക നാഗരികതകളിലെ മൂല്യത്തകർച്ചയും അധഃപതനവും (00:30:14)
ഇന്ന് ലോകത്ത് മനുഷ്യർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അഭിമാനിക്കുന്നത് ജീവിതസൗകര്യങ്ങൾ നേടിയതിലാണ്. അടിമകളാക്കപ്പെട്ടവരും പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരും സ്വാതന്ത്ര്യവും പുരോഗതിയും നേടുന്നത് വലിയ നേട്ടമാണ്. എന്നാൽ സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക പുരോഗതി നേടിയ ആധുനിക രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ അവസ്ഥ എന്താണ്?
അവിടെ വലിയൊരു ശതമാനം ആളുകൾ മദ്യത്തിനും മയക്കുമരുന്നിനും അടിമകളാണ്. കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ യാതൊരു മനഃസാക്ഷിക്കുത്തുമില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ക്രിമിനലുകളായി വലിയൊരു വിഭാഗം മാറുന്നു. ലൈംഗിക അരാജകത്വവും കുടുംബശൈഥില്യവും കാരണം പിതാവാരെന്നറിയാത്ത ദശലക്ഷക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു. മനോരോഗികളുടെ സംഖ്യ കുതിച്ചുയരുന്നു; ജനങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം കടുത്ത മാനസിക സംഘർഷത്തിന്റെ പിടിയിലാണ്. സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഈ പ്രതിസന്ധികളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
4.2 സാമ്പത്തിക മെച്ചപ്പെടലും മനസ്സിന്റെ ധർമ്മബോധവും (00:32:27)
പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യർക്ക് മാസം തോറും നിശ്ചിത വരുമാനം (മിനിമം വേതനം) ലഭ്യമാക്കുക എന്നത് നല്ല കാര്യമാണ്. എന്നാൽ ആ പണം കിട്ടി ദിവസങ്ങൾക്കകം മദ്യപിച്ചും മയക്കുമരുന്ന് ഉപയോഗിച്ചും ചൂതാട്ടത്തിലും അനാശാസ്യങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടും ധൂർത്തടിച്ചു കളയുകയും കുടുംബം പട്ടിണിയിലാവുകയും ചെയ്താൽ ആ വരുമാനം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനമാണുള്ളത്?
ഭൗതികമായ വിമോചനത്തോടൊപ്പം തന്നെ, ലഭിച്ച പണം ധാർമ്മികമായും സത്യസന്ധമായും മനുഷ്യനന്മയ്ക്കായി വിനിയോഗിക്കാനുള്ള ബോധം ഉണ്ടാകണം. "ഞാൻ ധൂർത്തടിക്കരുത്, അവിഹിത മാർഗ്ഗത്തിൽ പണം ചിലവഴിക്കരുത്" എന്ന് ഉള്ളിലിരുന്ന് വിലക്കുന്ന ഒരു ധർമ്മബോധം പോലീസിനോ ഭരണകൂടത്തിനോ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല. അത് ആന്തരിക ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ (തസ്കിയത്) മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ.
4.3 ഭൗതിക സമ്പത്തിനേക്കാൾ മനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധിക്കുള്ള പ്രാധാന്യം (00:34:40)
മുഹമ്മദ് നബി(സ) പടുത്തുയർത്തിയ സമൂഹത്തിന് ഭൗതിക പുരോഗതി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതൊരിക്കലും അവരുടെ പരമമായ ലക്ഷ്യമായിരുന്നില്ല. നബി(സ) ഈ ലോകത്തോട് വിടപറയുന്നതിന് അല്പം മുമ്പ് സ്വഹാബികളോട് പറഞ്ഞ പ്രവാചക വചനം ഇപ്രകാരമാണ്:
« فَوَاللَّهِ لَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ، وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا، وَتُهْلِكَكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ »
(അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നിങ്ങൾ ദരിദ്രരാകുമെന്നല്ല ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്; മറിച്ച്, നിങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ളവർക്ക് ഐഹിക വിഭവങ്ങൾ വിശാലമായി നൽകപ്പെട്ടതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും അത് വിശാലമാക്കപ്പെടുകയും, അവർ അതിൽ പരസ്പരം മത്സരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും മത്സരിക്കുകയും, അവരെ അത് നശിപ്പിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമോ എന്നാണ് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്.)
ആത്മാവും മനസ്സും ശരീരവും വിശുദ്ധി പ്രാപിച്ചപ്പോൾ ഭൗതികമായ അഭിവൃദ്ധിയും ഒപ്പം വന്നു. രണ്ടാം ഖലീഫ ഉമറുൽ ഫാറൂഖിന്റെ(റ) ഭരണകാലത്ത് സകാത്ത് വാങ്ങാൻ ആളില്ലാത്ത വിധം സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കാൻ ആ സമൂഹത്തിന് സാധിച്ചു.
4.4 പ്ലാറ്റോയുടെയും മാർക്സിന്റെയും ദർശനങ്ങളും ഖുർആനിന്റെ പ്രായോഗികതയും (00:36:47)
ഏകദേശം 2500 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഗ്രീക്ക് തത്ത്വചിന്തകനായ പ്ലേറ്റോ ഉത്തമ സമൂഹത്തെക്കുറിച്ച് 'ദി റിപ്പബ്ലിക്' (The Republic) എന്നും, നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് 'ദി ലോസ്' (The Laws) എന്നും ഗ്രന്ഥങ്ങളെഴുതി. എന്നാൽ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗ്രീസിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം വിശുദ്ധിയുടെയും വികാസത്തിന്റെയും പാതയിൽ മാറിയില്ല.
പിൽക്കാലത്ത് കാൾ മാർക്സ് 'കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ'യും 'ദാസ് കാപ്പിറ്റലും' രചിച്ചു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ ആശയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയ ഭരണകൂടങ്ങൾ വന്നെങ്കിലും മനുഷ്യജീവിതത്തെ സമഗ്രമായി ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആ ദർശനങ്ങൾക്കൊന്നും സാധിച്ചില്ല.
എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ മാത്രമാണ് ഒരു സമൂഹത്തെ വിശുദ്ധിയുടെയും വളർച്ചയുടെയും പൂർണ്ണമായ പാതയിലൂടെ നയിക്കുകയും ചരിത്രത്തിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത മുന്നേറ്റത്തിന് അടിത്തറയാവുകയും ചെയ്തത്.
4.5 പേർഷ്യൻ കൊട്ടാരത്തിലെ സ്വഹാബികളുടെ ധീരമായ നിലപാട് (00:38:50)
പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രൗഢമായ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് ഒട്ടകപ്പുറത്ത് കടന്നുചെന്ന സ്വഹാബികൾ അവിടുത്തെ പട്ടുകമ്പളങ്ങൾക്കോ സിംഹാസനങ്ങൾക്കോ യാതൊരു വിലയും കൽപ്പിച്ചില്ല. ചക്രവർത്തിയെയോ സൈന്യത്തെയോ ഭയപ്പെടാതെ അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു:
"മരുഭൂമിയിലെ സാധാരണക്കാരായിരുന്ന ഞങ്ങളെ നിർഭയരാക്കി മാറ്റിയത് സമ്പൂർണ്ണ സത്യസന്ധതയും വിശ്വസ്തതയും അല്ലാഹുവിന്റെ കുറ്റമറ്റ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവുമാണ്. സൃഷ്ടികളുടെ അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ മാത്രം അടിമത്വത്തിലേക്ക് മനുഷ്യരെ നയിക്കാനാണ് ഞങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്."
ജീവിതത്തെ അന്ധകാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്കും ഭയത്തിൽ നിന്ന് ധീരതയിലേക്കും നയിക്കുകയാണ് ഖുർആൻ ചെയ്തത്.
4.6 ആധുനിക പാശ്ചാത്യ സമൂഹത്തിൽ ഖുർആൻ നൽകുന്ന വെളിച്ചം (അബ്ദുൽ റഊഫ് ഷാക്കിറിന്റെ അനുഭവം) (00:40:48)
ഇന്ന് ലോകത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച സമൂഹമായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നത് അമേരിക്കൻ സമൂഹമാണ്. എന്നാൽ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ച് ഖത്തറിൽ ദീർഘകാലം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അബ്ദുൽ റഊഫ് ഷാക്കിറിനെ ഞാൻ ഓർക്കുകയാണ്.
അമേരിക്കൻ സമൂഹത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ തിളക്കവും പളപളപ്പും കണ്ടിട്ട് കണ്ണഞ്ചിപ്പോകാതെ, അവിടുത്തെ ഭക്ഷണരീതിയും വസ്ത്രധാരണവും കുടുംബഘടനയും ലൈംഗികവീക്ഷണവും തെറ്റുകൾ നിറഞ്ഞതാണെന്നും, ആ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി നേർവഴി കാട്ടാൻ വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുസുന്നത്തിനും മാത്രമേ സാധിക്കൂ എന്നും അദ്ദേഹം തികഞ്ഞ ബോധ്യത്തോടെ വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. 14 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് അറേബ്യയിൽ ഖുർആൻ എങ്ങനെ വെളിച്ചം കാണിച്ചുവോ, അതേ പ്രസക്തിയോടെ ഇന്നും മനുഷ്യർക്ക് സന്മാർഗ്ഗം നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
5. ഖുർആൻ എന്ന നാമധേയങ്ങളും വിശേഷണങ്ങളും (00:44:32)
5.1 ഖുർആൻ: വായിച്ചു നേരെയാകാനുള്ള ഗ്രന്ഥം (00:44:32)
'ഖുർആൻ' (القرآن) എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം 'വായന' അല്ലെങ്കിൽ 'വായിക്കാനുള്ള ഗ്രന്ഥം' എന്നാണ്. വായനയുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം മനുഷ്യനെ നന്നാക്കലാണ്. ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചിട്ട് ചിന്തയോ വാക്കോ പ്രവൃത്തിയോ മോശമാവുകയാണെങ്കിൽ ആ വായന കൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല. മനുഷ്യനെ സകല തിന്മകളിൽ നിന്നും നന്മയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ വായന വിശുദ്ധ ഖുർആൻ മാത്രമാണ്.
5.2 ഫുർഖാൻ: സത്യാസത്യ വിവേചക മാനദണ്ഡം (00:45:34)
ഖുർആന്റെ മറ്റൊരു പേര് 'ഫുർഖാൻ' (الفرقان) എന്നാണ്. സത്യവും അസത്യവും, നീതിയും അനീതിയും, ധർമ്മവും അധർമ്മവും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കൃത്യമായ മാനദണ്ഡം (Criterion) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് മേഖലയിലും ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഉരകല്ല് ഖുർആൻ നൽകുന്നു.
5.3 നൂർ: ഇരുളുകളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രകാശം (00:46:11)
ഖുർആൻ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു നാമമാണ് 'നൂർ' (النُّور - വെളിച്ചം). മനുഷ്യരെ അന്ധകാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ദൗത്യം:
﴿ كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴾
(സൂറത്ത് ഇബ്റാഹീം [14]: 1)
മദ്യപാനം, വ്യഭിചാരം, മോഷണം, ചൂതാട്ടം, പരദൂഷണം, അക്രമം, കൊലപാതകം തുടങ്ങിയ എല്ലാ തിന്മകളുടെയും ഇരുട്ടുകളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരെ വിമോചിപ്പിച്ച് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയാണ് ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്. വെളിച്ചത്തിൽ കഴിയുന്ന ഒരാളെയും ഇരുട്ടിലേക്ക് നയിക്കുന്ന യാതൊന്നും ഖുർആനിലില്ല.
5.4 ദിക്ർ & ഹുദാ: ഉൽബോധനവും സമ്പൂർണ്ണ മാർഗ്ഗദർശനവും (00:47:24)
'ദിക്ർ' (الذِّكْر) എന്നാൽ എടുത്തുപറയൽ, ഓർമ്മിക്കൽ, ഉൽബോധിപ്പിക്കൽ എന്നാണ് അർത്ഥം. മനുഷ്യൻ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഓർമ്മിച്ചു പ്രയോജനപ്പെടുത്തേണ്ട പരമമായ സത്യമാണ് ഖുർആൻ.
അതുപോലെ 'ഹുദാ' (الهُدَى) എന്നാൽ മാർഗ്ഗദർശനം (Guidance) എന്നാണർത്ഥം. സകല തിന്മകളിൽ നിന്നും മനുഷ്യനെ നന്മയിലേക്കും ശാശ്വത വിജയത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന നിത്യവഴികാട്ടിയാണത്.
6. വിശുദ്ധ ഖുർആൻ: രോഗങ്ങൾക്കുള്ള സമ്പൂർണ്ണ ശമന ഔഷധം (ശിഫാഅ്) (00:49:45)
6.1 ശമനം (ശിഫാഅ്): ആത്മാവിനും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും (00:49:45)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ച മറ്റൊരു പ്രധാന പദമാണ് 'ശിഫാഅ്' (شِفَاء - രോഗശമനം):
﴿ وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا ﴾
(സൂറത്തുൽ ഇസ്റാഅ് [17]: 82)
'ശിഫാഅ്' എന്ന വാക്കിനെക്കുറിച്ച് ചിലർ മന്ത്രവാദപരമായി ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെയും മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്ന സകല രോഗങ്ങൾക്കുമുള്ള സമഗ്രമായ ശമന ഔഷധമാണ്.
6.2 ഹോളിസ്റ്റിക് മെഡിസിൻ (സമഗ്ര ആരോഗ്യ ദർശനം) (00:52:50)
ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്ത് ഇന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആശയമാണ് 'ഹോളിസ്റ്റിക് മെഡിസിൻ' (Holistic Medicine) അഥവാ സമഗ്ര ആരോഗ്യ ദർശനം. ശരീരത്തിന് മാത്രമായി ആരോഗ്യം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യമല്ല. തലവേദന വരുമ്പോൾ ഒരു ഗുളിക കഴിക്കുക, പെരുമാറ്റ വൈകല്യം വരുമ്പോൾ മാനസിക ചികിത്സ നൽകുക, മനസ്സിന്റെ കലിപ്പും പകയും മാറ്റാൻ ധ്യാനം നടത്തുക എന്നിങ്ങനെ ഓരോന്നിനും വെവ്വേറെ ചികിത്സ നൽകുന്ന രീതി അപൂർണ്ണമാണ്.
മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവും മനസ്സും ശരീരവും വേർതിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അറകളല്ല. അവ പരസ്പരം അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സമ്പൂർണ്ണ ആരോഗ്യം കൈവരണമെങ്കിൽ ആത്മാവിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും രോഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് സുഖപ്പെടണം.
6.3 മനസ്സിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ശാരീരിക അസുഖങ്ങളും (ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിലെ ഉദാഹരണം) (00:54:32)
ഒരു വ്യക്തി ദിവസേന ഭാര്യയുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ അയാൾക്ക് അടിക്കടി തലവേദനയോ ഗ്യാസ്ട്രബിളോ ഉണ്ടായേക്കാം. അയാൾ ഗുളിക കഴിച്ചാൽ താൽക്കാലിക ആശ്വാസം കിട്ടിയേക്കാമെങ്കിലും അസുഖം പൂർണ്ണമായി മാറില്ല.
എന്നാൽ ദാമ്പത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹവും കാരുണ്യവും സ്വസ്ഥതയും ജീവിതത്തിൽ പകർത്തിയാൽ ആ രോഗം മാറുന്നു:
﴿ وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴾
(സൂറത്തുർറൂം [30]: 21)
മനസ്സിലെ രോഗം മാറ്റിയാലേ ശരീരത്തിന്റെ രോഗത്തിന് ശാശ്വതമായ ശമനം ലഭിക്കൂ.
6.4 രോഗങ്ങളുടെ ഉറവിടം ഹൃദയങ്ങളിൽ: സൈക്കോസൊമാറ്റിക് രോഗങ്ങൾ (00:57:15)
ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നത് മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കുന്ന രോഗങ്ങളിൽ 75 ശതമാനവും 'മനോശാരീരിക രോഗങ്ങൾ' (Psychosomatic Diseases) ആണെന്നാണ്. രോഗത്തിന്റെ വേര് മനസ്സിലാണ് കിടക്കുന്നത്; അതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു എന്ന് മാത്രം.
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ച ഇടങ്ങളിലെല്ലാം പറഞ്ഞത് രോഗത്തിന്റെ പ്രഭവകേന്ദ്രം ഹൃദയങ്ങളിലാണ് എന്നാണ്:
﴿ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ ﴾
(സൂറത്തുൽ ബഖറ [2]: 10)
ഹൃദയങ്ങളിലെ അസൂയ, വിദ്വേഷം, കോപം, കാപട്യം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ മാറ്റാൻ തയ്യാറാവാതിരുന്നപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരുടെ രോഗങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഖൽബുകളിലെ രോഗം മാറ്റാൻ 'തസ്കിയത്' അല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല.
6.5 ആത്മീയ രോഗങ്ങൾ: ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ അവസ്ഥ (01:00:05)
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വലിയ മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ സൈക്യാട്രിസ്റ്റ് മനോരോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയുന്ന ആളാണ്; അയാൾക്ക് മാനസിക രോഗമില്ല. എന്നാൽ കൈക്കൂലി കിട്ടിയാൽ മാത്രമേ രോഗികളെ ചികിത്സിക്കൂ എന്ന നിലപാടാണ് അയാൾക്കെങ്കിൽ, അയാൾക്ക് ഗുരുതരമായ ഒരു രോഗമുണ്ട്.
ആ രോഗം ശാരീരികമോ മാനസികമോ അല്ല, മറിച്ച് അതൊരു 'ആത്മീയ രോഗമാണ്'. രോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും അപകടകരമായത് ആത്മീയ രോഗങ്ങളാണ്. ആത്മീയവും മാനസികവും ശാരീരികവുമായ മുഴുവൻ രോഗങ്ങൾക്കും ശമനം നൽകുന്ന ഔഷധമാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ.
7. അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ കാരുണ്യവും (റഹ്മത്ത്) സത്യവിശ്വാസിയുടെ ജീവിത വീക്ഷണവും (01:01:32)
7.1 സകലതിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാരുണ്യം (01:01:32)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് അവന്റെ കാരുണ്യം സകല വസ്തുക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് എന്നാണ്:
﴿ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ﴾
(സൂറത്തുൽ അഅ്റാഫ് [7]: 156)
ഒരു മനുഷ്യനും ജീവിയും സസ്യവും നിർജ്ജീവ വസ്തുവും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന് പുറത്തല്ല. ആ കാരുണ്യത്തിന്റെ താൽപര്യമായാണ് മനുഷ്യർ കഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചത്:
﴿ طه مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى ﴾
(സൂറത്ത് ത്വാഹാ [20]: 1-2)
മുഹമ്മദ് നബി(സ)യെ ലോകത്തിനാകെ കാരുണ്യമായിക്കൊണ്ടാണ് നിയോഗിച്ചത്:
﴿ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ ﴾
(സൂറത്തുൽ അൻബിയാഅ് [21]: 107)
﴿ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ﴾
(സൂറത്തുൽ അഅ്റാഫ് [7]: 158)
7.2 റഹ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള അകൽച്ചയും മനുഷ്യരുടെ ആശങ്കകളും (01:03:05)
എന്നാൽ ഇന്ന് പല മുസ്ലിംകൾക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വാസമർപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അവർ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും നിരാശയിലും മാനസിക സംഘർഷങ്ങളിലും കഴിയുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം സ്വീകരിച്ച് ജീവിച്ചാൽ ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും പരീക്ഷകളിലും നമുക്ക് പരാജയം നേരിടേണ്ടി വരില്ലെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കാൻ നാം ബാധ്യസ്ഥരാണ്.
7.3 സത്യവിശ്വാസിക്ക് രണ്ട് ഉത്തമ കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് മാത്രം (ഇഹ്ദൽ ഹുസ്നയൈൻ) (01:05:00)
സത്യവിശ്വാസികളെ ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ച അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു തത്വമുണ്ട്:
﴿ قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ﴾
(സൂറത്തുത്തൗബ [9]: 52)
"ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ?"
അതായത്, ഒന്നുകിൽ വിജയം, അല്ലെങ്കിൽ രക്തസാക്ഷിത്വം (ശഹാദത്ത്). ജീവിച്ചാൽ ഉത്തമമായ ജീവിതം, മരിച്ചാൽ ഉത്തമമായ മരണം. ഇതല്ലാതെ മോശമായ ഒരു അവസ്ഥ സത്യവിശ്വാസിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവുകയില്ല.
7.4 നന്മ അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നും, തിന്മ മനുഷ്യന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും (01:07:46)
അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയെ സംബന്ധിച്ച് ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത് കാണുക:
﴿ مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ ﴾
(സൂറത്തുന്നിസാഅ് [4]: 79)
നിനക്ക് നന്മയായി എന്തൊന്ന് വന്നെത്തിയാലും അത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ളതാണ്. തിന്മയായി എന്തൊന്ന് ബാധിച്ചാലും അത് നിന്റെ സ്വന്തം കൈകൾ വരുത്തിവെച്ച തകരാറുകൾ കൊണ്ടാണ്.
7.5 ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യവും: ദൈവിക ജ്ഞാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസം (01:10:30)
മനുഷ്യർക്ക് സ്വന്തം ബുദ്ധികൊണ്ടു മാത്രം എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും നന്മതിന്മകൾ പൂർണ്ണമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല:
﴿ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴾
(സൂറത്തുൽ ബഖറ [2]: 216)
നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമായ ഒരു കാര്യം നിങ്ങൾ വെറുത്തെന്നുവരാം; നിങ്ങൾക്ക് ദോഷകരമായ പലതും പ്രിയപ്പെട്ടതായി തോന്നിയെന്നും വരാം. അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നു, നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചതിനെ നന്മയായും വിലക്കിയതിനെ തിന്മയായും അംഗീകരിക്കുക മാത്രമാണ് വിജയത്തിനുള്ള വഴി.
7.6 സത്യവിശ്വാസിയുടെ അത്ഭുതകരമായ ജീവിതം: നന്ദിയും ക്ഷമയും (01:11:45)
നബി(സ) അരുളി:
« عَجَبًا لِأَمْرِ الْمُؤْمِنِ، إِنَّ أَمْرَهُ كُلَّهُ خَيْرٌ، وَلَيْسَ ذَاكَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلْمُؤْمِنِ، إِنْ أَصَابَتْهُ سَرَّاءُ شَكَرَ، فَكَانَ خَيْرًا لَهُ، وَإِنْ أَصَابَتْهُ ضَرَّاءُ صَبَرَ، فَكَانَ خَيْرًا لَهُ »
(സത്യവിശ്വാസിയുടെ കാര്യം എത്രയോ അത്ഭുതകരമാണ്! അവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവന് ഗുണകരമാണ്. അത് സത്യവിശ്വാസിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും സാധ്യമല്ല. അവന് സന്തോഷകരമായ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ അവൻ നന്ദി കാണിക്കുന്നു; അത് അവന് ഗുണകരമായിത്തീരുന്നു. അവന് വല്ല പ്രയാസവും ബാധിച്ചാൽ അവൻ ക്ഷമ പാലിക്കുന്നു; അതും അവന് ഗുണകരമായിത്തീരുന്നു.)
സന്തോഷമുണ്ടായാലും വിഷമമുണ്ടായാലും അത് ഗുണകരമായി പരിണമിക്കുക എന്നത് സത്യവിശ്വാസിയുടെ സവിശേഷതയാണ്.
8. പ്രകൃതി വ്യവസ്ഥയും മനുഷ്യന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പും (01:13:00)
8.1 സർവ്വ സൃഷ്ടിപ്പിലെയും പൂർണ്ണതയും അന്യൂനതയും (01:13:00)
അല്ലാഹു സകല വസ്തുക്കളെയും ഏറ്റവും കുറ്റമറ്റതും ഉത്തമവുമായ ഘടനയിലാണ് സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ളത്:
﴿ الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسَانِ مِنْ طِينٍ ﴾
(സൂറത്തുസ്സജ്ദ [32]: 7)
﴿ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴾
(സൂറത്തുത്തീൻ [95]: 4-5)
മനുഷ്യനെ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ ഘടനയിലാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; എന്നാൽ അവന് ഏറ്റവും അധഃപതിച്ചവനാകാനുള്ള സാധ്യതയും അല്ലാഹു വെച്ചിരിക്കുന്നു. വസ്തുക്കളെ സദ്വിനിയോഗം ചെയ്താൽ നന്മയും ദുരുപയോഗം ചെയ്താൽ ദോഷവും ഭവിക്കുന്നു.
8.2 ലൈംഗിക വ്യവസ്ഥയും അതിന്റെ സദ്വിനിയോഗവും ദുരുപയോഗവും (01:15:00)
ഉദാഹരണത്തിന്, സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ ലൈംഗിക വ്യവസ്ഥ അതിസൂക്ഷ്മവും വിസ്മയകരവുമായ ഘടനയോടെയാണ് അല്ലാഹു സൃഷ്ടിച്ചത്. അത് പരിശുദ്ധമായ വിവാഹത്തിലൂടെ ശരിയായ രൂപത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ആരോഗ്യവും കുടുംബത്തിൽ ശാന്തിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കുന്നു. നേരെമറിച്ച് അത് അവിഹിത മാർഗ്ഗത്തിൽ ദുരുപയോഗം ചെയ്താൽ എയ്ഡ്സ്, ഗുഹ്യരോഗങ്ങൾ, കുടുംബശൈഥില്യം, മാനസിക സംഘർഷം തുടങ്ങിയ ദുരന്തങ്ങൾ വന്നുഭവിക്കുന്നു. ഇവിടെ നന്മയുണ്ടാകുന്നതും തിന്മയുണ്ടാകുന്നതും പടച്ചവൻ വെച്ച വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ്; എന്നാൽ തിന്മയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മനുഷ്യനാണ്.
8.3 കാരുണ്യവും ഹിദായത്തും: ആരുടെയും മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നില്ല (01:18:00)
അല്ലാഹു ആരുടെയും മേൽ തന്റെ കാരുണ്യമോ സന്മാർഗ്ഗമോ ബലമായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നില്ല:
﴿ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا ﴾
(സൂറത്തുന്നിസാഅ് [4]: 115)
മനുഷ്യൻ ഏതു വഴിക്കാണോ തിരിയുന്നത്, ആ വഴിയിലേക്ക് നാം അവനെ തിരിച്ചുവിടും. നന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവന് അതിലേക്ക്, തിന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവന് അതിലേക്ക്.
8.4 എളുപ്പത്തിന്റെ വഴിയും ഞെരുക്കത്തിന്റെ വഴിയും (01:19:08)
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സൂറത്തുല്ലൈലിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു:
﴿ فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴾
(സൂറത്തുല്ലൈൽ [92]: 5-10)
സമ്പത്ത് ദാനം ചെയ്യുകയും തഖ്വ പുലർത്തുകയും ഉത്തമമായതിനെ സത്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവന് നാം എളുപ്പത്തിന്റെ വഴി സൗകര്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കും. എന്നാൽ പിശുക്ക് കാണിക്കുകയും സ്വയം പര്യാപ്തത നടിക്കുകയും ഉത്തമമായതിനെ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്നവന് ഏറ്റവും ഞെരുക്കമുള്ള വിഷമകരമായ വഴിയിലേക്ക് സൗകര്യമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കും.
9. പ്രകൃതിയുടെ വിശുദ്ധിയും മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലുകളും (01:21:25)
9.1 ശുദ്ധപ്രകൃതിയും മനുഷ്യൻ വരുത്തുന്ന മലിനീകരണവും (01:21:25)
മനുഷ്യനും ജീവജാലങ്ങൾക്കും പ്രപഞ്ചത്തിലെ സർവ്വ വസ്തുക്കൾക്കും അല്ലാഹു നൽകിയ ശുദ്ധമായ ഒരു പ്രകൃതിയുണ്ട്. ആ പ്രകൃതിയെ മലിനമാക്കാനും കളങ്കപ്പെടുത്താനും ശേഷിയുള്ള ഒരേയൊരു ജീവി മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്. ഇന്ന് നദികളിലെയും വായുവിലെയും മലിനീകരണം ഉണ്ടാക്കിയത് മൃഗങ്ങളല്ല, മനുഷ്യന്റെ വിവേകശൂന്യമായ ഇടപെടലുകളാണ്.
9.2 ഫിത്വ്റത്ത്: ശുദ്ധപ്രകൃതിയുടെ താൽപര്യമായ വക്രതയില്ലാത്ത ദീൻ (01:23:10)
മനുഷ്യന്റെ മൗലികമായ ശുദ്ധപ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരേയൊരു മാർഗ്ഗം അല്ലാഹുവിന്റെ ദീൻ സ്വീകരിക്കുക എന്നതാണ്:
﴿ فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴾
(സൂറത്തുർറൂം [30]: 30)
"സകല വക്രതകളും വെടിഞ്ഞ് നേർക്കുനേരെ ദീനിലേക്ക് നിന്റെ മുഖത്തെ തിരിച്ചു നിർത്തുക. അല്ലാഹു മനുഷ്യരെ ഏതൊരു ശുദ്ധപ്രകൃതിയിലാണോ (ഫിത്വ്റത്ത്) സൃഷ്ടിച്ചത്, ആ പ്രകൃതിയുടെ താൽപര്യമാകുന്നു ഈ ദീൻ. അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പിന് യാതൊരു മാറ്റവുമില്ല. അതാണ് വക്രതയില്ലാത്ത നേരായ മതം; എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ അധികപേരും അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല."
9.3 കരയിലും കടലിലും കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ കരങ്ങൾ (01:25:30)
അല്ലാഹു അപൂർണ്ണതയോ വൈകല്യമോ കുഴപ്പങ്ങളോ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല. അവയെല്ലാം മനുഷ്യന്റെ ചെയ്തികളുടെ ഫലമാണ്:
﴿ ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴾
(സൂറത്തുർറൂം [30]: 41)
കരയിലും കടലിലും കുഴപ്പങ്ങളും വിനാശങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് മനുഷ്യരുടെ കരങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ്.
9.4 പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അന്യൂനമായ വ്യവസ്ഥിതി (01:26:45)
മനുഷ്യൻ കടന്നുചെല്ലാത്ത നിത്യഹരിത വനങ്ങളിൽ യാതൊരു മലിനീകരണവുമില്ലാതെ കാര്യങ്ങൾ സുഗമമായി നടക്കുന്നത് അവിടെ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകൃതിനിയമം പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ്:
﴿ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ ﴾
(സൂറത്തുന്നംല് [27]: 88)
സകല വസ്തുക്കളെയും അന്യൂനമായി ഭദ്രമായി സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹുവിന്റെ നിർമ്മിതിയാണത്.
10. ഉപസംഹാരം: ഖുർആനിനോട് നീതി പുലർത്തുന്ന ഒരു തലമുറ (01:27:14)
10.1 സമകാലിക മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ദൗർബല്യങ്ങളും തിരിച്ചുപോക്കും (01:27:14)
വായിച്ചു നേരെയാകാനുള്ള ഒരേയൊരു ഗ്രന്ഥം ഖുർആനാണ്. സത്യാസത്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഫുർഖാനും ഖുർആൻ മാത്രമാണ്. ഖുർആനിന്റെ വാഹകരായ നമുക്ക് അതിനോട് പൂർണ്ണമായി നീതിപുലർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ നിർണ്ണായകമായ ചോദ്യം.
വിശുദ്ധ ഖുർആനോട് പൂർണ്ണമായി നീതിപുലർത്തുന്ന ഒരു സമൂഹം നിലവിൽ വന്നാൽ, പേർഷ്യൻ കൊട്ടാരത്തിൽ നിർഭയമായി കടന്നുചെന്ന സ്വഹാബികളെപ്പോലെ ലോകത്തെ ഏത് വൻശക്തികളെയും ഭയപ്പെടാതെ തലയുയർത്തി ജീവിക്കാൻ സാധിക്കും. നാം നമസ്കരിക്കുകയും നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഖുർആൻ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന മൗലികമായ മൂല്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിലേക്ക് പകർത്താത്തതാണ് നാം ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന പിന്നാക്കാവസ്ഥയ്ക്കും ദൗർബല്യങ്ങൾക്കും കാരണം.
10.2 നിത്യനൂതന ഗ്രന്ഥത്തോടൊപ്പം ഒരു ജീവിതം (01:28:26)
നിത്യനൂതന ഗ്രന്ഥമായ വിശുദ്ധ ഖുർആനോടൊപ്പം ആ നൂതനത്വം ഒട്ടും മങ്ങാത്ത ഉദാത്തമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം. അതിന് സർവ്വശക്തനായ അല്ലാഹു നമ്മെയെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കുമാറാകട്ടെ.
« وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ »
No comments:
Post a Comment
"Comment moderation" is off in this blog.If it is not displayed, could have gone to spam.