ഖുർആൻ: വിശ്വാസവും കർമ്മവും - ഈമാൻ, ഇസ്ലാം - ചില മൗലിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ
പ്രഭാഷണം: ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുൽ ഹമീദ് മദനി , ഖുർആൻ ലേണിങ് സ്കൂൾ സംഗമം 2001 , കോഴിക്കോട്.
https://www.youtube.com/watch?v=QxPBX103Cn4
1. ആമുഖവും അടിസ്ഥാന നിർവചനങ്ങളും (00:00:00)
1.1 പ്രഭാഷണ പശ്ചാത്തലവും സ്വാഗതവും (00:00:00)
അൽഹംദുലില്ലാഹ്. ബഹുമാന്യരായ ഇസ്ലാഹി നേതാക്കന്മാരേ, വിശിഷ്ട അതിഥികളേ, ഖുർആൻ ലേണിംഗ് സ്കൂളിലൂടെ വിശുദ്ധ ഖുർആനെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന പഠിതാക്കളേ;
ഇവിടെ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ നമുക്ക് വിശ്വാസത്തെയും കർമ്മത്തെയും സംബന്ധിച്ച് എന്തുതരം അറിവും ഉൾക്കാഴ്ചയുമാണ് നൽകുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഇവിടെ ഇതുവരെ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടതും നിങ്ങൾ എപ്പോഴും കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ കാര്യമായതിനാലും, ലഭ്യമായ സമയം വളരെ പരിമിതമായതിനാലും വളരെയേറെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കേണ്ട ഒരു വിഷയമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് വളരെ ചുരുങ്ങിയ ചില മൗലികമായ പോയിന്റുകളിൽ മാത്രം എന്റെ സംസാരം പരിമിതപ്പെടുത്താനാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
1.2 ഈമാനും അമലും: സമർപ്പണത്തിന്റെ പ്രേരകശക്തി (00:01:25)
'ഈമാൻ' എന്നാണ് വിശ്വാസം എന്നതിന് അറബി ഭാഷയിൽ പറയുക. കർമ്മം എന്നുള്ളതിന് 'അമൽ' എന്നും പറയുന്നു. അപ്പോൾ വിശ്വാസവും കർമ്മവും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ 'അൽഈമാനു വൽ അമൽ' (الإيمان والعمل) എന്നർത്ഥം. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ 'അൽഈമാനു വൽ ഇസ്ലാം' (الإيمان والإسلام) എന്നും പറയാവുന്നതാണ്.
കാരണം, ഇസ്ലാം എന്ന് പറയുന്നത് നാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ആകെത്തന്നെ അല്ലാഹുവിന് സമർപ്പിക്കലാണ്. ആ സമർപ്പണത്തിൽ കർമ്മമാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. ആ സമർപ്പണത്തിന്റെ പ്രേരകവും അതിന്റെ ജീവസ്സുറ്റ അന്തസ്സാരവുമായി ഈമാൻ വർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ ഈമാൻ, ഇസ്ലാം എന്നീ രണ്ട് പദങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ചില മൗലിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്താനാണ് ഞാൻ ഈ സമയത്ത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
2. ഈമാൻ: നിർഭയത്വവും സുരക്ഷിതത്വവും (00:02:12)
2.1 'അംന്' എന്ന ഭാഷാതത്വവും ഖുർആനിക പ്രയോഗവും (00:02:12)
അറബി ഭാഷയിൽ 'അംന്' (أَمْن), 'അമാനത്ത്' (أَمَانَة) എന്നൊക്കെയുള്ള ചില വാക്കുകളുണ്ട്. 'അംന്' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം നിർഭയത്വം, ഭയമില്ലായ്മ, സുരക്ഷിതത്വം എന്നാണ്. 'അമാനത്ത്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസ്തത എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇത് ഈ പദങ്ങളുമായിട്ടൊക്കെ ബന്ധപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന ക്രിയയാണ് 'അമിന' (أَمِنَ). 'അമിന' എന്ന വാക്കിന് ഭയമില്ലാതെയായി, ഭയത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമായി എന്നാണ് അർത്ഥം.
അതിന്റെ ട്രാൻസിറ്റീവ്, അഥവാ സകർമ്മക ക്രിയയാണ് (Transitive verb) 'ആമന' (آمَنَ) എന്നത്. 'ആമന' എന്ന അറബി വാക്കിന്റെ ഭാഷാപരമായ അർത്ഥം ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ 'അംന് നൽകി' അല്ലെങ്കിൽ 'നിർഭയത്വം ഉണ്ടാക്കി' എന്നാണ്. അറബി ഭാഷയുടെ ഭാഷാതത്ത്വമനുസരിച്ച് 'ആമന' എന്ന പദത്തിന്റെ മസ്ദറാണ് (Verbal noun) 'ഈമാൻ' (إِيمَان). അതിനാൽ ആമന, ഈമാൻ എന്ന പദത്തിന്റെ ഭാഷാതത്ത്വപ്രകാരമുള്ള സാക്ഷാൽ അർത്ഥം 'അംന് ഉണ്ടാക്കി' അല്ലെങ്കിൽ 'അംന് നൽകി' എന്നാണ്.
ഇതേ അർത്ഥത്തിൽ തന്നെയാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ, സൂറത്ത് ഖുറൈശിലെ അവസാനത്തെ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പ്രയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്:
﴿ الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ﴾
(സൂറത്ത് ഖുറൈശ് [106]: 4)
അവരെ വിശപ്പിൽ നിന്ന് ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് നിർഭയരാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നാണ് അവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇതാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ വളരെ മർമ്മപ്രധാനമായ ഒരു ഭാഗം.
2.2 ഇബ്രാഹീം നബി(അ)യുടെ ദൃഷ്ടാന്തവും നിർഭയത്വവും (00:03:35)
ഇബ്രാഹീം നബി(അ)ക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ ന്യായത്തെയും തെളിവിനെയും (ഹുജ്ജത്ത്) സംബന്ധിച്ച് പരാമർശിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗം സൂറത്ത് അൽഅൻആമിൽ കാണാം. 'തിൽക ഹുജ്ജത്തുനാ' (അതാണ് നമ്മുടെ ഹുജ്ജത്ത്) എന്ന് പറഞ്ഞു. ആ ഹുജ്ജത്തിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പ് പറഞ്ഞ കാര്യം, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ അനിവാര്യമായ താല്പര്യം സകല ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടുക എന്നതാണ് എന്നാണ്.
അല്ലാഹു അല്ലാത്ത അനേകം അനേകം വ്യാജ ദൈവങ്ങളെ ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കഴിയുന്ന ബഹുദൈവാരാധകരോട് ഇബ്രാഹീം നബി(അ) ഉന്നയിച്ച ചോദ്യം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു:
﴿ فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ۞ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅൻആം [6]: 81-82)
അല്ലാഹു അല്ലാത്ത അനേകം ദൈവങ്ങളെ ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കഴിയുന്ന നിങ്ങളോ, അല്ലാഹു അല്ലാത്ത ആരെയും യാതൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടാത്ത ഞാനോ—ഈ രണ്ട് വിഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ ന്യായമായും അവകാശമുള്ളത് ആർക്കാണ്? അർഹതയുള്ളത് ആർക്കാണ്? തുടർന്ന് അല്ലാഹു വ്യക്തമാക്കുന്നു: വിശ്വസിക്കുകയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ അന്യായം (ശിർക്ക്) കൂട്ടിക്കലർത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്തവരാരോ അവർക്കാണ് നിർഭയത്വമുള്ളത്; അവരാണ് നേർമാർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചവർ.
ഇബ്രാഹീം നബി(അ) യഥാർത്ഥത്തിൽ മുഅ്മിനായിരുന്നു. അല്ലാഹുവിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം കൊണ്ട് സ്വന്തം ജീവിതത്തെ നിർഭയമാക്കിത്തീർത്തു എന്ന അർത്ഥത്തിലും, അല്ലാഹുവിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം കൊണ്ട് ആരെയും ഭയപ്പെടാത്ത മാനസികാവസ്ഥ അദ്ദേഹം ആർജ്ജിച്ചു എന്ന പ്രത്യേകത കൊണ്ടുമാണ് അദ്ദേഹം മുഅ്മിനായത്. അതാണ് ഈമാൻ എന്ന പദത്തിന്റെ പൊരുൾ.
2.3 'ലാ ഖൗഫ്': ദിവ്യമാർഗ്ഗദർശനത്തിന്റെ പ്രതിഫലം (00:04:42)
നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം വന്നുകിട്ടുമ്പോൾ അതിനെ പിന്തുടർന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് നേടാൻ പറ്റുന്ന മഹത്തായ നേട്ടത്തെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു:
﴿ فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽബഖറ [2]: 38)
ഭയമില്ലാത്തതും, ഒരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ചും ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ലാത്തതുമായ ഒരു സവിശേഷ അവസ്ഥാവിശേഷം നിങ്ങൾക്ക് കൈവരും. യാതൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടാത്ത, യാതൊരു കാര്യത്തെയും സംബന്ധിച്ച് ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു അവസ്ഥാവിശേഷം എന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം പിന്തുടരുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും. 'ലാ ഖൗഫ്' (ഭയമില്ലായ്മ) എന്ന് പറയുന്നതും 'അംന്' എന്ന് പറയുന്നതും രണ്ടും ഒന്നുതന്നെയാണ്. 'അന ആമിനുൻ' എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥവും 'ലാ അഖാഫു' (ഞാൻ യാതൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല) എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥവും ഒന്നുതന്നെയാണ്.
അപ്പോൾ 'ലാ ഖൗഫ്' എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥ—യാതൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടാതെ സകല ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടുക എന്നത്—മനുഷ്യജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ എന്നല്ല, ഏത് കാലഘട്ടത്തിലും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്തും പരിപാലനവും (00:05:40)
3.1 ഭയമല്ല, കാരുണ്യമാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറ (00:05:40)
ഇവിടെ മതത്തിന്റെ ആധാരങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്നിടത്തൊക്കെ ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിൽ പറയാറുള്ളത്, മനുഷ്യന് കാരണം അറിഞ്ഞുകൂടാത്തതോ കീഴടക്കാൻ കഴിയാത്തതോ ആയ പ്രകൃതിശക്തികളെ സംബന്ധിച്ച്—കൊടുങ്കാറ്റ്, വെള്ളപ്പൊക്കം, ഇടിമിന്നൽ, ഭൂകമ്പം തുടങ്ങിയ പ്രതിഭാസങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള—എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യന്മാർ പല ദേവികളെയും ദേവന്മാരെയും ഒക്കെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എന്നാണ്. മതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്ന പുസ്തകങ്ങളിലൊക്കെ അങ്ങനെയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ നിങ്ങൾ എന്തിന് അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കണം എന്ന് പറയുന്നിടത്ത് നൽകുന്ന വിവരണം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്: അല്ലാഹു റഹ്മാനും റഹീമും ആയതുകൊണ്ട് അവനിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം; അല്ലാഹു റബ്ബും ഖാലിഖും റാസിഖും ആയതുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം; അല്ലാഹു നിങ്ങളെ പേന (ഖലം) കൊണ്ട് പഠിപ്പിച്ചവനായതുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം; അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ആശയവിനിമയം (ബയാൻ) പഠിപ്പിച്ചവനായതുകൊണ്ട് അല്ലാഹുവിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം എന്നിങ്ങനെയാണ് എന്തിന് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം എന്നതിന് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ നൽകുന്ന വിവരണം.
അല്ലാഹു റഹ്മാനും റഹീമും ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ അർത്ഥം, അല്ലാഹുവെ സംബന്ധിച്ച ഭയത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അഗാധമായി ഉണ്ടാകേണ്ടത് അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ കാരുണ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്. ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ശിക്ഷിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ഒരു ശക്തിയെ സംബന്ധിച്ച ധാരണയേക്കാൾ മുകളിൽ മികച്ചുനിൽക്കേണ്ടത് അല്ലാഹു റഹ്മാനും റഹീമും ആണ് എന്ന ധാരണയാണ്. റഹ്മാനും റഹീമും ആണ് എന്ന് പറയുന്ന ധാരണ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ചുറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്:
﴿ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅഅ്റാഫ് [7]: 156)
"എന്റെ കാരുണ്യം സകല വസ്തുക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ മാത്രം വിശാലമായിരിക്കുന്നു" എന്ന് അല്ലാഹു പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ നമ്മളും ജീവജാലങ്ങളും സൃഷ്ടിജാലങ്ങളും ഒന്നും തന്നെ ഒരിക്കലും പടച്ചതമ്പുരാന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നില്ല. ഏത് സമയത്തും അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ ശീതളഛായയിലാണ് നാം ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ആ റഹ്മത്തിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമാണ് നമുക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ടത്.
3.2 'റബ്ബ്' എന്ന പരിപാലകനും ഹിദായത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണവും (00:07:43)
അതുപോലെ നിസ്സാരമായ, നിസ്സഹായമായ ഭ്രൂണത്തിൽ നിന്ന് പടിപ്പടിയായി മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു വളർത്തിയ ആ പരിപാലനം—'റബ്ബ്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പരിപാലകൻ എന്നാണ് അർത്ഥം—ആ പരിപാലകന്റെ പരിപാലനത്തിലുള്ള വിശ്വാസം. ആ പരിപാലകൻ നമ്മളെ കൈയൊഴിയുകയില്ല. ആ പരിപാലകൻ നമ്മോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് നമ്മുടെ നന്മക്കായുള്ള കാര്യം മാത്രമായിരിക്കും.
പടച്ചവൻ പരമകാരുണികനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ താല്പര്യം, പ്രവാചകന്മാരെ നിയോഗിച്ച് വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച് അല്ലാഹു സത്യമേത് അസത്യമേത് എന്ന് വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നത്, ഫുർഖാൻ നൽകുന്നത്, ജീവിതത്തിൽ ക്രൈറ്റീരിയ നൽകുന്നത് അത് എന്തിനുവേണ്ടിയാണ്? അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം നമുക്ക് പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കണം, അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം പൂർണ്ണമായി ലഭ്യമാകണം എന്നതിനാണ്:
﴿ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽമാഇദ [5]: 3)
"എന്റെ അനുഗ്രഹം നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റിത്തന്നിരിക്കുന്നു" എന്നാണ് അല്ലാഹു അരുളിയത്. അല്ലാഹു നമുക്ക് അവന്റെ അനുഗ്രഹം നിറവേറ്റിത്തരുന്നതിനായി നൽകുന്ന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം എന്ന രൂപത്തിലാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആനിലും പ്രവാചകത്വത്തിലും ഒക്കെ നാം വിശ്വസിക്കേണ്ടത്. അങ്ങനെ അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ റഹ്മത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന് മാത്രമേ ഈ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർക്ക് സമാധാനത്തോടുകൂടി ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു മാനസികാവസ്ഥ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.
4. സത്യവിശ്വാസിയുടെ ജീവിത വീക്ഷണം: നന്മയും പരീക്ഷണങ്ങളും (00:09:04)
4.1 അല്ലാഹു നിശ്ചയിക്കുന്നതെല്ലാം നന്മക്ക് (00:09:04)
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഒക്കെത്തന്നെ അല്ലാഹു സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് ഉറപ്പ് നൽകും, സ്ഥൈര്യം നൽകും, ഈ ഭൂമിയിൽ അവരെ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തും. ആ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന രീതി അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിലുള്ള അപാരമായ വിശ്വാസമാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അയാൾ അനിവാര്യമായും മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അതെന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പടച്ചവൻ വരുത്തുന്ന ഏതൊരു കാര്യവും അല്ലാഹു നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി നിശ്ചയിച്ച കാര്യമായിരിക്കും എന്നതാണ്.
﴿ مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَമَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ ﴾
(സൂറത്ത് അന്നിസാഅ് [4]: 79)
മനുഷ്യാ, നിനക്ക് നല്ലതായി എന്തൊന്ന് വന്നുഭവിച്ചാലും അത് അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നായിരിക്കും. നിനക്ക് ചീത്തയായി എന്തൊന്ന് അനുഭവിച്ചാലും അത് നിന്റെ സ്വന്തം ഭാഗത്തുള്ള തകരാറ് കൊണ്ടായിരിക്കും. ഇത് അല്പം കൂടി ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്ക് ചെന്നാൽ അതിന്റെ താല്പര്യം, നമുക്ക് വേണ്ടി നല്ലതല്ലാതെ ഒന്നും അല്ലാഹു ചെയ്യുകയില്ല എന്നതാണ്.
റഹ്മാനും റഹീമുമായ, റബ്ബും ഖാലിഖും റാസിഖുമായ, നമ്മെ സദാ സ്നേഹിക്കുന്ന, സകല വസ്തുക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ മാത്രം വ്യാപകമായ കാരുണ്യമുള്ള പടച്ചതമ്പുരാൻ ഒരു കാരണവശാലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് ആത്യന്തികമായി ദോഷമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വരുത്തുകയില്ല. അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് നമുക്ക് വരുന്നത് ഹസനത്ത് (നന്മ) തന്നെയായിരിക്കും. പക്ഷേ ആ ഹസനത്തിന് നേരെയുള്ള നമ്മുടെ സമീപനം തെറ്റാണെങ്കിൽ മാത്രമാണ് അത് സയ്യിഅത്തായിട്ട് മാറുന്നത്.
അല്ലാഹു നമുക്ക് രോഗം വരുത്തുന്നത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും; അല്ലാഹു നമുക്ക് വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും; അല്ലാഹു നമ്മെ ദരിദ്രരാക്കുന്നത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും; അല്ലാഹു നമ്മെ ധനികരാക്കുന്നതും നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും; അല്ലാഹു നമുക്ക് അറിവ് നൽകുന്നത് നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും. പക്ഷേ അതിന്റെയൊക്കെ നേരെ നമ്മുടെ സമീപനം തെറ്റായാൽ—തിന്മയായി എന്തൊന്ന് നിനക്ക് വന്നുഭവിച്ചാലും അത് നിന്റെ സ്വന്തം ഭാഗത്തുനിന്ന് സംഭവിക്കുന്നതായിരിക്കും. ഇതാണ് സത്യവിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ച് നബി(സ) പറഞ്ഞ കാര്യം.
4.2 സത്യവിശ്വാസിയുടെ അത്ഭുതകരമായ അവസ്ഥ: പ്രവാചക വചനം (00:11:36)
സത്യവിശ്വാസിയുടെ കാര്യം അത്ഭുതകരമാകുന്നു എന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ(സ) അരുളിയിട്ടുള്ള വചനം ഇമാം മുസ്ലിം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഹദീസിൽ കാണാം:
« عَجَبًا لِأَمْرِ الْمُؤْمِنِ إِنَّ أَمْرَهُ كُلَّهُ خَيْرٌ وَلَيْسَ ذَاكَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلْمُؤْمِنِ إِنْ أَصَابَتْهُ سَرَّاءُ شَكَرَ فَكَانَ خَيْرًا لَهُ وَإِنْ أَصَابَتْهُ ضَرَّاءُ صَبَرَ فَكَانَ خَيْرًا لَهُ »
(സത്യവിശ്വാസിയുടെ കാര്യം അത്ഭുതകരം തന്നെ; അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന സകല കാര്യങ്ങളും അവന് ഗുണകരമാകുന്നു. ഇത് സത്യവിശ്വാസിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും സാധ്യമല്ല. അവന് സന്തോഷകരമായ കാര്യം സംഭവിച്ചാൽ അവൻ നന്ദി കാണിക്കുന്നു; അത് അവന് ഗുണകരമായി പരിണമിക്കുന്നു. അവന് വിഷമകരമായ കാര്യം സംഭവിച്ചാൽ അവൻ ക്ഷമിക്കുന്നു; അതും അവന് ഗുണകരമായിത്തീരുന്നു.)
(സ്വഹീഹ് മുസ്ലിം: 2999)
സത്യവിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും റഹ്മാനും റഹീമുമായ അല്ലാഹു സംഭവിപ്പിക്കുന്നതായതുകൊണ്ട് അത് മുഴുവനും അവന് ഹൈറാകുന്നു. ഈ അവസ്ഥ പക്ഷേ അവിശ്വാസികൾക്ക് നേടാൻ കഴിയില്ല, സത്യവിശ്വാസിക്ക് മാത്രമേ നേടാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. വിഷമകരമായ കാര്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ വരും; അത് റഹ്മാനും റഹീമുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടല്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്ത് നമുക്ക് വരുന്നത് അതിൽക്കൂടി ആയിരിക്കും.
4.3 ഞെരുക്കത്തോടൊപ്പം എളുപ്പമുണ്ട് (00:12:57)
വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ ഒരേമാതിരി ആവർത്തിച്ചുപറഞ്ഞ കാര്യം ഇത് മാത്രമാണ്. ഒരേ തരത്തിൽ ഒരേ സ്ഥലത്ത് ആവർത്തിച്ചുപറഞ്ഞ കാര്യം ഖുർആനിൽ ഇത് മാത്രമാണ് കാണാവുന്നത്:
﴿ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ۞ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴾
(സൂറത്ത് അശ്ശർഹ് [94]: 5-6)
നമുക്ക് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഞെരുക്കമായി തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ നമ്മുടെ നാശത്തിനായുള്ളതല്ല, നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടിനായുള്ളതല്ല. അതിന്റെയൊക്കെ കൂടെ നമ്മുടെ ജീവിതം എളുപ്പമായിത്തീരാൻ വേണ്ടി പടച്ചതമ്പുരാൻ ചില വഴികൾ ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ടാകും. അതുപോലെ അതേ കാര്യം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചുപറയുകയാണ്: നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ജീവിതത്തിൽ വിഷമങ്ങൾ വരുമ്പോൾ 'അല്ലാഹു കൈയൊഴിഞ്ഞു, അല്ലാഹു വെറുത്തു, അല്ലാഹു എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു, കഷ്ടപ്പെടുത്തി' എന്നൊന്നും പരാതിപ്പെടേണ്ടതില്ല. കാരണം അതിന്റെ പിന്നാലെ ജീവിതം സുഖകരമാകുന്ന, സുഗമമാകുന്ന അവസ്ഥ (യുസ്ർ) വരും.
അതാണ് സത്യവിശ്വാസികളെ ഇവിടെ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസം. ഒരിക്കലും പടച്ചവന്റെ റഹ്മത്തിൽ നിന്നും നാം പുറത്തുപോകുന്നില്ല. നമ്മുടെ മനോഭാവം തെറ്റാകുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നമുക്ക് സയ്യിഅത്ത് വരാൻ പോകുന്നത്. ഇത് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ തന്നെ വളരെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞതാണ്.
4.4 'ഇഹ്ദൽ ഹുസ്നയൈനി': സത്യവിശ്വാസിയുടെ പരാജയമില്ലാത്ത സമഗ്ര ജീവിതവീക്ഷണം (00:14:04)
മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ വാക്ക് കേട്ടിട്ട് യുദ്ധത്തിന് പോകുന്ന ആളുകളോട് കപടവിശ്വാസികളും ശത്രുക്കളും 'നിങ്ങൾ ചാകാൻ പോവുകയാണ്' എന്ന് പരിഹസിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് കൃത്യമായ മറുപടി നൽകാൻ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ചു:
﴿ قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ ﴾
(സൂറത്ത് അത്തൗബ [9]: 52)
പറയുക: നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നത് ഏറ്റവും നല്ല രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ (ഇഹ്ദൽ ഹുസ്നയൈനി) ഒന്നല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ? ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഞങ്ങൾ സത്യവിശ്വാസികളായിരിക്കുന്നിടത്തോളം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന സകലമാന സംഭവവികാസങ്ങളും ഏറ്റവും നല്ലത് മാത്രമായിരിക്കും.
സത്യവിശ്വാസിക്ക് മുന്നിലുള്ള രണ്ട് ഉത്തമ സാധ്യതകൾ:
ഒന്നുകിൽ രക്തസാക്ഷിത്വം (ശഹാദത്ത്): അത് ജീവിതത്തിൽ നേടാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടമാണ്. സത്യത്തിനും ധർമ്മത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ആത്മസമർപ്പണത്തിലൂടെ പരലോകത്ത് അനശ്വരമായ സ്ഥാനവും അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിയും കരസ്ഥമാക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കുന്നു.
അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ വിജയം (നസ്വ്റും ഫത്ഹും): സത്യം വിജയിക്കുകയും നീതി പുലരുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഇഹലോകത്ത് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ നേട്ടമാണ്.
ഈ 'ഏറ്റവും നല്ലത്' (ഹുസ്നാ) എന്നത് മാത്രമാണ് സത്യവിശ്വാസിക്ക് ജീവിതത്തിൽ എവിടെയും നേടിയെടുക്കാനുള്ള ചോയ്സ്. ഭൗതികവാദികൾ പരാജയമെന്നും നഷ്ടമെന്നും വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥകൾ സത്യവിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിലില്ല. അവന് മുന്നിലുള്ളത് ഒന്നുകിൽ ഇഹലോകത്തെ വിജയം, അല്ലെങ്കിൽ പരലോകത്തെ ശാശ്വത വിജയം മാത്രമാണ്.
4.5 'ഹുവ മൗലാനാ': ഖദ്റിലുള്ള അചഞ്ചല വിശ്വാസവും തവക്കുലും (00:14:52)
ഇതേ അദ്ധ്യായത്തിൽ തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ആയത്തിൽ അല്ലാഹു ഈ തത്ത്വചിന്തയെ അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്നു:
﴿ قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അത്തൗബ [9]: 51)
റഹ്മാനും റഹീമുമായ അല്ലാഹു അവന്റെ അപാരമായ കാരുണ്യം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് എന്ത് നിശ്ചയിച്ചുതന്നുവോ അത് മാത്രമേ ഞങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കുകയുള്ളൂ. അതല്ലാത്തതൊന്നും തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നില്ല എന്ന അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമാണിത്.
'ഹുവ മൗലാനാ' (هُوَ مَوْلَانَا)—അവനാണ് ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനും രക്ഷാധികാരിയുമായ മൗലാ. നമ്മെ സ്നേഹിക്കുകയും കാത്തുരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പരമകാരുണികനായ രക്ഷിതാവ് നിശ്ചയിച്ചതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും നമുക്ക് ബാധിക്കുകയില്ലെന്ന ബോധ്യം സത്യവിശ്വാസിയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് സമ്പൂർണ്ണമായ നിർഭയത്വമാണ്. ഈ ഖദ്റിലുള്ള വിശ്വാസവും തവക്കുലുമാണ് പ്രതിസന്ധികളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലും വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സിന് അടിപതറാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്.
5. പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥയും മനുഷ്യന്റെ കർമ്മ മാർഗ്ഗവും (00:15:04)
5.1 അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യത്തും മാനസിക സ്ഥിരതയും (00:15:04)
സംഘർഷനിർഭരമായ, ഭീതി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ നിസ്സാരമായ ആഘാതങ്ങളെ പേടിച്ചിട്ട് ലോകത്തിലെ മഹാന്മാരും അതികായന്മാരും ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ വിഷമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത്, ഈ മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശാന്തി നൽകാൻ പ്രപഞ്ചനാഥന്റെ അപാരമായ കാരുണ്യത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റ് വഴിയില്ല. അവന്റെ കാരുണ്യം അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം നമ്മുടെ എല്ലാ ഭാഗത്തുകൂടിയും പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
നമുക്ക് അടിയുറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ പടച്ചവന്റെ കാരുണ്യം വേദനയിലൂടെ വരും, പടച്ചവന്റെ കാരുണ്യം രോഗത്തിലൂടെ വരും, പടച്ചവന്റെ കാരുണ്യം കൊടുങ്കാറ്റിലൂടെ വരും, പടച്ചവന്റെ കാരുണ്യം ഭൂകമ്പത്തിലൂടെ വരും. ഏത് വഴിക്ക് വന്നാലും സത്യവിശ്വാസിക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം എത്തിച്ചേരും; എങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നാം അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്തിൽ പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്നു എന്നുണ്ടെങ്കിൽ.
ഇതാണ് ഈമാനിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അംന് നൽകുന്ന ഈമാൻ, നിർഭയത്വം നൽകുന്ന, സുരക്ഷിതത്വബോധം നൽകുന്ന ഈമാൻ. അല്ലാഹുവിന്റെ റഹ്മത്തിലും അല്ലാഹുവിന്റെ നിഅ്മത്തിലും അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യത്തിലും ഒക്കെ അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുക. അങ്ങനെയുള്ള അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രമേ പ്രാർത്ഥിക്കാവൂ, അവന്റെ മേൽ മാത്രമേ ഭരമേൽപ്പിക്കാവൂ, അവന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം മാത്രമേ അന്യൂനമായിട്ട് അംഗീകരിക്കാവൂ എന്നൊക്കെയുള്ളതാണ് ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ ദൃഢമായ തലം. അങ്ങനെ അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യത്തിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നാം ആർക്കും തോൽപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്ത, ആർക്കും കീഴടക്കാൻ പറ്റാത്ത, ഒരുതരത്തിലും മാനസിക സംഘർഷത്തിന് അടിപ്പെടാത്ത തരത്തിലുള്ള അചഞ്ചലമായ ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് നമുക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയും. ഇതാണ് ഈമാനിന്റെ സവിശേഷത.
5.2 പ്രപഞ്ചത്തിലെ സമർപ്പണവും മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യവും (00:16:43)
ഈ ഈമാനുള്ള ഒരാളെ സംബന്ധിച്ച് അവൻ ഈമാനിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്. അതെന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല കാര്യങ്ങളും വ്യവസ്ഥയോടുകൂടി നടക്കുന്നത് പടച്ചതമ്പുരാന്റെ നിയമങ്ങൾക്ക് അവ വിധേയമായതുകൊണ്ടാണ്:
﴿ أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴾
(സൂറത്ത് ആലുഇംറാൻ [3]: 83)
ഇസ്ലാം അല്ലാത്ത മാർഗ്ഗം നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ദീനായി സ്വീകരിക്കുക? ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ള എല്ലാവരും ഒന്നുകിൽ സ്വയം സന്നദ്ധമായോ അല്ലെങ്കിൽ നിർബന്ധിതമായോ അല്ലാഹുവിന് ജീവിതം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇവിടെയുള്ള സകല സൃഷ്ടിജാലങ്ങളും ജീവജാലങ്ങളും ഒക്കെ പടച്ചതമ്പുരാന്റെ വ്യവസ്ഥക്ക് വിധേയമായിട്ടാണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്.
ആ വ്യവസ്ഥ അത് തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ശരീരത്തിലും ഉള്ളത്. നമ്മുടെ ഹൃദയം നേർക്കുനേരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ കിഡ്നി നേർക്കുനേരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ മസ്തിഷ്കവും നമ്മുടെ കരളും നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോരോ കോശവും സുരക്ഷിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അത് പടച്ചതമ്പുരാൻ വെച്ച വ്യവസ്ഥ കൊണ്ടാണ്. ആ വ്യവസ്ഥക്ക് അനുയോജ്യമായിട്ടുള്ള ഒരു ജീവിതക്രമമാണ് മനുഷ്യന് ആവശ്യം.
മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ വ്യവസ്ഥക്ക് എതിരായി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ഭാഗ്യത്തിനോ നിർഭാഗ്യത്തിനോ മനുഷ്യന് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. പടച്ചവന്റെ അപാരമായ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി നിൽക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും കൂടി മനുഷ്യന് നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തിയാൽ മനുഷ്യൻ ഈ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവുമധികം കഷ്ടപ്പെടുന്ന, ഏറ്റവുമധികം പുറന്തള്ളപ്പെട്ട, ഏറ്റവുമധികം സഹിക്കപ്പെടുകയും വെറുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സൃഷ്ടിയായിട്ട് മാറും.
5.3 പ്രകൃതി പൊരുത്തവും കർമ്മ മാർഗ്ഗവും (00:18:25)
പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹു അവന്റെ അപാരമായ റഹ്മത്ത് കൊണ്ട് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ എന്തൊന്ന് സംവിധാനിച്ചിട്ടുണ്ടോ അതിനൊന്നും ഒരു ന്യൂനതയും നിങ്ങൾക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ കഴിയില്ല:
﴿ مَّا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِن تَفَاوُتٍ ﴾
(സൂറത്ത് അൽമുൽക് [67]: 3)
പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രം വളരെ വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, ഈ പ്രകൃതിയിലുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ തികച്ചും വ്യവസ്ഥാപിതമാണ്. അതിനോട് അനുയോജ്യമായ ഒരു ജീവിതം—പടച്ചവന്റെ സൃഷ്ടിപ്പുമായും (ഖൽഖ്) പടച്ചവന്റെ പ്രകൃതിനിയമങ്ങളുമായും (ഫിത്വ്റത്ത്) പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ജീവിതം—ആ ജീവിതം മാത്രമേ മനുഷ്യനെ മോക്ഷത്തിലേക്കും നന്മയിലേക്കും നയിക്കുകയുള്ളൂ. അങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം നയിക്കുന്നതിനാണ് ഇസ്ലാം എന്ന് പറയുന്നത്.
സത്യവിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവന്റെ കർമ്മ മാർഗ്ഗം അതാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെയാകെ സംവിധാനിച്ച പടച്ചതമ്പുരാൻ ഈ പ്രപഞ്ച ഘടനയുമായി വൈരുദ്ധ്യമുണ്ടാവാത്ത, താളപ്പൊരുത്തമുള്ള ഒരു ജീവിതം നാം നയിക്കേണ്ടതിനായി നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ഹിദായത്ത്—ആ ഹിദായത്തിനെ ഒപ്പിച്ചുള്ള ജീവിതം—അതാണ് നമുക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള കർമ്മ മാർഗ്ഗം (അമൽ).
6. ഇസ്ലാമിക ശരീഅത്തും ജീവിതാഭിവൃദ്ധിയും (00:19:35)
6.1 ഉത്തമമായവയുടെ അനുവാദവും തിന്മകളുടെ വിലക്കും (00:19:35)
ഈ കർമ്മ മാർഗ്ഗത്തെ സംബന്ധിച്ച് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വളരെ വ്യക്തമായി പല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവന്റെ അപാരമായ റഹ്മത്ത് കൊണ്ട് അവൻ ചെയ്തിരിക്കുന്ന കാര്യം, നല്ലത് എന്തൊക്കെയുണ്ടോ അതൊക്കെ നമുക്ക് അനുവദിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനെ നിയോഗിച്ചത് നല്ല കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയുണ്ടോ അതൊക്കെ മനുഷ്യർക്ക് അനുവദിച്ചുകൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്:
﴿ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽഅഅ്റാഫ് [7]: 157)
കൊള്ളരുതാത്ത വൃത്തികെട്ട കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ പടച്ചതമ്പുരാൻ ചെയ്യരുത് എന്ന് വിലക്കുന്നുള്ളൂ; അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ മാത്രമേ വിലക്കുന്നുള്ളൂ. അപ്പോൾ നല്ല കാര്യങ്ങളൊക്കെത്തന്നെ മാനവരാശിക്ക് അനുവദിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചീത്ത കാര്യങ്ങൾ മാത്രം വിലക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നിലപാട്. പക്ഷേ നന്മ ചിലപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ മനസ്സിലായില്ല എന്ന് വരും; തിന്മയും ചിലപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ മനസ്സിലായില്ല എന്ന് വരും.
﴿ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴾
(സൂറത്ത് അൽബഖറ [2]: 216)
നിങ്ങളുടെ പരിമിതമായ ബുദ്ധികൊണ്ട്, പരിമിതമായ അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് നിങ്ങൾ ചീത്തയാണ് വെറുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ് എന്ന് വിധികൽപ്പിച്ച കാര്യം ഒരുപക്ഷേ നാളെ നിങ്ങൾക്ക് ഹൈറായിട്ട് മാറാൻ ഇടയുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഹൈറാണ് എന്ന് തീരുമാനിച്ച കാര്യം നിങ്ങൾക്ക് ശർറായിട്ട് മാറാനും ഇടയുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനാണ് പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നത്, നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല. അപ്പോൾ ഈ യാഥാർത്ഥ്യം അംഗീകരിക്കുകയും നല്ലത് എന്ന് റഹ്മാനും റഹീമുമായ അല്ലാഹു വിധി എഴുതിയ കാര്യങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അത് നമുക്ക് എല്ലാ നന്മയും ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും നേടിത്തരും.
6.2 ഇരുലോക വിജയം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള മാർഗ്ഗദർശനം (00:20:57)
മനുഷ്യരെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നത് അല്ലാഹു സ്വയം നിശ്ചയിച്ച കാര്യമാണ്:
﴿ إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۞ وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ ﴾
(സൂറത്ത് അല്ലൈൽ [92]: 12-13)
നാം നിങ്ങളെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരിക്കുന്നു; എല്ലാ നന്മയിലേക്കും നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരിക്കുന്നു. ആ നന്മയുടെ ഫലം ആഖിറത്തിൽ മാത്രമല്ല, ദുനിയാവിലും ലഭ്യമാകും. ഈ ലോകവും പരലോകവും രണ്ടും നമ്മുടേത് തന്നെയാണ്. ഈ രണ്ട് ലോകത്തും ഏതാണ് നിലനിൽക്കുക, ഏതാണ് വളരുക, ഏതാണ് ഗുണകരമാവുക എന്ന് നമുക്കാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിവുള്ളത്; അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുക എന്നാണ് അല്ലാഹു പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
അപ്പോൾ നല്ലതെല്ലാം അനുവദിച്ച, ചീത്തയായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നിരോധിച്ച അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം—അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഊടും പാവുമായി മാറ്റുക. അതാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാം അമലിന്റെ കാര്യത്തിൽ, കർമ്മത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടത്. അങ്ങനെ യഥാർത്ഥ മുഅ്മിനീങ്ങളും മുസ്ലിങ്ങളുമായി ജീവിച്ചു മരിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.
7. ഇസ്ലാം: സമാധാനവും സമ്പൂർണ്ണ സമർപ്പണവും (00:21:48)
7.1 'സിൽമ്', 'സലാം' എന്നീ പദങ്ങളുടെ അർത്ഥതലം (00:21:48)
ഇസ്ലാം, ഈമാൻ എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ഇസ്ലാം എന്ന പദം. മുമ്പ് ഡോ. റഫീഖ് സകരിയ്യ 'ദി വീക്ക്' (The Week) വാരികയിൽ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിന് ഒരുപാട് പ്രതിഷേധക്കുറിപ്പുകൾ വരികയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഇസ്ലാം എന്ന പദത്തിൽ സമാധാനം എന്ന ആശയം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്'. അതിനെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് ഇതര മതസ്ഥരായ പല ആളുകളും എഴുതിയത്, 'അങ്ങനെയല്ല, മുസ്ലിങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന് ഒരാൾ സമർപ്പിക്കുകയും ആ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി കൊല്ലാനും ചോരയൊഴുക്കാനും തയ്യാറാവുകയും ചെയ്യുക എന്നാണ് ഇസ്ലാം എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം' എന്നാണ്.
യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈമാൻ എന്ന കാര്യത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞതുപോലെത്തന്നെ 'സിൽമ്' (سِلْم), 'സൽമ്' (سَلْم), 'സലാമത്ത്' (സَلَامَة), 'സലാം' (سَلَام) എന്നീ പദങ്ങളൊക്കെ സമാധാനം, സുരക്ഷിതത്വം എന്നീ പദങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. 'സലീമ' (سَلِمَ) എന്ന ക്രിയയുടെ അകർമ്മക ക്രിയയാണ് 'അസ്ലമ' (أَسْلَمَ) എന്നത്. 'അസ്ലമ' എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം ഉണ്ടാക്കി എന്നാണ്.
ഈ സമാധാനം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സാക്ഷാൽ മാർഗ്ഗം എന്താണ്? പടച്ചതമ്പുരാന് ജീവിതത്തെ പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നമുക്ക് പൂർണ്ണമായ സമാധാനം ലഭിക്കുക. പടച്ചവനെ സംബന്ധിച്ച ഓർമ്മ കൊണ്ട് മാത്രമാണ് മനസ്സുകൾക്ക് സമാധാനമുണ്ടാകുന്നത്:
﴿ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ﴾
(സൂറത്ത് അർറഅ്ദ് [13]: 28)
അപ്പോൾ സമാധാനത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ ഉറവിടവുമായി നാം നമ്മെ ബന്ധിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഇസ്ലാം എന്ന പദം കൊണ്ട് അതിന്റെ ഭാഷാതത്ത്വമനുസരിച്ച് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാവുന്ന കാര്യം. അപ്പോൾ ഇസ്ലാമിന് സമാധാനവുമുണ്ട്, സമർപ്പണവുമുണ്ട്. അനാവശ്യമായ ചോരചിന്തലോ അനാവശ്യമായ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കലോ ഒരിക്കലും ഇസ്ലാമിന്റെ ഭാഗമല്ല.
7.2 ഹുദൈബിയാ സന്ധിയും സമാധാന മുൻഗണനയും (00:23:11)
മുഹമ്മദ് നബി(സ) യുദ്ധത്തേക്കാൾ മുൻഗണന നൽകിയത് സമാധാനത്തിനാണ്. ഹുദൈബിയായിൽ അങ്ങേയറ്റത്തെ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തുകൊണ്ട് മുഹമ്മദ് നബി(സ) ചെയ്ത സന്ധി—സുൽഹുൽ ഹുദൈബിയ്യ—അതിനെപ്പറ്റിയാണ് 'ഫത്ഹുൻ ഖരീബ്' എന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പറയുന്നത്:
﴿ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَٰلِكَ فَتْحًا قَرِيبًا ﴾
(സൂറത്ത് അൽഫത്ഹ് [48]: 27)
'ഫത്ഹൻ ഖരീബ്' (ആസന്നമായ വിജയം) എന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത്, അങ്ങേയറ്റം വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തുകൊണ്ട്, സ്വഹാബികൾക്ക് പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തുകൊണ്ട് നബി(സ) സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ആ സമാധാന കരാറും അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ സാഹചര്യങ്ങളെയുമാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ 'ഫത്ഹൻ ഖരീബ്' എന്ന് വിശദീകരിച്ചത്.
അപ്പോൾ ഇസ്ലാം യുദ്ധത്തേക്കാൾ സമാധാനത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നു. സമാധാനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള, മാനവരാശിയുടെ സൗഖ്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രതിരോധമല്ലാതെ കലാപമുണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധം ഇസ്ലാമിൽ ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് ഇസ്ലാം എന്നത് സമാധാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് തന്നെയാണ്; അതോടൊപ്പം സമർപ്പണവുമാണ് മുഖ്യമായി ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്. അത് രണ്ടും തമ്മിൽ വളരെയേറെ ബന്ധപ്പെട്ടാണ് കിടക്കുന്നത്.
8. ഉപസംഹാരം (00:24:11)
ഞാൻ എന്റെ സംസാരം നീട്ടുന്നില്ല. അപ്പോൾ ഈമാനിനെയും ഇസ്ലാമിനെയും സംബന്ധിച്ച് മൗലികമായ ഈ ധാരണകൾ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സൂക്ഷ്മമായി പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുമെന്നും, അത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് ചൈതന്യവും ശക്തിയുമായി വർത്തിക്കുമെന്നും ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.
അല്ലാഹു നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. വസ്സലാമു അലൈക്കും വറഹ്മത്തുല്ലാഹി വബറകാതുഹു.
No comments:
Post a Comment
"Comment moderation" is off in this blog.If it is not displayed, could have gone to spam.